แสงโพล้เพล้ที่ Riyadh Air Metropolitano
ก่อนเสียงนกหวีดจะกรีดผ่านความเงียบในคืนวันพุธนี้ แสงไฟเหนือสนาม Riyadh Air Metropolitano ทอประกายหม่นเศร้า เป็นสีเหลืองซีดจางที่ตัดกับท้องฟ้าสีครามเข้มราวกับรอยช้ำบนผิวหนัง แสงไฟเหล่านี้ไม่ได้ให้ความอบอุ่น แต่มันสาดส่องให้เห็นรอยร้าวบนกำแพงคอนกรีตของ Atletico Madrid ทีมที่กำลังยืนหยัดสู้กับโชคชะตาในศึก UEFA Champions League รอบรองชนะเลิศนัดแรกที่ต้องรับมือกับ Arsenal
Diego Simeone ยืนกอดอกอยู่ข้างสนาม กลิ่นน้ำมันดีเซลจากเครื่องจักรในย่านอุตสาหกรรมใกล้เคียงลอยมาแตะจมูก เขาหวังว่าลูกทีมจะลบภาพจำอันโหดร้ายจากการพ่ายแพ้ 4-0 ต่อ Arsenal ในรอบแบ่งกลุ่ม ฟอร์มล่าสุดของพวกเขาเหมือนเครื่องยนต์ที่ติดๆ ดับๆ ชนะเพียง 2 จาก 9 นัดหลังสุด แม้จะเพิ่งเฉือนชนะ Athletic Club มาได้ 3-2 แต่แผงหลังของพวกเขาก็ดูเปราะบางเหมือนกระจกที่ร้าวระแหง โดยมีค่าเฉลี่ยประตูในรอบน็อคเอาท์สูงถึง 4.7 ลูกต่อเกม
อาวุธในมือและบาดแผลที่ซ่อนอยู่
แม้เกมรับจะดูเหนื่อยล้า แต่เกมรุกของพวกเขากลับดุดันอย่างน่าประหลาด ด้วยสถิติสโมสร 34 ประตูในฤดูกาลนี้ และสถิติที่น่าเกรงขามคือพวกเขาไม่เคยปราชัยต่อทีมจากอังกฤษในบ้านตัวเองบนเวทียุโรปเลยสักครั้ง (Simeone ขยับเนกไทสีดำของเขา ราวกับกำลังเตรียมตัวสำหรับพิธีกรรมที่สำคัญที่สุด)
