การเลือกความมั่นคงท่ามกลางความเสื่อมถอยของระบบนิเวศคริกเก็ต
อดีตมือขว้าง Seamer ระดับตำนานของ England อย่าง Darren Gough ได้ออกมาเปิดเผยถึงรอยร้าวในกระบวนการคัดเลือกบุคลากร โดยเขาได้รับคำนิยามว่าเป็นตัวเลือกที่ 'เสี่ยงเกินไป' เมื่อเทียบกับ Marcus North ผู้ซึ่งได้รับตำแหน่ง Men’s Selector ไปครองภายใต้การตัดสินใจของ Rob Key ผู้อำนวยการบริหารของ England and Wales Cricket Board (ECB)
หากพิจารณาผ่านเลนส์ของวิศวกรรมโครงสร้าง การเลือก Marcus North อดีตนักหวดชาวออสเตรเลียผู้เคยรั้งตำแหน่งผู้อำนวยการที่ Durham เปรียบเสมือนการเลือกใช้วัสดุสำเร็จรูปที่คุ้นเคย มากกว่าการซ่อมแซมรอยร้าวด้วยวัสดุที่มีความยืดหยุ่นสูงอย่าง Darren Gough แม้ว่า Darren Gough จะมีประวัติการรับใช้ชาติกว่า 200 นัด และผ่านงานโค้ชทั้งใน Yorkshire และลีกแฟรนไชส์ทั่วโลก แต่เขากลับถูกมองข้ามในแง่ของความเข้ากันได้กับพิมพ์เขียวปัจจุบันของ England
บทสนทนาที่เย็นเยียบและตรรกะของความปลอดภัย
Darren Gough ในวัย 55 ปี เล่าถึงวินาทีที่ Rob Key ต่อสายตรงหาเขาด้วยน้ำเสียงที่สะท้อนถึงความหม่นหมอง “ผมรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย” เขากล่าวในพอดแคสต์ Stick to Cricket “เขาบอกผมว่า ด้วยสถานะของคริกเก็ตอังกฤษในนาทีนี้ พวกเขาเลือกตัวเลือกที่ปลอดภัยกว่า (Safer Option) ผมเลยย้อนถามไปว่า ปลอดภัยกว่าหมายความว่าอย่างไร? เขาเป็นคนออสเตรเลียนะ นั่นไม่ใช่ทางเลือกที่ปลอดภัยเลยไม่ใช่หรือ?”
ความขัดแย้งเชิงโครงสร้างนี้ลึกซึ้งกว่าแค่เรื่องสัญชาติ Rob Key ยังประเมินว่า Darren Gough อาจจะไม่สนุกกับงานนี้ ซึ่งเป็นข้อสันนิษฐานที่มองข้ามความหลงใหลใน Data และการวิเคราะห์เชิงลึกที่ Darren Gough สะสมมาประดุจการเฝ้าสังเกตการกัดเซาะของหน้าดินในเขตชนบทที่รายล้อมสนามคริกเก็ตเก่าแก่
พิมพ์เขียวที่ไม่ได้ถูกนำไปสร้างจริง
ในกระบวนการคัดเลือก Darren Gough ต้องนำเสนอรายชื่อทีมสำหรับ Test Match นัดแรกกับ New Zealand ที่ Lord’s ซึ่งเขาได้แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจใน Biomechanical และสภาพธรณีวิทยาของสนาม โดยเขาวางตัว Will Jacks ไว้ในลำดับที่แปดหากเล่นที่ Lord’s เนื่องจากข้อมูลสถิติระบุชัดเจนว่ากว่า 80% ของวิกเก็ตที่นี่เกิดจากแรงกระทำของ Seamers มากกว่าวงโคจรของลูกปั่น
รายชื่อที่เขานำเสนอประกอบด้วย Ben Duckett, Emilio Gay, Jacob Bethell, Joe Root, Harry Brook, Jamie Smith และ Ben Stokes โดยมีแนวป้องกันแถวหลังจาก Gus Atkinson, Josh Tongue และ Jofra Archer ส่วน Ollie Robinson ถูกวางเป็นตัวสำรองลำดับที่ 12 ซึ่งกลายเป็นประเด็นถกเถียงอย่างหนักกับคณะกรรมการ
“ผมยึดมั่นในจุดยืนของตัวเอง” Darren Gough กล่าวเสริมถึง Ollie Robinson “ในแง่ของทักษะเชิงกล (Skill-wise) เขาคือหนึ่งในนักขว้างที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นในประเทศนี้” ทว่าความยึดมั่นในคุณภาพของวัสดุที่เขามองเห็น กลับไม่เพียงพอที่จะประสานรอยร้าวในใจของคณะกรรมการคัดเลือกได้
ท้ายที่สุดแล้ว การปฏิเสธ Darren Gough เพื่อเลือกความ 'ปลอดภัย' ของ Marcus North อาจเปรียบได้กับการปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปเพียงเสี้ยววินาที หากคำนวณ Opportunity Cost จากการพลาดโอกาสใช้งานมันสมองของ Darren Gough ในครั้งนี้ เทียบเท่ากับการสูญเสียเวลาอันมีค่าไปถึง 432 นาทีต่อหนึ่งการดรอปแคตช์ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ซึ่งเป็นเวลาที่เข็มนาฬิกาบนหอคอยโบราณไม่เคยหมุนย้อนกลับมาคืนให้เราได้เลย
