แสงโพล้เพล้เหนือสนามหญ้า และกลิ่นอายของความไม่แน่นอน
บ่ายวันอาทิตย์ที่ Bournemouth แสงแดดอ่อนแรงที่สาดส่องลงมากระทบอัฒจันทร์คอนกรีตดูจะหม่นเศร้ากว่าปกติ มันเป็นแสงสุดท้ายก่อนที่ Andoni Iraola จะคุมทีมลงเล่นในบ้านเป็นนัดที่สี่นับถอยหลังก่อนจบฤดูกาล ฝั่งตรงข้ามคือ Oliver Glasner กับภารกิจห้านัดสุดท้ายของเขากับทีมเยือน แม้ฝ่ายหลังจะยังมีภาระหนักใน Europa Conference League ให้ต้องพะวง แต่ความจริงที่น่าหดหู่คือทั้งคู่กำลังจะหมดสัญญา และต่างเฝ้ารอโอกาสที่จะก้าวออกไปสู่สโมสรที่มีงบประมาณมหาศาลกว่านี้
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ ฤดูกาลนี้สำหรับ Glasner เต็มไปด้วยความอึดอัด เขาแสดงความไม่พอใจต่อข้อจำกัดทางการเงินของสโมสรอย่างโจ่งแจ้งเกินไปนิด แต่วันหนึ่งประวัติศาสตร์จะจดจำเขาในฐานะชายผู้พา Crystal Palace เถลิงบัลลังก์ FA Cup หากมองผ่านตัวเลขที่ไร้ชีวิตชีวา ด้วยค่าจ้างนักเตะที่สูงเป็นอันดับ 12 ของ Premier League เขาพาทีมจบอันดับ 10 และ 12 และตอนนี้พวกเขากำลังลุ้นสั่งลาอย่างงดงามด้วยถ้วยยุโรปที่ Leipzig
ชัยชนะเหนือตัวเลข และกำแพงที่มองไม่เห็น
ในขณะที่ Iraola อาจจะยังไม่มีถ้วยรางวัลประดับบารมี แต่สิ่งที่เขาทำกับ Bournemouth นั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งกว่า สามฤดูกาลที่ผ่านมา สโมสรแห่งนี้มีเพดานค่าจ้างอยู่อันดับที่ 15, 18 และ 17 ของลีก แต่เขากลับพาทีมทะยานไปจบอันดับ 12 และ 9 ตามลำดับ ในสุดสัปดาห์นี้พวกเขารั้งอันดับ 7 พร้อมความหวังลึกๆ ในการไป Champions League หากโชคชะตาเป็นใจ
การที่ Bournemouth เสียผู้รักษาประตูและแผงหลังตัวหลักไปเกือบยกชุดเมื่อหน้าร้อน แถมยังขายตัวรุกที่ไว้ใจได้ที่สุดออกไปในเดือนมกราคม แต่ยังยืนหยัดอยู่ได้ขนาดนี้คือเรื่องเหลือเชื่อ แต่นั่นเพียงพอหรือยัง? เขาสามารถรับมือกับแรงกดดันมหาศาลในสโมสรใหญ่ที่ต้องลงเล่นเพิ่มขึ้นอีก 12 ถึง 15 นัดต่อฤดูกาลได้จริงหรือ?
จากร้านของชำสู่บริษัทข้ามชาติ
หลายปีก่อน ผู้อำนวยการสโมสรแห่งหนึ่งที่เพิ่งเลื่อนชั้นจาก League One ขึ้นมา Premier League เคยแนะนำบอร์ดบริหารให้ไล่ผู้จัดการทีมออก ท่ามกลางเสียงคัดค้านว่า "เขาคือฮีโร่ผู้พาทีมเลื่อนชั้นสองปีซ้อน!" ผู้อำนวยการคนนั้นตอบกลับอย่างเย็นชาว่า "เขาบริหารร้านของชำได้ดีเยี่ยม แต่ตอนนี้เรากำลังกลายเป็นบริษัทข้ามชาติ"
บอร์ดเมินคำแนะนำนั้น และผลลัพธ์คือทีมตกชั้นทันที ผู้จัดการทีมถูกไล่ออกในที่สุด ความจริงที่ว่าการคุมทีมลุ้นพื้นที่ยุโรปนั้นต่างจากการประคองทีมในลีกรองอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นสัจธรรมที่เจ็บปวดในโลกฟุตบอลปัจจุบันที่แบ่งชนชั้นกันอย่างชัดเจน
- Scott Parker: ราชาแห่งการเลื่อนชั้นจาก Championship แต่กลับล้มเหลวไม่เป็นท่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับยักษ์ใหญ่ใน Premier League
- Vincent Kompany: แม้สถิติกับ Burnley จะไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนัก แต่เขากลับได้รับโอกาสทองให้ไปกุมบังเหียน Bayern Munich
- Thomas Frank: ชายผู้ดูเหมือนจะรับมือได้ทุกอย่างที่ Brentford แต่เมื่อก้าวไปสู่ Spurs เขากลับดูเล็กลงถนัดตาภายใต้เงาของความคาดหวัง
ก้าวต่อไปในความมืดมิด
คำถามสำคัญคือ Glasner หรือ Iraola จะเดินตามรอยใคร? Glasner มีประสบการณ์ในเวทียุโรป เคยคว้าแชมป์ Europa League กับ Eintracht Frankfurt มาแล้ว แต่บุคลิกที่แข็งกร้าวของเขามักจบลงด้วยความขัดแย้งกับบอร์ดบริหารเสมอ ส่วน Iraola มีสไตล์ฟุตบอลที่รุกเร้าและทันสมัย ซึ่งดูจะเข้ากับ Chelsea หรือ Manchester United ได้ดีกว่า แต่ปัญหาเรื่องพละกำลังของลูกทีมที่มักจะหมดก๊อกในช่วงท้ายเกมยังคงเป็นเครื่องหมายคำถามใหญ่
สุดท้ายแล้ว ทั้งคู่อาจจะเป็นเพียง "ผู้จัดการทีมระดับกลางที่ยอดเยี่ยม" หรืออาจจะเป็นอัจฉริยะที่รอวันฉายแสงในเวทีใหญ่ การก้าวขึ้นไปข้างบนนั้น ไม่ต่างอะไรกับการเดินเข้าไปในหมอกควันที่เราไม่มีวันรู้เลยว่าสิ่งที่รออยู่คือความรุ่งโรจน์ หรือเหวที่ลึกสุดหยั่ง
