เงาที่ทอดยาวเหนืออัฒจันทร์ และสัญญาใจที่ไม่เปลี่ยนแปลง
แสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ที่ Celtic Park วันนี้ช่างดูซีดจางราวกับฟิล์มเก่า แสงไฟจากสปอร์ตไลท์เริ่มทำงาน มันไม่ได้สว่างจ้า แต่มันอาบไล้พื้นคอนกรีตที่ชื้นแฉะด้วยไอฝนให้กลายเป็นสีเงินวาว ท่ามกลางกลิ่นน้ำมันดีเซลจางๆ จากเครื่องจักรหลังสนาม Celtic FC ได้ประกาศเปิดหน้าต่างแห่งกาลเวลาอีกครั้ง—การต่ออายุ Season Ticket เริ่มต้นขึ้นแล้ว พร้อมกับคำมั่นสัญญาที่หนักแน่นราวกับโครงสร้างเหล็กของสเตเดียม ว่าราคาตั๋วสำหรับเยาวชนอายุต่ำกว่า 18 ปี จะถูกแช่แข็งไว้ที่เดิมเป็นปีที่ 18 ติดต่อกัน
เด็กๆ เหล่านี้สามารถกลับมาสัมผัสแรงสั่นสะเทือนของ Paradise ได้ในราคาเริ่มต้นเพียง £50 ความทรงจำที่ประเมินค่าไม่ได้ถูกบรรจุไว้ในราคาที่จับต้องได้ แต่จงจำไว้ว่าเวลาไม่เคยคอยใคร เส้นตายถูกขีดไว้ในวันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม เวลา 17.00 น. ก่อนที่ประตูแห่งโอกาสนี้จะปิดตายลง
ความฝันกลางเศษฝุ่นและเสียงตะโกนที่หายไปในอากาศ
ไม่ว่าพวกเขาจะนั่งคุดคู้ในห้องเรียน ออกไปเตร็ดเตร่กับกลุ่มเพื่อน หรือกำลังไล่หวดลูกหนังเก่าๆ ในสวนสาธารณะที่หญ้าแหว่งวิ่น แต่ในห้วงคำนึงของพวกเขา Paradise คือจุดหมายเดียวที่ฉายชัดอยู่เสมอ พวกเขาปรารถนาจะยืนอยู่บนอัฒจันทร์ Celtic Park ร่วมแผดเสียงฉลองประตู และแอบวาดหวังในใจลึกๆ ว่าวันหนึ่งจะเป็นคนส่งลูกบอลไปซุกก้นตาข่ายบนผืนหญ้าแห่งนี้ด้วยตัวเอง








