‘ความหวังยังไม่มาหา... หรือว่าฉันแค่โดนแกง?’: เมื่อหัวใจเด็กปืนแตกสลายหลังพ่ายเรือใบ

สารภาพบาป: ฉันยังมูฟออนไม่ได้!

แต่ขอสารภาพตรงๆ เลยนะ สำหรับฉัน 'ความหวัง' มันยังหาทางมาเจอฉันไม่เจอเลย ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมามันช่างยากลำบากเหลือเกินในฐานะแฟนบอลคนหนึ่ง ถ้าจะให้พูดแบบเว่อร์ๆ (ซึ่งฉันถนัด) ฉันรู้สึกเหมือนกำลังผ่านช่วงเวลาแห่งความสูญเสียเลยล่ะ ในทุกชั่วโมงที่ลืมตาตื่น ฉันวนเวียนอยู่กับความโกรธที่ทีมรักทำให้ผิดหวัง หรือไม่ก็ซึมเศร้าจนเกือบจะหลั่งน้ำตา ก่อนจะจบลงที่การยอมรับสภาพ

มองจากคนนอก Arsenal ก็ยังรั้งจ่าฝูง Premier League แถมยังอยู่ในรอบรองชนะเลิศ Champions League มันอาจจะดูตลกที่ฉันมานั่งฟูมฟายแบบนี้

หลักฐานมัดตัว: ดีไม่สุด หรือหยุดที่รองแชมป์?

แต่สำหรับฉัน ความพ่ายแพ้ที่ Manchester City ต่อให้จะมีข้อดีแค่ไหน แต่มันก็ถูกจัดเก็บเข้าแฟ้ม 'หลักฐานมัดตัว' ในคดีที่ฟ้องร้อง Arsenal อยู่ดี ข้อหาที่ว่าคือ ทีมนี้มีองค์ประกอบระดับอีลิทมากมายเต็มไปหมด แต่มันก็ยังดีไม่พอที่จะเป็นแชมป์

ยิ่งพอเอาไปวางเทียบกับรถถังประจัญบานอย่าง Manchester City แล้ว เหล่า Gunners ก็ยังดูขาดๆ เกินๆ การขอให้ Arsenal ไปชนะที่สนาม Etihad Stadium มันเป็นงานช้างมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว... แต่ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ แล้วมันจะเป็นตอนไหนล่ะจ๊ะ?

ก่อนจะถึงเกมกับ Newcastle ในวันเสาร์นี้ ฉันก็ได้แต่ภาวนาให้ตัวเองหลุดพ้นจากความหดหู่นี้เสียที มันยังไม่จบหรอก (ปลอบใจตัวเองสุดๆ) แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น ฉันก็ยังคงถูกหลอกหลอนด้วยลูกยิงที่ 'เกือบเข้า' ในเกมนั้น และความกลัวที่ว่าทั้งฤดูกาลนี้เราอาจจะจบลงด้วยคำว่า 'เกือบแชมป์' อีกครั้ง

ติดตามมุมมองเจ็บๆ คันๆ เพิ่มเติมจาก Laura Kirk-Francis ได้ที่พอดแคสต์ Latte Firm