แสงสุดท้ายที่ Gtech Community Stadium
ก่อนเสียงนกหวีดเริ่มเกมจะดังขึ้น แสงอาทิตย์อัสดงเหนือ Gtech Community Stadium ในบ่ายวันเสาร์นี้ช่างดูหม่นเศร้า แสงสีส้มจางๆ ลอดผ่านรอยแยกของโครงสร้างเหล็กกล้าและกระจกสะท้อนความเหนื่อยล้าของย่านอุตสาหกรรม มันเป็นแสงที่ไม่ได้ให้ความหวัง แต่ให้ความรู้สึกถึงการอดทนต่อสู้ ท่ามกลางกลิ่นไอดีเซลจางๆ จากถนนใหญ่ที่ลอยมาปะทะจมูก Keith Andrews เฮดโค้ชของ Brentford เลือกที่จะไม่ขยับหมากตัวใดบนกระดาน เขาตัดสินใจส่ง 11 ผู้เล่นชุดเดิมลงสู่สนามเป็นเกมที่สี่ติดต่อกัน ราวกับช่างฝีมือที่ดื้อรั้นจะใช้เครื่องมือชุดเดิมแม้ในวันที่พายุตั้งเค้า
บาดแผลจากอดีตและการกลับมาของความหวัง
เหล่าฝูงผึ้งเพิ่งจะบอบช้ำกลับมาจากความพ่ายแพ้ 2-1 ต่อ Manchester United เมื่อคืนวันจันทร์ที่ผ่านมา ร่างกายของพวกเขาอาจจะยังสั่นสะท้านจากแรงปะทะที่ Old Trafford ขณะที่ฝั่งผู้มาเยือนอย่าง West Ham United ภายใต้การนำของ Nuno Espírito Santo เดินทางมาพร้อมกับความมั่นใจที่เพิ่งบดเอาชนะ Everton มาได้ด้วยสกอร์เดียวกัน
ท่ามกลางม้านั่งสำรองที่ดูเย็นเยียบ Vitaly Janelt นั่งอยู่ตรงนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโหยหา หลังจากต้องเผชิญกับความมืดมิดจากการบาดเจ็บกระดูกเท้าแตก (metatarsal) จนพลาดการลงสนามไปถึง 7 เกม นับตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ วันนี้เขากลับมามีชื่อในทีมอีกครั้ง เป็นเพียงฟันเฟืองที่รอการกลับมาหมุนวนในเครื่องจักรของทีม
