แสงไฟที่มอดดับและการจากไปของ Liam Rosenior
ก่อนเสียงนกหวีดเริ่มเกมจะดังขึ้น แสงอาทิตย์ยามอัสดงเหนือ Stamford Bridge มักจะฉาบไล้ด้วยสีส้มหม่นคล้ายสนิมที่เกาะกินโครงเหล็กของอัฒจันทร์เก่า มันเป็นแสงที่ไม่ได้ให้ความหวัง แต่กลับย้ำเตือนถึงความเสื่อมสลายที่กำลังคืบคลานเข้ามา และในวันนี้ Liam Rosenior ก็กลายเป็นเพียงอีกหนึ่งวิญญาณที่ถูกสังเวยให้กับแท่นบูชาแห่งความคาดหวังที่ไม่มีวันเติมเต็มได้เต็ม
Chelsea กลับมาสู่กงล้อเดิมๆ อีกครั้ง การตามหา 'ผู้กอบกู้' ท่ามกลางซากปรักหักพังของผลการแข่งขันที่เน่าเฟะ ความไร้เสถียรภาพเรื้อรังที่ส่งกลิ่นคละคลุ้งพอๆ กับควันดีเซลจากเขตก่อสร้างรอบสนาม แรงกดดันมหาศาลกำลังรอขยี้ใครก็ตามที่กล้าย่างกรายเข้ามานั่งบนเก้าอี้ตัวนี้
รายนามผู้ท้าชิงท่ามกลางพายุ
รายชื่อที่ปรากฏออกมานั้นดูเย้ายวนแต่กลับเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ราวกับพิมพ์เขียวของอาคารที่สถาปนิกยังตกลงกันไม่ได้ว่าจะสร้างเพื่ออยู่อาศัยหรือเพื่อรอวันทุบทิ้ง:
