การประกอบสร้างใหม่บนรอยร้าวของประวัติศาสตร์
ภายใต้เงาที่ทอดทับของ Taliban ซึ่งบดขยับโครงสร้างพื้นฐานของสิทธิสตรีจนกลายเป็นเศษซาก นักหวดลูกสักหลาดหญิงที่ถูกขับออกจากมาตุภูมิเตรียมตัวออกเดินทางสู่ England ในเดือนหน้า นี่ไม่ใช่เพียงการทัวร์แข่งขัน แต่มันคือความพยายามเชิงวิศวกรรมเพื่อกอบกู้ซากปรักหักพังของอาชีพที่ถูกทำให้แตกสลายด้วยอำนาจการเมืองที่ไร้ความยืดหยุ่น
Afghanistan Refugee Team ประกอบด้วยนักกีฬาที่เคยมีพันธะสัญญากับ Afghanistan Cricket Board ก่อนที่จะถูก 'คัดออกอย่างเป็นระบบ' จากพื้นที่สาธารณะและสนามกีฬา เช่นเดียวกับการที่ความชื้นและปลวกกัดกินเสาไม้ในเรือนไทยโบราณแถบชนบทที่ไร้การดูแล England and Wales Cricket Board (ECB) ระบุว่าการมาเยือนครั้งนี้คือหมุดหมายสำคัญที่สะท้อนถึงการปกป้องสิทธิที่กำลังผุพังลง
ตารางการแข่งขันและสถาปัตยกรรมแห่งความหวัง
การเดินทางจะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 22 มิถุนายน โดยประกอบด้วยการแข่งขันรูปแบบ Twenty20 และเซสชันการฝึกซ้อมที่เน้นการปรับสมดุลทางชีวกลศาสตร์ (Biomechanical balance) ของผู้เล่นที่ขาดช่วงไปนาน ก่อนจะปิดท้ายด้วยการเข้าชมรอบชิงชนะเลิศ Women’s T20 World Cup ณ Lord's Cricket Ground ในวันที่ 5 กรกฎาคม ซึ่งเปรียบเสมือนมหาวิหารแห่งคริกเก็ตที่มีโครงสร้างอันศักดิ์สิทธิ์
ทาง ECB ให้ทัศนะว่าทัวร์ครั้งนี้มี 'ความสำคัญเชิงวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมทางกีฬา' อย่างยิ่ง โดยเน้นย้ำว่านี่คือช่วงเวลาที่คริกเก็ตในประเทศนี้จะแสดงจุดยืนเพื่อการยอมรับความแตกต่างและการปกป้องการมีส่วนร่วมของสตรี ซึ่งเปรียบเสมือนการเสริมคานเหล็กให้กับโครงสร้างทางสังคมที่กำลังโอนเอน
แรงเสียดทานระหว่างกฎระเบียบและความเป็นจริง
แม้ว่าผู้เล่นส่วนใหญ่จะย้ายไปพำนักใน Australia และพยายามรักษาจังหวะการหมุนของหัวไหล่และการถ่ายเทน้ำหนัก (Weight transfer) ในระดับสโมสร แต่พวกเธอกลับถูกปิดกั้นจากเวทีระดับนานาชาติ แม้ว่ากฎของ International Cricket Council (ICC) จะระบุชัดเจนว่าสมาชิกถัดไปต้องสนับสนุนทั้งทีมชายและหญิงก็ตาม ความล่าช้าของ ICC ในการรับรองสถานะทีมลี้ภัย เปรียบได้กับการปล่อยให้โครงสร้างอาคารทรุดตัวลงตามแรงโน้มถ่วงโดยไม่เข้าไปค้ำยัน
Mel Jones อดีตนักคริกเก็ตจาก Australia และผู้ร่วมก่อตั้ง It’s Game On ได้เข้ามาเป็นวิศวกรที่ปรึกษาในการฟื้นฟูครั้งนี้ โดยเธอกล่าวว่า "ผู้เล่นเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญที่แข็งแกร่งกว่าคอนกรีตเสริมเหล็ก พวกเธอสมควรได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างคริกเก็ตโลก"
ท้ายที่สุดแล้ว ในทุกๆ อินนิ่งที่จบลงด้วยความพ่ายแพ้หรือชัยชนะ สิ่งที่น่าเศร้าที่สุดคือ Opportunity Cost หรือต้นทุนค่าเสียโอกาสจากการที่ International Cricket Council เพิกเฉยต่อพวกเธอ หากเปรียบเทียบกับการทำลูกหลุดมือ (Dropped catch) เพียงครั้งเดียวที่อาจดูเล็กน้อย แต่มันได้พรากเวลาอันมีค่าไปจากนาฬิกาชีวิตของนักกีฬาเหล่านี้ไปแล้วกว่า 525,600 นาทีต่อปีที่สูญเสียไปกับการรอคอยความยุติธรรม
