องก์ที่หนึ่ง: ปฐมบทแห่งการทำลายล้าง ณ ผืนหญ้าสีมรกต
ภายใต้ท้องฟ้าที่ขึงตึงราวกับผืนใบเรือเก่าคร่ำคร่า แสงแดดสาดส่องลงบนพื้นหญ้าที่เขียวขจีจนน่าเกรงขามของ Kia Oval ที่นี่เองที่ Jamie Smith เริ่มต้นการรังสรรค์นาฏกรรมบทใหม่ของเขา ลูกคริกเก็ตสี Rosso Corsa พุ่งทะยานออกจากไม้ของเขาราวกับกระสุนเพลิง มันคือการประกาศศักดาครั้งที่สองในสองนัดแรกของฤดูกาล County Championship เพื่อตอกย้ำว่าตำแหน่งในทีมชาติ England ของเขานั้นมิใช่สิ่งที่ใครจะมาสั่นคลอนได้ง่ายๆ
องก์ที่สอง: การเริงระบำท่ามกลางพายุ
เมื่อ Leicestershire ตัดสินใจเลือกโยนบอลก่อนบนสนามที่ดูเหมือนกับกับดักสีเขียว พวกเขาหวังจะฝังศพเจ้าบ้านไว้ใต้ดิน และในช่วงแรกมันดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นเมื่อ Surrey ทรุดลงไปอยู่ที่ 42-2 (ข้าต้องนิ่งราวกับหินผา ปล่อยให้พายุพัดผ่านไป แล้วข้าจะกลายเป็นผู้คุมพายุเสียเอง) Jamie Smith รำพึงในใจขณะเผชิญหน้ากับแรงกดดัน
แต่แล้ว Ollie Pope ผู้ที่เพิ่งผ่านมรสุมความผิดหวังจาก Ashes ใน Australia ก็ก้าวลงมาเคียงข้าง ทั้งคู่ร่วมกันถักทอสายใยแห่งชัยชนะด้วยการทำคะแนนรวมกันถึง 200 แต้มสำหรับไม้ที่สาม Ollie Pope บรรจงสลักคะแนน 103 อย่างอดทนและประณีตราวกับช่างฝีมือผู้ช่ำชอง ขณะที่ Jamie Smith ระเบิดพลังทำไปถึง 166 คะแนน จากการเผชิญหน้า 240 ลูก กระแทกสี่ไป 19 ครั้ง และส่งบอลลอยข้ามขอบสนามไปอีก 2 ครั้ง ก่อนที่เงื้อมมือของ Ben Green จะหยุดยั้งเขาได้ในช่วงท้ายวัน
