กลิ่นความเจริญมันแรง! หรือจริงๆ แค่อยากเห็นคนร้องไห้?
ที่ Arsenal น่ะเหรอ... เขามีความรู้สึกกันมานานแล้วว่านักเตะบางคนในทีม 'หูไวตาไว' กับเสียงนกเสียงกาในโซเชียลมีเดียมากเกินไปหน่อย ส่วนใหญ่ก็หนีไม่พ้นเรื่องโดนล้อว่า "ปอดแหก" (bottle) หรือสไตล์การเล่นที่ดูจะเกร็งๆ ไปหมด แต่เชื่อเถอะว่านักเตะที่แคร์สื่อเหล่านั้นคงสัมผัสได้ถึงอะไรที่มันลึกกว่านั้น... มันคือความสะใจยังไงล่ะ!
แฟนบอลจำนวนมหาศาล—ซึ่งดูจะเยอะกว่าการลุ้นแชมป์ครั้งไหนๆ—ต่างพากันแช่งให้ Arsenal ไปไม่ถึงฝั่งฝัน มันเป็นไดนามิกที่น่าสนใจมากในฤดูกาลที่เต็มไปด้วยอารมณ์พลุ่งพล่านแบบนี้ ซึ่งมันสะท้อนให้เห็นถึงภูมิทัศน์ของสื่อและสังคมฟุตบอลสมัยใหม่ได้เป็นอย่างดี และที่น่าขยี้ไปกว่านั้นคือคู่แข่งที่พวกเขาต้องฟัดด้วยคือใคร
โปรเจกต์ยักษ์ใหญ่กับคำถามที่ไม่มีคำตอบ
Manchester City คือหนึ่งในสโมสรที่มีประวัติศาสตร์ยิ่งใหญ่ของอังกฤษ และพักหลังมานี้พวกเขาก็โชว์ฟอร์มระดับเทพที่วงการฟุตบอลยุโรปแทบไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ภายใต้การครอบครองของกลุ่มทุนจาก Abu Dhabi มันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกมองว่าเป็นโปรเจกต์ทางการเมืองของรัฐเผด็จการ
ในหนังสือ States of Play ของผู้เขียนเอง เคยนิยามสิ่งนี้ไว้ว่าเป็น "โปรเจกต์ฟอกตัวผ่านกีฬา" (sportswashing project) ซึ่งมันนำมาสู่คำถามเรื่องสิทธิมนุษยชนและภูมิรัฐศาสตร์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้แต่เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา กลุ่มสิทธิมนุษยชน FairSquare ยังออกมาเรียกร้องให้รัฐบาลสหราชอาณาจักรตรวจสอบความเชื่อมโยงของ Sheikh Mansour เจ้าของทีม กับกลุ่มกองกำลังกึ่งทหารในซูดานที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ความสำเร็จที่มาพร้อมกับเครื่องหมายคำถาม
ในแง่ฟุตบอล การสนับสนุนจาก Abu Dhabi—โดยเฉพาะดีลสปอนเซอร์ต่างๆ จากรัฐ—ช่วยบันดาลยุคทองที่คว้าไปแล้ว 6 แชมป์ใน 7 ปี และถ้าได้ปีนี้อีกก็จะเป็น 7 จาก 9 ฤดูกาล การกวาดแต้มเป็นว่าเล่นและการลุ้น Treble สมัยที่สามติดต่อกัน ทำให้มันกลายเป็นยุคที่ผูกขาดความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลอังกฤษ
ปกติแล้ว อะไรแบบนี้แฟนบอลทีมอื่นควรจะเอียนจนอยากเห็นอะไรใหม่ๆ บ้างใช่ไหมล่ะ? แถมแชมป์พวกนี้ยังได้มาท่ามกลางการถูกสอบสวนเรื่องการละเมิดกฎ Premier League กว่า 100 กระทง ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวกับกฎการเงิน มันน่าเหลือเชื่อที่ข้อหาถูกประกาศตั้งแต่กุมภาพันธ์ 2023 จากเอกสารที่หลุดมาตั้งแต่พฤศจิกายน 2018 แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่มีข้อยุติ ซึ่ง Manchester City ก็ยังยืนกรานกระต่ายขาเดียวว่าพวกเขาบริสุทธิ์
เมื่อ 'เรือใบ' กลายเป็นแชมป์มหาชน (จำเป็น)
จริงๆ แล้ว Premier League เองนั่นแหละที่ต้องการให้ Arsenal ได้แชมป์ เพื่อรักษาความหลากหลายและการแข่งขันเอาไว้ แต่กลายเป็นว่า Manchester City กลับถูกมองว่าเป็น "แชมป์ของประชาชน" ไปเสียอย่างนั้น แฟนบอลที่เคยเกลียดเข้าไส้กลับหันมาเชียร์ให้พวกเขาชนะซะงั้น ทำเอาคนในคลับที่เคยคิดว่าโลกนี้ใจร้ายกับพวกเขาถึงกับงงไปตามๆ กัน
เมื่อเดือนก่อน Rodri เพิ่งจะบอกว่า "ผมรู้ว่าเราชนะเยอะเกินไปจนคนไม่อยากให้เราชนะอีก" แหม... พ่อคุณเอ๊ย ไม่ใช่ซะทีเดียวหรอก!
มองย้อนกลับมาที่ปืนใหญ่
ฝั่ง Arsenal เองก็ใช่ว่าจะใสสะอาดในสายตาชาวโลก ตระกูล Kroenke ถูกมองว่าเป็นตัวแทนของทุนนิยมอเมริกันที่เน้นผลกำไรเป็นที่ตั้ง สนามเหย้าที่ชื่อ The Emirates ก็ใช้มา 20 ปีตามดีลสปอนเซอร์กับบริษัทจากยูเออี หรือดีล Visit Rwanda ที่โดนวิจารณ์ยับ และยังมีประเด็นนอกสนามของ Thomas Partey ที่เพิ่งย้ายออกไปอีก
ทำไมคนถึงอยากเห็น Arsenal พลาด?
ประเด็นเรื่อง Manchester City มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วสำหรับแฟนบอลหลายคน เพราะพวกเขาชนะจนเป็นเรื่องธรรมดา ความสำเร็จของพวกเขาเลยดูเหมือน 'ไม่มีความหมาย' ในเชิงอารมณ์สำหรับแฟนทีมอื่น ในขณะที่บางคนก็แค่ไม่ชอบขี้หน้า Mikel Arteta หรือมองว่า Arsenal เล่นบอลน่าเบื่อ
แต่เหตุผลที่แท้จริงมันเบสิกกว่านั้นเยอะ... คือแฟนบอล Arsenal มันเยอะไงล่ะ! เยอะพอๆ กับ Liverpool หรือ Manchester United และยิ่งแฟนเยอะ เวลาทีมรอคอยความสำเร็จนานๆ แล้วพลาด มันก็ยิ่ง 'น่าล้อ' เป็นธรรมดา เหมือนขบวนการ "ใครก็ได้ที่ไม่ใช่แมนยู" ในสมัยก่อนนั่นแหละ
ในหนังสือ Fever Pitch ของ Nick Hornby เคยเขียนไว้ว่า "ทำไมทุกคนถึงเกลียดอาร์เซนอล? เพราะเรามันน่าเบื่อ, โชคช่วย, เล่นสกปรก, ขี้โมโห, รวย และงก" นี่คืออัตลักษณ์ที่อยู่คู่สโมสรมาตั้งแต่ยุค 1930 ดังนั้นเมื่อพวกเขาขยับเข้าใกล้ถ้วยรางวัลหลังจากผิดหวังมานาน แรงต้านจึงเกิดขึ้นเป็นธรรมดา
สุดท้ายแล้ว ฟุตบอลมันก็เรื่องของอารมณ์ล้วนๆ การเห็นทีมที่มีแฟนบอลมั่นหน้ามากๆ พลาดแชมป์ มันให้ความรู้สึก 'สะใจ' มากกว่าการเห็นทีมหุ่นยนต์ที่ชนะจนชินชาคว้าแชมป์ไปอีกสมัย... ก็แค่นั้นเอง!
