แสงสุดท้ายที่เลือนหาย และการเริ่มต้นใหม่ในความสลัว
ก่อนที่เสียงนกหวีดแรกจะดังขึ้นเหนือผืนหญ้า แสงอาทิตย์อัสดงที่ Guinea มักจะทิ้งคราบสีส้มหม่นไว้บนอัฒจันทร์คอนกรีตที่แตกร้าว มันเป็นแสงที่ไม่ได้ให้ความหวัง แต่เป็นแสงที่เตือนให้เรารู้ว่าความมืดกำลังจะมาเยือน เช่นเดียวกับสภาวะของทีมชาติที่กำลังยืนอยู่บนรอยต่อของยุคสมัย Paulo Duarte กุนซือชาวโปรตุกีสผู้มีแววตาเหนื่อยล้าแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ยืนสูบบุหรี่ทางความคิดอยู่ท่ามกลางโครงสร้างทีมที่ผุพัง เขากำลังเตรียมตัวสำหรับศึก 2027 Africa Cup of Nations หรือ AFCON ที่กำลังคืบคลานเข้ามา
"เป้าหมายของผมกับ Guinea คือการสร้างทีมขึ้นมาใหม่จากซากปรักหักพังของการเปลี่ยนผ่าน ทั้งในแง่ของผลงานในสนามและอายุอานามของนักเตะ" Paulo Duarte เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าประหนึ่งเสียงเครื่องยนต์ดีเซลเก่าๆ ในบทสัมภาษณ์พิเศษกับ Foot Africa (เขานิ่งไปครู่หนึ่ง มองออกไปที่สนามซ้อมที่เต็มไปด้วยฝุ่นคลุ้ง) "นี่คือขุมกำลังที่เต็มไปด้วยพรสวรรค์ดิบเถื่อน แต่มันยังขาดความมั่นคงและการจัดการที่เป็นระบบ โดยเฉพาะเรื่องการบริหารจัดการภายในแคมป์"
พิมพ์เขียวท่ามกลางฝุ่นควัน
โครงสร้างแท็กติกของ Paulo Duarte ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้สวยหรู แต่มันถูกสร้างขึ้นเหมือนสถาปัตยกรรมโรงงานในย่านอุตสาหกรรมที่เน้นความทนทานมากกว่าความงาม เขาต้องการฉีดเลือดใหม่เข้าไปในเส้นเลือดที่กำลังอุดตันของทีม
