มิตรภาพที่ยาวนานและการสิ้นสุดของยุคสมัยในทีมชาติ England
ในโลกของคริกเก็ตที่เต็มไปด้วยความผันผวน Joe Root และ Ben Stokes คือภาพสะท้อนของความผูกพันที่เริ่มต้นจากทีมเยาวชนใน Yorkshire และ Durham จนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของทีมชาติ England ร่วมกันกว่า 225 นัด ทว่าในวันนี้ Root ต้องเผชิญกับสภาวะที่ยากลำบากเมื่อเพื่อนสนิทอย่าง Stokes ต้องยุติบทบาทลง ทิ้งให้เขากลายเป็นเสาหลักต้นสุดท้ายที่ยังคงยืนหยัดอยู่ในสนามท่ามกลางการล่มสลายของปรัชญาการเล่นแบบ Bazball
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้เป็นเพียงแค่เพื่อนร่วมทีม แต่เป็นเหมือนฟันเฟืองที่ค้ำจุนโครงสร้างของทีมชาติอังกฤษมาตลอดทศวรรษ ตั้งแต่ความรุ่งโรจน์ในศึก Ashes และการคว้าแชมป์ World Cup ไปจนถึงความบอบช้ำจากการทัวร์ India และ Australia ที่กัดกร่อนสภาพร่างกายและจิตใจอย่างรุนแรง การก้าวลงจากตำแหน่งของ Stokes ไม่เพียงแต่ทิ้งช่องว่างในตารางคะแนน แต่ยังทิ้งรอยร้าวในเชิงสถาปัตยกรรมของทีมที่ Root ต้องแบกรับไว้เพียงลำพัง
สไตล์การเล่นที่ขัดแย้งแต่เกื้อกูล: จากลูกตบ Reverse Ramp ถึงความกดดันที่ Trent Bridge
ในเกมที่ Trent Bridge เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา สัญญาณของการล่มสลายเริ่มชัดเจนขึ้นเมื่อ Harry Brook พยายามฝืนใช้สไตล์การเล่นที่ดุดันจนเกินพอดีตามแบบฉบับ Bazball และต้องเสียวิกเก็ตไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางเสียงวิจารณ์ถึงความไร้ระเบียบ Joe Root ก้าวลงสู่สนามด้วยความนิ่งดุจเครื่องจักรที่ผ่านการซ่อมบำรุงมาอย่างดี แม้เขาจะสร้างความประหลาดใจด้วยลูกตบ reverse ramp ตั้งแต่บอลที่สอง แต่นั่นคือการแสดงออกถึงความจงรักภักดีต่อแนวทางที่ Stokes วางไว้เป็นครั้งสุดท้าย
