แสงโพล้เพล้ที่ลอดผ่านโครงเหล็ก และการกลับมาของความหวังที่เปราะบาง
ก่อนที่เสียงนกหวีดแรกจะดังขึ้น แสงแดดอ่อนแรงยามเย็นที่ Stamford Bridge มักจะทอดเงายาวพาดผ่านอัฒจันทร์คอนกรีตที่เย็นชื้น กลิ่นน้ำมันดีเซลจากเครื่องปั่นไฟเก่าๆ อบอวลอยู่ในอากาศ คล้ายกับบรรยากาศในโรงงานอุตสาหกรรมที่กำลังรอคอยการฟื้นตัว และในวันนี้ Calum McFarlane กุนซือขัดตาทัพก็ได้หยิบยื่นเศษเสี้ยวของความหวังนั้นออกมา ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดในห้องแถลงข่าว
ข่าวดีที่หลุดออกมาท่ามกลางความเงียบงันคือ Reece James และ Levi Colwill ไม่เพียงแต่กลับมาลงซ้อมได้แล้ว แต่พวกเขากำลังรอคอยโอกาสที่จะถูกเรียกตัวกลับเข้าสู่รายชื่อผู้เล่นในวันแข่งขันอีกครั้ง
บาดแผลที่ยังไม่จาง และความระมัดระวังที่กัดกินหัวใจ
อย่างไรก็ตาม Chelsea กำลังก้าวเดินอย่างเชื่องช้าบนแผ่นน้ำแข็งที่บางกริบ ในรายของ Levi Colwill นั้น เขาต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวมาตั้งแต่ช่วงปรีซีซั่น หลังจากอาการบาดเจ็บ ACL ฉีกขาดพรากเขาไปจากสนามหญ้า การฟื้นตัวจากฝันร้ายเช่นนี้ไม่เคยเป็นเรื่องง่าย มันเหมือนกับการพยายามซ่อมแซมโครงสร้างตึกเก่าที่ผุพัง ซึ่งต้องใช้ความอดทนอย่างมหาศาล
ในขณะที่ Reece James ผู้ที่ดูเหมือนจะสลัดคราบ 'นักเตะแก้ว' ออกไปได้เกือบตลอดฤดูกาล กลับต้องมาสะดุดล้มอีกครั้ง สโมสรจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้แน่ใจว่า อาการบาดเจ็บครั้งนี้จะไม่ใช่จุดเริ่มต้นของวงจรความเจ็บปวดที่ไม่มีวันสิ้นสุดเหมือนหลายปีที่ผ่านมา
บทสนทนาท่ามกลางควันบุหรี่และเสียงเครื่องจักร (คำแถลงจาก Calum McFarlane)
Calum McFarlane เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความกังวล (เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับกำลังอ่านรอยร้าวบนผนัง):
“เราได้ Reece กลับมาซ้อมแล้ว Levi ก็กลับมาแล้วเช่นกัน ทั้งคู่ดูดีทีเดียว ยังพอมีเวลาอีกนิดหน่อยก่อนจะถึงวันแข่ง เราจะเฝ้าดูพวกเขาวันต่อวัน แต่สัญญาณที่ออกมานั้นถือว่ามีความหวังมาก”
เขายังคงอธิบายต่อถึงความเปราะบางของสถานการณ์นี้:
“เราต้องดูกันไปแบบวันต่อวัน Levi พักไปนานมาก ส่วน Reece เองก็เพิ่งจะเริ่มทำผลงานได้ต่อเนื่องแต่ดันมาเจ็บซ้ำอีก เรายังมีเกมให้เล่นอีกหลายนัด ดังนั้นเราไม่อยากจะเร่งรัดพวกเขาจนเกินไป แต่ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน พวกเขาก็มีโอกาสที่จะมีชื่ออยู่ในทีม”
บทสรุปที่ปลายอุโมงค์
แม้ว่าจำนวนนัดที่เหลืออยู่อาจไม่ได้มากมายจนนับไม่ถ้วน แต่การกลับมาของพวกเขานั้นสำคัญยิ่งกว่าตัวเลขสถิติใดๆ ร่างกายที่โชกโชนไปด้วยเหงื่อและความล้าของพวกเขาอาจจะเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย โดยเฉพาะในเกมนัดชิงชนะเลิศ FA Cup หากว่าร่างกายของพวกเขาได้รับการเยียวยาจนสมบูรณ์พร้อมจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่ภาพลวงตาในแสงสลัวของสนามซ้อม
