อังคาร, 14:00 น. — ท้องฟ้าเหนือ Manhattan หม่นเทาเหมือนควันบุหรี่ กลิ่นฝนเจือจางปะทะกับไอร้อนจากท่อระบายน้ำ เมืองทั้งเมืองดูเหมือนจะลดธงลงครึ่งเสาโดยไม่ได้นัดหมาย
ฉากสุดท้ายของนักสู้
Jason Collins ชายผู้เป็นคนแรกที่กล้าเดินออกจากเงามืดเพื่อประกาศตัวตนในฐานะผู้เล่นเกย์คนแรกของ NBA ได้จากโลกนี้ไปแล้วในวัย 47 ปี
ครอบครัวของเขาแถลงเมื่อวันอังคารว่า Collins พ่ายแพ้ให้กับการต่อสู้อันดุเดือดนาน 8 เดือนกับเนื้องอกในสมองชนิดร้ายแรง เขาถูกวินิจฉัยว่าเป็น Glioblastoma ระยะที่ 4 — โรคร้ายที่กัดกินชีวิตด้วยอัตราการรอดชีวิตที่ต่ำจนน่าใจหาย
สถาปัตยกรรมแห่งการป้องกัน
Collins ใช้เวลา 13 ฤดูกาลในลีก รับใช้ 6 สังกัดที่แตกต่างกัน เขาไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์ที่ทำแต้มถล่มทลาย แต่เขาคือ 'The Enforcer' ผู้วางโครงสร้างเกมรับที่แน่นหนาเหมือนคุกเหล็ก เขาจารึกประวัติศาสตร์ในปี 2013 ด้วยการเปิดเผยความจริงที่เก็บงำไว้ในช่วงปลายอาชีพ
“Jason เปลี่ยนแปลงชีวิตผู้คนในแบบที่ไม่มีใครคาดคิด เขาคือแรงบันดาลใจของทุกคนที่รู้จักเขา และคนที่ชื่นชมเขาจากระยะไกล” ครอบครัวของ Collins กล่าวผ่านแถลงการณ์ของ NBA “เราซาบซึ้งในความรักและคำอธิษฐานตลอด 8 เดือนที่ผ่านมา ครอบครัวของเราจะคิดถึงเขาอย่างสุดหัวใจ”
เกียรติยศท่ามกลางความเงียบเชียบ
เมื่อสัปดาห์ก่อน Collins เพิ่งได้รับรางวัล Bill Walton Global Champion Award ในงาน Green Sports Alliance Summit แต่ร่างกายของเขาทรุดโทรมเกินกว่าจะไปปรากฏตัว Jarron Collins ฝาแฝดของเขาและอดีตผู้เล่น NBA ต้องขึ้นรับแทน
“ผมบอกพี่ชายก่อนมาที่นี่ว่า เขาคือผู้ชายที่กล้าหาญและแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ผมเคยรู้จัก” Jarron Collins กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
ตัวเลขบนแผ่นหลังและรอยจารึก
ตลอดอาชีพ Collins ทำเฉลี่ย 3.6 แต้ม และ 3.7 รีบาวด์ เขาคือฟันเฟืองสำคัญที่พา New Jersey Nets เข้าชิง NBA Finals สองสมัยติดต่อกัน สถิติอาจดูธรรมดา แต่การมีอยู่ของเขาในสนามคือความอุ่นใจ
Adam Silver คอมมิชชันเนอร์ของ NBA กล่าวว่า “อิทธิพลของ Jason แผ่ขยายไปไกลกว่าสนามบาสเกตบอล เขาช่วยทำให้ NBA, WNBA และสังคมกีฬาเปิดกว้างและต้อนรับคนรุ่นหลังมากขึ้น เขาจะถูกจดจำไม่ใช่แค่ในฐานะผู้พังกำแพง แต่ในฐานะมนุษย์ที่มีจิตใจงดงาม”
ปฏิบัติการ 'ยกมือขึ้น'
Collins เปิดเผยตัวตนผ่านบทความใน Sports Illustrated เมื่อเดือนเมษายน 2013 ในตอนนั้นเขาเป็น Free Agent ที่ยังอยากล่าชัยชนะต่อ และเขาก็ทำได้ โดยได้ลงเล่นอีก 22 เกมกับ Brooklyn Nets ในฤดูกาลถัดมา
“ถ้าเลือกได้ ผมอยากให้คนอื่นทำเรื่องนี้ไปนานแล้ว” เขาเขียนไว้ในตอนนั้น “แต่ไม่มีใครทำ ผมเลยต้องยกมือขึ้นเอง”
การตัดสินใจครั้งนั้นได้รับเสียงชื่นชมอย่างล้นหลาม ตั้งแต่ Kobe Bryant ไปจนถึงทำเนียบขาว Bill Clinton และลูกสาว Chelsea Clinton ที่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่ Stanford ต่างออกมาสนับสนุนความกล้าหาญครั้งนี้
รหัสลับเบอร์ 98
ก่อนจะเปิดตัว Collins เก็บงำความรู้สึกไว้ภายใต้เสื้อแข่ง เขาเลือกสวมเบอร์ 98 ในช่วงท้ายอาชีพกับ Boston Celtics, Washington Wizards และ Brooklyn Nets — มันคือรหัสลับที่สื่อถึงปี 1998 ปีที่ Matthew Shepard นักศึกษาเกย์ถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม
Mike Montgomery อดีตโค้ชที่ Stanford กล่าวทิ้งท้ายว่า “มันเป็นวันที่เศร้าสลดสำหรับบาสเกตบอล Stanford เราสูญเสียหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด Jason คือคนพิเศษ เขาสามารถรับมือกับใครก็ได้ในประเทศนี้เพราะเขาตัวใหญ่ ฉลาด แข็งแกร่ง และมีทักษะ แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขาคือคนที่ดีมากจริงๆ”
แสงไฟในสตูดิโออาจจะดับลง แต่รอยเท้าของ Jason Collins บนพื้นปาร์เก้จะยังคงอยู่ตลอดไป
