การเมืองกับกีฬา: ความเหมือนที่น่าปวดตับ
เวลาฉันนั่งจิบกาแฟเมาท์มอยกับเพื่อนฝูงหรือครอบครัว เรามักจะลงเอยด้วยข้อสรุปที่ว่า Politics สมัยนี้มันกลายร่างเป็นกีฬาไปแล้ว แถมเป็นกีฬาที่ขับเคลื่อนด้วยกลุ่มคนที่ดูจะห่างไกลคำว่านักกีฬาที่สุดในปฐพีด้วยนะ ความแตกแยกทางการเมืองในประเทศนี้มันไม่ต่างอะไรกับการต้องใช้ชีวิตอยู่ในเมือง Toledo หรือ Findlay แล้วต้องมานั่งทนดูศึกสายเลือดระหว่าง Ohio State กับ Michigan เลยล่ะ ความจงรักภักดีแบบไม่ลืมหูลืมตาต่อเรื่องไร้สาระอะไรก็ตามที่ถูกยัดเยียดมาให้เนี่ย มันช่างน่าอัศจรรย์ใจจริงๆ
และนั่นแหละค่ะ คือจุดที่เรากำลังยืนอยู่กับทีม USC ในตอนนี้
หนีเสือปะจระเข้ หรือแค่หนีความจริง?
เราทุกคนเห็นกันเต็มสองตาว่าตอนจบของศึกริวัลรี่ระหว่าง Notre Dame กับ USC มันลงเอยยังไง — และเอาจริงๆ นะ เราทุกคนก็เดาทางออกอยู่แล้ว Lincoln Riley เริ่มเปิดประเด็นบ้าบอนี้ด้วยการบอกว่า USC อาจจะต้องถอนตัวจากแมตช์นี้ เพื่อที่จะได้มีตารางแข่งที่ 'เอื้อ' ต่อการเข้าไปเล่นใน College Football Playoff มากขึ้น แหม่... พ่อคุณ! งานนี้เขาเลยโดนทั้งแฟนบอลและสื่อรุมสกรัมยับเยิน หาว่าทั้งอ่อนแอ สายตาสั้น และขี้ขลาดตาขาวขั้นสุด แล้วหลังจากนั้น... ก็นั่นแหละค่ะ เราเห็นผลลัพธ์กันแล้ว ไม่รู้จะขุดขึ้นมาพูดซ้ำให้เจ็บจี๊ดทำไมอีก
หน้าต่างแห่งแชมป์ หรือแค่หน้าต่างบานหลอก?
ซึ่งมันก็นำมาสู่ปัจจุบันที่ Lincoln Riley ออกมายืดอกพกความมั่นใจ พูดถึงเรื่อง "หน้าต่างสู่แชมป์" (championship window) แบบหน้าตาเฉย เขาบอกว่าตอนนี้ USC อยู่ในจุดที่ทุกอย่างลงตัวพร้อมคว้าแชมป์... แต่ดัน 'ลืม' พูดถึงส่วนสำคัญที่ว่า ความลงตัวที่ว่านั้นมาจากการวิ่งหนีป่าราบไปจาก Notre Dame โรงเรียนที่ตบสั่งสอนพวกเขามาตลอดทศวรรษครึ่งที่ผ่านมา วิธีที่เขาพูดถึงเรื่องนี้มันช่างเหมือนกับตอนที่เขาบอกว่าต้องตัด Notre Dame ออกจากโปรแกรมไม่มีผิด
ใครก็ตามที่ยังเชื่อว่า Notre Dame เป็นฝ่าย "ทิ้งริวัลรี่" นี้ไปเอง ก็คงเป็นได้แค่ลูกแกะทางการเมืองที่ถูกจูงไปโรงฆ่าสัตว์ด้วยเรื่องโกหกพ่นสีทองเก๊ๆ เท่านั้นแหละ คนพวกนี้พร้อมจะเชื่อทุกอย่างยกเว้นความจริงที่อยู่ตรงหน้า... ความจริงที่ว่าโค้ชที่มีสถิติ 35-18 ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา ดันไปเจอ "สูตรลับ" สู่ชัยชนะซะงั้น? ต่อให้คุณลองสลับผลแพ้ชนะกับ Notre Dame ดู สถิติเขาก็ยังอยู่ที่ 38-15 อยู่ดี... นี่น่ะเหรอคะ ตัวเต็งที่จะไปลุ้นแชมป์ระดับประเทศ? (ถามจริง!)
โลกในอุดมคติของเด็กชาย Lincoln
สรุปสั้นๆ เลยนะ Lincoln Riley ก็แค่เด็กน้อยที่กำลังนั่งเล่น Tin Soldiers (ทหารสังกะสี) อยู่ในโลกสมมติที่เขาคิดว่าตัวเองไม่ได้ห่วยแตกในหน้าที่การงาน และมีเพียงบรรดาตุ๊กตาสัตว์สตัฟฟ์ในห้องนอนของเขาเท่านั้นแหละที่ยังเชื่อมั่นในตัวเขาอยู่!
