ควันหลงจากลอนดอนตะวันออก: เมื่อความยุติธรรมเลือนหายไปในม่านหมอก
แสงอาทิตย์อัสดงที่ London Stadium วันนั้นมีสีหม่นเหมือนเศษเหล็กขึ้นสนิม มันเป็นแสงที่ไม่ได้ให้ความอบอุ่น แต่กลับทิ้งเงาทอดยาวที่ดูบิดเบี้ยวพอๆ กับคำตัดสินในสนาม Everton ตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และตามรายงานจาก The Athletic พวกเขาเตรียมเดินหน้ายื่นเรื่องร้องเรียนต่อ PGMOL หลังจากถูกปฏิเสธจุดโทษที่ควรจะเป็นจุดเปลี่ยนของโชคชะตา
บรรยากาศในแคมป์ Everton คุกรุ่นไปด้วยความรู้สึกถูกทรยศ กลิ่นอายของความไม่เป็นธรรมลอยคลุ้งพอๆ กับกลิ่นน้ำมันดีเซลรอบสนามฟุตบอลในย่านอุตสาหกรรม พวกเขาไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้กลายเป็นเพียงแค่สถิติที่ถูกลืม
ความหวังที่หลุดลอยและรอยร้าวในเกมรับ
ทีมของ David Moyes ต้องเดินออกจากสนามพร้อมความปราชัย 2-1 ต่อหน้าถิ่นเก่าของเขา ความพ่ายแพ้ครั้งนี้เหมือนการสะดุดล้มบนพื้นคอนกรีตที่เปียกชื้น มันขัดขวางเส้นทางสู่ยุโรป แม้ว่าในทางทฤษฎีพวกเขายังมีลมหายใจอยู่ก็ตาม แม้จะรั้งอันดับ 11 ในตาราง Premier League แต่พวกเขามีแต้มตามหลัง Brighton & Hove Albion อันดับ 6 เพียงแค่ 3 คะแนนเท่านั้น ตั๋ว Europa League ยังคงเป็นภาพฝันที่มองเห็นได้รำไรผ่านกระจกที่ฝ้าฟาง
นาทีวิกฤต: เมื่อเสียงนกหวีดเงียบงัน
เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงท้ายเกม ขณะที่ Everton กำลังโหมบุกอย่างบ้าคลั่งเหมือนคนสิ้นหวังที่พยายามทุบประตูที่ปิดตาย ลูกครอสถูกส่งเข้าไปในเขตอันตราย นำไปสู่การปะทะกันระหว่างกองหน้า Thierno Barry และมิดฟิลด์ของ West Ham อย่าง Mateus Fernandes
Fernandes ดูเหมือนจะสัมผัสโดนบอลในจังหวะที่พยายามหยุดยั้ง Barry แต่ผู้ตัดสินกลับโบกมือให้เล่นต่อไป ท่ามกลางเสียงตะโกนประท้วงที่แหบพร่าของเหล่านักเตะทอฟฟี่สีน้ำเงิน แม้แต่ VAR ก็ไม่ได้หยิบยื่นความเมตตาให้ พวกเขายืนกรานตามคำตัดสินเดิมในสนาม ราวกับเครื่องจักรที่ไร้หัวใจ
คำอธิบายอย่างเป็นทางการจาก Premier League ระบุว่ามันเป็นอุบัติเหตุ การเคลื่อนไหวของแขน Fernandes ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการปะทะกันตามธรรมชาติ ไม่ใช่การเจตนา แต่นั่นไม่ได้ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดที่กัดกินหัวใจของคนในสโมสร Everton เลยแม้แต่น้อย
บทสนทนาท่ามกลางความปราชัย
David Moyes ยืนอยู่ใต้แสงไฟนีออนที่สั่นระริกในห้องแถลงข่าว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยร่องรอยของความเหนื่อยล้า (เขามองไปที่กล้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่าก่อนจะเอ่ยขึ้น):
“ผมคิดว่ามันควรเป็นจุดโทษนะ” Moyes กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น “มันอาจจะดูใจร้ายสำหรับ Fernandes ไปหน่อย แต่เขาชกบอลออกมาชัดเจน เขาโอบแขนไปรอบตัว Barry มันไม่ใช่ว่าบอลพุ่งมาโดนมือเขา แต่แขนของเขาต่างหากที่พุ่งไปหาบอล”
สำหรับ Everton นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาต้องเผชิญกับคำตัดสินที่ค้านสายตา แต่ในอีก 4 นัดที่เหลือ พวกเขายังต้องลากร่างกายที่บอบช้ำนี้สู้ต่อไป เพื่อพิสูจน์ว่าศักดิ์ศรีของสโมสรไม่ได้ถูกกำหนดโดยปลายปากกาของผู้ตัดสินเพียงอย่างเดียว
