การเสื่อมสลายของพื้นผิวและการดิ้นรนของโครงสร้างมนุษย์
ท่ามกลางบรรยากาศอันหดหู่ของ Cooper Associates County Ground ใน Taunton ที่ซึ่งความชื้นจากลุ่มน้ำ River Tone แทรกซึมลงสู่ชั้นดินเหนียวจนทำให้แรงสปริงของลูกบอลลดทอนลงอย่างน่าใจหาย James Wharton และ Joe Root พยายามอย่างยิ่งที่จะบูรณะซากปรักหักพังของ Yorkshire ให้กลับมาเป็นรูปเป็นร่างอีกครั้งในวันที่สามของ Rothesay County Championship
สภาพอากาศจากเรดาร์ตรวจอากาศเผยให้เห็นกลุ่มเมฆต่ำที่ปกคลุมสนาม เช่นเดียวกับโครงสร้างไม้เก่าแก่ในตัวเมือง Taunton ที่กำลังเผชิญกับภาวะเอนโทรปี การเล่นคริกเก็ตที่นี่ก็ไม่ต่างกัน มันคือการต่อสู้กับความเสื่อมสลายของพื้นสนามที่เริ่ม benign หรือไร้การตอบสนองต่อแรงกระแทกจากนักโยนลูก
กลศาสตร์ของความพยายาม: Wharton และ Root
James Wharton ทำคะแนนไป 92 รัน ด้วยวงสวิงที่รักษาจุดศูนย์ถ่วงได้อย่างมั่นคงราวกับเสาเข็มที่ตอกลงในดินเลน ขณะที่ Joe Root (64 รัน) พยายามประคองจังหวะการเคลื่อนที่ของข้อต่อและมวลกล้ามเนื้อให้สอดประสานกับวิถีลูกที่เริ่มคาดเดาได้ยากจากการเปลี่ยนรูปของพื้นผิวสนาม Yorkshire จบวันที่สกอร์ 365-9 นำหน้า Somerset อยู่ 253 รัน โดยมี Jhye Richardson ยืนหยัดเป็นปราการด่านสุดท้ายที่ 48 น็อตเอาต์
อย่างไรก็ตาม ความพยายามนี้อาจเป็นเพียงการชะลอการพังทลาย เมื่อพิจารณาจากองค์ประกอบของดินใน Taunton ที่มักจะเอื้อให้ทีมเจ้าบ้านอย่าง Somerset กลับมาควบคุมสถานการณ์ได้เสมอในวันสุดท้าย
รอยร้าวในแนวรับและความล้มเหลวของวัสดุ
ในช่วงเช้า Craig Overton อาศัยมุมองศาที่เฉียบคมทำลายแนวป้องกันของ Fin Bean (12) และ Adam Lyth จนโครงสร้างการตีของ Yorkshire สั่นคลอน แต่แล้ว Root และ Wharton ก็สร้างคานรับน้ำหนักขึ้นมาใหม่ผ่านการประสานงานที่ยาวนาน แม้ Root จะรอดพ้นจากการตัดสิน lbw และการเกือบถูกจับ catch มาได้อย่างหวุดหวิดก็ตาม
จุดเปลี่ยนที่น่าสนใจเกิดขึ้นเมื่อมีการเปลี่ยนลูกบอล (ball change) ซึ่งส่งผลต่อพลศาสตร์การเคลื่อนที่ในอากาศ Jonny Bairstow และ Matthew Revis พ่ายแพ้ต่อแรงบิดที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ทำให้ Yorkshire ตกอยู่ในสภาวะวิกฤตอีกครั้งที่ 226-6 ก่อนที่ Dom Bess อดีตผู้เล่น Somerset จะเข้ามาช่วยอุดรอยรั่วด้วยคะแนน 40 รันที่แลกมาด้วยความเจ็บปวดจากการปะทะทางกายภาพ
บทสรุปแห่งการสูญเสีย
เมื่อแสงไฟ floodlights ต้องดับลงตามกฎระเบียบของสภาท้องถิ่นในเวลา 19:00 น. ทิ้งให้การแข่งขันค้างคาอยู่ในสภาวะกึ่งกลางระหว่างความหวังและความเสื่อมสลาย
สรุปสถานการณ์: ในเชิงเศรษฐศาสตร์การกีฬาและการบริหารเวลา โอกาสที่สูญเสียไป (Opportunity Cost) จากการที่ Somerset ไม่สามารถปิดเกมในจังหวะสำคัญได้ รวมถึงการปล่อยให้ Richardson และ White ยื้อเวลาออกไปนั้น คิดเป็นเวลาที่สูญเสียไปเปล่าๆ ถึง 22 นาที ซึ่งเป็นเวลาที่เข็มนาฬิกาเดินไปข้างหน้าอย่างไม่รอคอยท่ามกลางการผุกร่อนของทุกสรรพสิ่งใน Taunton
