ฟุตบอลน่ะเหรอ? บางทีมันก็ไม่ได้วัดกันที่ฝีเท้าหรอก แต่วัดกันที่ 'ใครอยากรอดมากกว่ากัน'
การบอกว่าทีมหนึ่ง 'กระหายชัยชนะมากกว่า' กลายเป็นประโยคสุดเชยในวงการฟุตบอลไปแล้ว มันเหมือนเป็นบทวิเคราะห์แบบกำปั้นทุบดินที่เอาไว้ใช้อวยทีมชนะนั่นแหละ
แต่สำหรับนัดนี้ แหม... มันอดพูดไม่ได้จริงๆ เพราะ Pompey เขาเล่นเหมือนถวายหัว สู้ยิบตาเพื่อความอยู่รอด และแค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วที่จะคว่ำทีมที่ถ้าดูแค่ชื่อชั้นในกระดาษน่ะ เก่งกว่าเห็นๆ
เกมคุณภาพต่ำที่ดันจบสวย
ถ้าจะให้พูดตรงๆ แบบไม่เกรงใจติ่ง เกมนี้มันช่างเป็นอาหารตาที่รสชาติแย่สิ้นดี Pompey ไม่สามารถงัดฟอร์มเทพเหมือนตอนที่เอาชนะ Ipswich เมื่อวันอังคารออกมาได้เลย
แถมโชคชะตายังเล่นตลก เพราะต้องเสียทั้ง Terry Devlin และ Keshi Anderson ไปตั้งแต่ 20 นาทีแรกจากอาการบาดเจ็บ ทำเอาเกมขาดตอนจนหาจังหวะจะโคนกันไม่เจอ เหมือนเต้นจังหวะสามช่าแต่เพลงดันสะดุดนั่นแหละ
จากรั่วเป็นกำแพงเหล็ก: มหัศจรรย์แห่งฟุตบอล
เชื่อไหมล่ะว่าก่อนวันเสาร์ที่แล้ว Pompey ไม่เคยสะกดคำว่า 'คลีนชีต' เป็นเลยตั้งแต่เดือนมกราคม (นึกว่าประตูมีไว้ให้เขาซ้อมยิง!) แต่ตอนนี้เหรอ? พวกเขาเก็บชัยแบบไม่เสียประตูมา 3 นัดติดแล้วนะจ๊ะ แถมยังได้ประตูจากลูกเตะมุมถึง 3 ลูกในช่วงนี้ด้วย ฟุตบอลมันก็แบบนี้แหละ วัดกันที่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ใครจะไปคิด!
รอดตายปาฏิหาริย์?
แม้ว่าตอนนี้ Portsmouth จะยังไม่ปลอดภัย 100% แต่ถ้าจะให้พวกเขาร่วงตกชั้นจริงๆ มันต้องเกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติแบบที่โอกาสริบหรี่สุดๆ แล้วล่ะ การพลิกนรกกลับมาได้หลังจากโดน QPR ถล่มยับเยิน 6-1 ถือเป็นเรื่องที่น่าประทับใจจนต้องกราบใจ ถ้าอยู่รอดได้จริงๆ นี่ถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ระดับตำนานบทหนึ่งเลยทีเดียว
