แสงโพล้เพล้ที่อาบไล้ด้วยกลิ่นอายแห่งความหวัง
ก่อนเสียงนกหวีดเริ่มเกมจะดังขึ้น แสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นทอดตัวลงบนอัฒจันทร์คอนกรีตของ City Ground มันเป็นแสงสีส้มหม่นที่ดูเหมือนจะพยายามปลอบประโลมความตึงเครียดของเมืองน็อตติงแฮม กลิ่นน้ำมันดีเซลจากเครื่องจักรหนักที่ทำงานอยู่ไม่ไกลปะปนมากับอากาศชื้นแฉะ แสงไฟสนามเริ่มทำงาน มันสว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางความสลัว ราวกับสปอร์ตไลท์ในโรงละครนัวร์ที่เตรียมฉายภาพโศกนาฏกรรมหรือปาฏิหาริย์
ในช่วงต้นครึ่งหลัง มีจังหวะหนึ่งที่ Morgan Gibbs-White ถูกสั่งให้ขยับจากตำแหน่งหมายเลข 10 ที่เขาคุ้นเคยไปยืนทางซ้าย เมื่อ Nottingham Forest พยายามปรับหมากเพื่อทวงคืนความได้เปรียบจาก Burnley เขาสะบัดเท้าพลาดยามได้โอกาสส่องประตู บอลลอยละลิ่วข้ามคานไปอย่างไร้ทิศทาง เหมือนลูกโป่งในงานปาร์ตี้เด็กที่หลุดมือลอยหายไปในอากาศ
"พวกแกกำลังจะตกชั้นไปพร้อมกับ Burnley" แฟนบอลทีมเยือนบนอัฒจันทร์ Bridgford Stand ตะโกนก้องด้วยความสะใจ พวกเขาดื่มด่ำกับประตูขึ้นนำที่ Zian Flemming ทำไว้ในช่วงทดเจ็บครึ่งแรก ราวกับมันเป็นสมบัติล้ำค่าชิ้นสุดท้ายในเรือที่กำลังล่ม
พายุ 15 นาที และการไถ่บาปของกัปตัน
แต่กัปตันทีม Nottingham Forest ไม่ใช่คนที่แตกสลายได้ง่ายๆ แม้ฤดูกาลนี้เขาจะไม่ได้อยู่ในฟอร์มที่พุ่งทะยานเหมือนตอนที่พาตัวเองเข้าสู่ทีมชาติ England แต่เมื่อโอกาสครั้งต่อมามาถึง เขาก็จบสกอร์อย่างเลือดเย็นและสง่างาม ลูกแรกมาจากการโหม่งคืนหลังพลาดของ James Ward-Prowse และลูกที่สองจากการครอสบอลทางขวาของ Omari Hutchinson
เมื่อเขาต้องส่งปลอกแขนกัปตันทีมให้กับตัวสำรองอย่าง Ryan Yates มิตรภาพในสนามก็สำแดงผล Yates ครอสบอลอย่างแม่นยำให้ Gibbs-White โหม่งทำแฮตทริกได้สำเร็จภายในเวลาเพียง 15 นาที มันคือแฮตทริกแรกในอาชีพค้าแข้งระดับอาชีพของชายผู้เพิ่งยิงประตูดับ Porto ในศึก Europa League เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ไม่มีนักเตะชาวอังกฤษคนไหนยิงประตูใน Premier League ฤดูกาลนี้ได้มากกว่า 12 ประตูของเขาอีกแล้ว
เมื่อ Igor Jesus หลุดเข้าไปยิงผ่านมือ Martin Dubravka ในนาทีที่เก้าของการทดเวลาบาดเจ็บ การฟื้นคืนชีพของ Nottingham Forest ก็สมบูรณ์แบบ พวกเขาขยับห่างจากโซนตกชั้น 5 คะแนน ทิ้งให้ Burnley จมดิ่งอยู่กับความสิ้นหวังที่เกือบจะกลายเป็นความจริงหาก West Ham เอาชนะ Crystal Palace ได้ในคืนวันจันทร์
บทสนทนาท่ามกลางควันจาง
Vítor Pereira กุนซือของทีมกล่าวถึงลูกทีมคนสำคัญด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความนับถือ ราวกับบทพูดในหนังอาชญากรรมที่ตัวเอกเพิ่งรอดพ้นจากความตาย "วันนี้มันเป็นเรื่องของนักเตะ ทีม และแฟนบอล แต่ผมและทีมงานช่วยให้พวกเขาหา GPS เจอ... หาทางกลับบ้านจนพบ" (เขากล่าวพร้อมขยับปกเสื้อโค้ท) "เขาไม่ใช่แค่ยอดเยี่ยมในเชิงเทคนิค แต่เขามี 'คาแรคเตอร์' ที่แข็งแกร่ง"
ในขณะที่ England มีผู้เล่นหมายเลข 10 ล้นทีม แต่นี่คือการส่งสัญญาณถึง Thomas Tuchel ว่า Gibbs-White ที่ซัดไป 8 ประตูจาก 13 เกมหลังสุด ควรมีชื่อในทัพลุย World Cup "เขาสมควรได้รับมัน" Pereira ย้ำ "เขาคือผู้นำ เมื่อทีมหาจังหวะไม่เจอ เขาคือคนที่เดินไปหาบอลและรับผิดชอบมัน"
ความเศร้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผืนหญ้า
ท่ามกลางความยินดี ยังมีรอยร้าวที่งดงามของ Elliot Anderson มิดฟิลด์ดาวรุ่งที่เพิ่งสูญเสียคุณแม่ Helen ไป ก่อนเกมเขาประคองช่อดอกไม้และเสื้อหมายเลข 8 ที่สลักคำว่า "Mum" ไว้กลางวงกลมกลางสนาม ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้องไปทั่วสเตเดียม "มันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาเลย" Pereira กล่าวด้วยแววตาหม่นลง "ผมจินตนาการไม่ออกว่าข้างในเขารู้สึกอย่างไร แต่เขาให้ทุกอย่างกับทีมในวันนี้"
Gibbs-White เสริมทิ้งท้าย "เขาสำคัญกับเรามาก การตัดสินใจกลับมาลงสนามเป็นเรื่องของเขาเอง และวันนี้มันพิสูจน์แล้วว่าเขาคิดถูก แต่มันก็ยังเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายสำหรับเขาอยู่ดี"
ครึ่งแรกจบลงท่ามกลางแสงแดดฤดูใบไม้ผลิที่ดูหลอกตา แต่ฟุตบอลที่ออกมากลับเย็นชืด Nottingham Forest ดูล้าจากการกรำศึกยุโรป จนกระทั่ง Flemming ยิงให้ทีมเยือนนำก่อน แต่สุดท้ายพวกเขาก็พบ 'ไฟ' ในตัวของ Gibbs-White ที่แผดเผาความกลัวจนมอดไหม้ไปในที่สุด
