สตีเฟน วอร์น็อก อาการชัก เผยปิดบังลิเวอร์พูลสมัยเป็นดาวรุ่ง

"ผมกลัวการบอกลิเวอร์พูลมาก เพราะกลัวว่าจะถูกปล่อยตัว" วอร์น็อก กล่าว "ผมเอาแต่คิดว่าถ้าพวกเขาเห็นว่าผมมีอาการแบบนี้ พวกเขาจะปล่อยผม"

เขาเล่าต่อว่าเคยเกิดอาการขึ้นมาหลายครั้งตอนอยู่กับสโมสร แต่ไม่เคยรู้ว่าอะไรเป็นตัวกระตุ้น และความไม่รู้ตรงนั้นเองที่ทำให้เขากลัวที่สุด

สตีเฟน วอร์น็อก อาการชัก สามปีในอะคาเดมีลิเวอร์พูล

วอร์น็อก ระบุว่าเขาเกิดอาการชักไม่กี่ครั้งในช่วงที่ยังเป็นเยาวชนอยู่ที่แอนฟิลด์ และอาการดำเนินต่อเนื่องราวสามปี

ความกังวลของเขาไม่ได้อยู่ที่การรักษา แต่อยู่ที่อนาคตในทีม เขากลัวว่าอาการจะเกิดขึ้นกลางสนามระหว่างซ้อมหรือแข่งขัน และกลัวว่าคนที่เห็นเหตุการณ์จะตีความไปในทางที่ทำให้เขาเสียโอกาส

จุดเริ่มต้นที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ในโรงเรียน

อาการชักครั้งแรกเกิดตอนเขาอยู่ที่โรงเรียน ระหว่างนั่งอยู่หน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ เขาจำอะไรไม่ได้เลยจนรู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงในโรงพยาบาล

เพื่อน ๆ เป็นคนบอกเขาทีหลังว่าเขาชัก และมีคนเรียกรถพยาบาลมารับตัวไปส่งโรงพยาบาล

วอร์น็อก บอกว่าเขารู้สึกอายกับสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะไม่มีใครในกลุ่มเพื่อนเป็นแบบนี้ และตัวเขาเองก็ไม่รู้จักภาวะนี้เลยจนกระทั่งมันเกิดขึ้นกับตัวเอง

หลังจากเกิดอาการซ้ำอีกครั้งที่บ้าน เขาถูกส่งไปตรวจด้วยซีทีสแกนและเอ็มอาร์ไอ ผลตรวจออกมาท่ามกลางช่วงเวลาที่อาการยังดำเนินอยู่ตลอดราวสามปีนั้น

โรคลมชักกับตัวเลข 1 ใน 100 คน

โรคลมชักเป็นภาวะของสมองที่พบในสหราชอาณาจักรราวหนึ่งคนจากทุก ๆ 100 คน และองค์กรการกุศล อีพิเลปซี แอ็กชัน ระบุว่าในเด็กมักตรวจพบเมื่อเด็กมีอาการชักตั้งแต่หนึ่งครั้งขึ้นไป

ยารักษาสามารถลดหรือป้องกันการชักได้ แต่ต้องบริหารให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการวินิจฉัยตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงสำคัญกับเด็กที่ยังอยู่ในเส้นทางกีฬา

ชีวิตหลังแขวนสตั๊ดของวอร์น็อก

วอร์น็อก เล่าว่าเขาไม่มีอาการชักอีกเลยตั้งแต่อายุ 14 ปี และไม่เคยต้องกินยา จึงไม่ต้องกังวลเรื่องการขับรถหรือข้อจำกัดอื่นในชีวิตประจำวัน

"นี่เป็นครั้งแรกที่ผมพูดเรื่องนี้จริง ๆ" เขากล่าว

แม้จะหลุดพ้นจากอาการมาได้ เขายอมรับว่ายังคิดถึงความเป็นไปได้ที่มันจะกลับมาอีกครั้ง และนั่นคือเหตุผลที่เรื่องเล่าของครูกส์ทำให้เขาตัดสินใจพูดออกมา

รายงานต้นฉบับเผยแพร่โดย bbc.co.uk

เส้นทางอาชีพของวอร์น็อก หลังจบลิเวอร์พูล ยังพาเขาไปอยู่กับแบล็กเบิร์น โรเวอส์, แอสตัน วิลลา และลีดส์ ยูไนเต็ด ก่อนปิดฉากด้วยจำนวนนัดระดับอาชีพ 541 นัด ซึ่งเป็นตัวเลขที่เขาไม่เคยผูกเข้ากับช่วงเวลาที่ต้องซ่อนอาการเอาไว้เลย