วินาทีที่ความมั่นใจพังทลาย
ท่ามกลางเสียงลูกบาสเกตบอลกระทบพื้นไม้ปาร์เกต์ที่ดังก้องไปทั่วโรงยิม เด็กหนุ่มร่างโย่งคนหนึ่งยืนมองดูเพื่อนร่วมรุ่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสน Anthony Davis ในวัยเยาว์ไม่ได้มองเห็นภาพตัวเองเป็นซูเปอร์สตาร์อย่างในทุกวันนี้ ในตอนนั้นเขามองเห็นเพียงกำแพงสูงชันที่ยากจะข้ามผ่าน
เขาย้อนรำลึกถึงช่วงเวลาที่เปราะบางที่สุดในชีวิตนักกีฬาว่า “ผมออกไปคัดตัว แล้วภาพที่เห็นคือพวกเขาวิ่งเร็วกว่าผม กระโดดสูงกว่าผม ชู้ตแม่นกว่า บล็อกลูกได้ดีกว่า และแข็งแกร่งกว่าผมมาก ในหัวผมตอนนั้นมันคิดแค่ว่า ‘ผมไม่มีโอกาสสู้ได้เลย’”
คำสารภาพในรถและโอกาสครั้งสุดท้าย
ความรู้สึกพ่ายแพ้กัดกินหัวใจของเขาจนถึงขีดสุด เมื่อก้าวเท้าขึ้นรถหลังจบการคัดตัว Anthony Davis หันไปหาพ่อของเขาพร้อมกับประโยคที่เกือบจะเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์บาสเกตบอลไปตลอดกาล “พ่อครับ ผมเลิกแล้ว ผมไม่อยากเล่นบาสเกตบอล AAU อีกต่อไป” เขาบอกกับพ่อแบบนั้นเพราะเขารู้สึกว่าตัวเอง ‘เก่งไม่พอ’ เมื่อเทียบกับยอดฝีมือคนอื่นๆ
