เมื่อแสงไฟส่องผิดที่: บทเรียนราคาแพงของคนหน้าจอ
ท่ามกลางแสงสีและความดุเดือดของโลกกีฬา บางครั้งคนที่ตะโกนอยู่ข้างสนามก็เผลอคิดไปว่าตัวเองคือศูนย์กลางของจักรวาล Stephen A. Smith กำลังทำแบบนั้นอีกครั้ง ด้วยการส่งคำขู่กลายๆ ไปยังซูเปอร์สตาร์อย่าง Jaylen Brown ฟอร์เวิร์ดตัวเก่งของ Boston Celtics
ในขณะที่ Smith งัดมุกเดิมๆ ออกมาใช้ด้วยการขู่ว่าจะเปิดเผยข้อมูลลับส่วนตัวของ Jaylen Brown ทางด้าน Nick Wright พิธีกรฝีปากกล้าจาก FS1 ก็ตัดสินใจกระชากหน้ากากให้โลกเห็นว่า พฤติกรรมหิวแสงของ Smith กำลังกัดกินระบบนิเวศของสื่อกีฬาให้พังพินาศเพียงใด
ความหลงระเริงในอำนาจที่ไม่มีอยู่จริง
ผ่านรายการพอดแคสต์ What’s Wright ในสัปดาห์นี้ Wright ยอมรับว่า Smith คือคนที่ทำงานหนักที่สุดคนหนึ่งในวงการและไต่เต้าขึ้นมาด้วยความพยายาม แต่เขาก็ฟาดกลับอย่างแรงว่า Smith กำลัง "เพ้อเจ้อ" หากคิดว่าตัวเองมีความสำคัญหรือได้รับความสนใจในระดับเดียวกับนักกีฬาอย่าง Jaylen Brown
"มีหลายมุมในตัว Stephen A. ที่น่านับถือและคนรุ่นใหม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง" Wright กล่าว "แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เขาดูเหมือนจะกล่อมตัวเองจนเชื่อไปแล้วว่า พวกเราที่เป็นนักวิจารณ์ คนที่ให้ความเห็นหลังเกม มีสถานะเป็นดาวดังหรือมีความสำคัญเท่าเทียมกับคนที่ลงไปเล่นในสนามจริงๆ ซึ่งนั่นมันคือความเพ้อเจ้อชัดๆ"
ตัวเลขที่ไม่เคยโกหก
เพื่อให้เห็นภาพชัดเจน Wright ได้เปรียบเทียบรายได้ระดับสถิติ 100 ล้านดอลลาร์ของ Smith ในฐานะพิธีกร กับสัญญา 300 ล้านดอลลาร์ของ Jaylen Brown ซึ่งถูกมองว่าเป็นสตาร์ระดับรองใน NBA ด้วยซ้ำ
"ยินดีกับเขาด้วยสำหรับรายได้นั้น แต่มันคือเครื่องเตือนใจว่าไม่ว่าคนพากย์จะใหญ่แค่ไหน คุณไม่มีทางใหญ่ไปกว่าคนที่คุณกำลังพูดถึง ถ้าขนาดนักกีฬาที่เก่งเป็นอันดับ 10 หรือ 11 ของลีกยังมีค่าตัวมากกว่าคุณถึง 3 เท่า นั่นแหละคือตัวบ่งบอกว่าจุดยืนของเราในตลาดอยู่ตรงไหน"
มาเฟียหน้าจอและบทบาทที่บิดเบี้ยว
Wright ชี้ว่าการที่ Smith ชอบปะทะกับนักกีฬา สะท้อนให้เห็นว่าเขาเชื่อว่าตัวเองสำคัญต่อแฟนๆ เท่ากับตัวนักกีฬาเอง บางครั้งมันก็ดูตลกไร้สาระ เช่นตอนที่ ESPN ถ่ายภาพ Smith เดินเข้าสนามราวกับเขาเป็นคนที่จะลงไปแข่งจริงๆ
แต่ในกรณีล่าสุดกับ Jaylen Brown ที่มีการขู่จะแฉเรื่องส่วนตัว Wright มองว่ามันล้ำเส้น "การพูดกับเด็กพวกนี้เหมือนคุณเป็นเจ้าพ่อมาเฟีย แล้วบอกว่าพวกเขาควรระวังปากไว้ให้ดี มันสร้างความเสียหายต่อภาพลักษณ์ส่วนรวม"
ในภาพรวม Wright เชื่อว่า Smith กำลังหลงประเด็นและลืมไปว่าทำไมแฟนๆ ถึงดูรายการ First Take ตั้งแต่แรก "ผู้ชมมองว่าเราเป็นแค่ส่วนเสริม เป็นเหมือนซุ้มปาเป้าหรือถังน้ำให้คนปาบอลในงานวัด แต่เราไม่ใช่สิงโตที่กระโดดลอดห่วงไฟ เราคือส่วนแถมของโชว์หลักต่างหาก"
มุกเดิมที่เริ่มจืดจาง
"ถ้าใครเริ่มเข้าใจผิดว่า 'เฮ้ย ฉันนี่แหละคือโชว์หลัก' ผู้ชมจะมองมาแล้วถามว่า 'เดี๋ยวสิ นายพูดเรื่องอะไรน่ะพี่ชาย? นายกำลังบอกให้ซูเปอร์สตาร์อยู่เฉยๆ งั้นเหรอ? นายคือลุงวัยใกล้ 60 ที่กำลังเปิดศึกน้ำลายกับเด็กอายุ 29 ใช่ไหม?' มันทำให้พวกเราดูแย่ไปหมด และที่สำคัญ คุณเป็นคนเดียวที่ทำแบบนี้"
นอกจากผลกระทบต่อวงการแล้ว Wright ยังมองว่ามุกของ Smith มันเริ่มจะ "บูด" เต็มที "ไม่มีใครใช้พื้นที่ของตัวเองเล่นมุกเดิมซ้ำๆ แบบที่เขาเคยใช้กับ Kevin Durant เมื่อสิบปีก่อนหรอก" (ซึ่งตอนนั้น Smith เคยพูดออกอากาศถึง Kevin Durant ว่า "คุณคงไม่อยากเป็นศัตรูกับผมแน่")
ทางเลือกที่แตกต่าง
ผิดกับ Smith ทางด้าน Wright ยืนยันว่าเขาเลือกที่จะ "เจียมตัว" ในบทบาทของตัวเอง เขาเล่าถึงตอนที่มีปัญหากับ LaMelo Ball ซึ่งเขาเลือกที่จะปล่อยให้เรื่องเงียบไปหลังจากครอบครัว Ball ออกมาตอบโต้
"ผมเข้าใจว่าการเป็นนักจัดรายการสไตล์ผมมันต้องมีคนหมั่นไส้บ้าง... แต่เมื่อพวกเขาโต้กลับมา คำตอบไม่ใช่การไปเปิดศึกหรือยกระดับความรุนแรง คำตอบคือการยืนหยัดในสิ่งที่คุณพูด ยิ้มเข้าไว้ และยอมรับว่าผู้คนมาที่นี่เพื่อดูพวกเขา ไม่ใช่ดูเรา"
ในช่วงปีหลังๆ Wright เริ่มวิจารณ์ Smith ตรงไปตรงมามากขึ้นเรื่อยๆ และดูเหมือนว่ากระแสสังคมในตอนนี้เริ่มจะเทมาทางเขา เมื่อแฟนกีฬาเริ่มเบื่อหน่ายกับสไตล์การวิจารณ์แบบดุดันและเน้นดราม่าที่ Smith เคยสร้างชื่อไว้
