เสียงคำรามที่ขาดหายไป และจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่กำลังจะถูกเติมเต็ม
ช่วงท้ายฤดูกาลที่ผ่านมาของ Ohio State ได้เผยให้เราเห็นภาพลางๆ ว่าทีมชุดนี้จะน่ากลัวเพียงใดหากทุกอย่างลงตัว เหล่าผู้เล่นตำแหน่ง Guard เริ่มจับจังหวะได้ Amare Bynum ก้าวขึ้นมาเป็นกำลังหลักในแนวรุก และทีมเริ่มมีความสมดุลมากขึ้น แต่ทว่า ท่ามกลางแสงสว่างนั้น กลับมีปัญหาหนึ่งที่ไม่เคยจางหายไปเลย
นั่นคือ ความสม่ำเสมอในเกมวงใน
แต่นี่คือเหตุผลที่ทำให้ขุมกำลังในฤดูกาลหน้าดูเปลี่ยนไป ไม่ใช่เพราะผู้เล่นเพียงคนเดียว แต่เป็นเพราะ 'สามประสาน' ที่ Ohio State กำลังซุ่มสร้างขึ้นมาอย่างเงียบๆ เพื่อมอบสิ่งที่ทีมโหยหามาตลอดหลายปี นั่นคือ ขนาดตัว, ประสิทธิภาพ และความยืดหยุ่นในการจัดทัพ โดยมีหัวใจสำคัญเป็นผู้เล่นที่ไม่ได้ลงสัมผัสสนามเลยแม้แต่นาทีเดียวในฤดูกาลที่ผ่านมา
Josh Ojianwuna: รากฐานที่ Ohio State ไม่เคยมี
ความสำคัญของ Josh Ojianwuna เริ่มต้นจากสิ่งที่เขาพิสูจน์ให้เห็นแล้วก่อนจะย้ายมายัง Columbus สมัยที่เขาอยู่กับ Baylor เขาไม่ใช่แค่ดาวรุ่งที่รอการเจียระไน แต่เขาคือฟันเฟืองที่ไว้ใจได้และมีประสิทธิภาพสูง โดยลงเล่นไปถึง 87 เกม (ตัวจริง 24 เกม) และค่อยๆ พัฒนาจนกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญในระดับ High-major
ในฤดูกาล Junior ของเขา ภาพทุกอย่างชัดเจนขึ้น Josh Ojianwuna ทำเฉลี่ย 7.4 แต้ม และ 6.4 รีบาวด์ พร้อมสถิติยิงจากฟิลด์โกลสูงถึง 77 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นตัวเลขระดับ Elite ที่สะท้อนถึงการเลือกช็อตยิงและการจบสกอร์ที่เฉียบคม ประสิทธิภาพระดับนี้หาได้ยากยิ่ง และมันคือเครื่องหมายการค้าของเขา
เขาคือ Interior Presence ขนานแท้ แต้มส่วนใหญ่มาจากการเล่นใต้แป้น ทั้งการ Roll เข้าหาห่วง, การ Cut และการเก็บรีบาวด์เกมรุก เขาไม่ต้องการให้ทีมต้องเรียกแผนเพื่อเขา แต่เขาเติบโตได้เองตามจังหวะของเกม ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ระบบที่เน้น Guard ของ Ohio State ต้องการอย่างที่สุด
อาการบาดเจ็บ ACL ที่ทำให้เขาต้องพักยาวและใช้สิทธิ์ Redshirt อาจทำให้หลายคนลืมชื่อเขาไปบ้าง แต่มันไม่ได้เปลี่ยนตัวตนของเขาในฐานะนักบาสเกตบอล ด้วยส่วนสูง 6 ฟุต 10 นิ้ว และน้ำหนักกว่า 230 ปอนด์ เขาจะกลายเป็นสมอเรือที่แข็งแกร่งให้กับทีม เป็นคนที่คุมพื้นที่ รีบาวด์ในระดับสูง และสร้างความมั่นคงในเกมรับวงใน
Andrija Jelavic: อาวุธลับยืดระยะและโอกาสพุ่งทะยาน
หาก Josh Ojianwuna คือ 'พื้นฐาน' ที่มั่นคง Andrija Jelavic ก็คือ 'เพดาน' ที่จะยกระดับทีมให้สูงขึ้น
ผู้เล่นที่ย้ายมาจาก Kentucky รายนี้มาพร้อมสไตล์ที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง แม้จะสูงถึง 6 ฟุต 11 นิ้ว แต่เกมของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในเขตโทษ Andrija Jelavic มีทักษะการชูตที่นุ่มนวล ความคล่องตัว และความหลากหลายในเกมรุกที่สามารถดึงตัวประกบออกมาข้างนอก ซึ่งเป็นสิ่งที่วงในของ Ohio State ขาดความต่อเนื่องมานาน
สิ่งที่ทำให้เขามีค่ามากคือการเปลี่ยนรูปแบบการประกบ (Matchups) เมื่อมีเขาอยู่ในสนาม Center ฝ่ายตรงข้ามจะถูกดึงออกจากห่วง เปิดทางให้ Guard ของทีมไดรฟ์เข้าหาห่วงได้ง่ายขึ้น และสร้างพื้นที่ให้ Amare Bynum ทำงานข้างในได้สะดวกกว่าเดิม
Ivan Njegovan: ตัวเติมเต็มที่ทำให้ทุกอย่างนิ่ง
และสุดท้ายคือ Ivan Njegovan จิ๊กซอว์ที่ทำให้การหมุนเวียนผู้เล่นสมบูรณ์แบบ
แม้เขาอาจจะไม่มีชื่อเสียงหรือศักยภาพหวือหวาเท่าสองคนแรก แต่บทบาทของเขาก็สำคัญไม่แพ้กัน เขาคือ Big Man ตามตำรับดั้งเดิมที่เน้นรีบาวด์ ป้องกันพื้นที่ และเล่นตามหน้าที่ของตัวเองอย่างเคร่งครัด ในลีกที่เน้นปะทะอย่าง Big Ten การมีผู้เล่นที่ไว้ใจได้แบบนี้คือสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง
ภาพรวม: การหมุนเวียนที่เปลี่ยนทุกอย่าง
ความน่ากลัวของทั้งสามคนไม่ใช่แค่พรสวรรค์ส่วนตัว แต่คือการที่พวกเขา 'เติมเต็ม' กันและกัน Josh Ojianwuna ให้ความแน่นอนและเกมรับ Andrija Jelavic ให้ระยะการยิงและความหลากหลาย ส่วน Ivan Njegovan ให้ความลึกของขุมกำลังและการปะทะ
เมื่อระบบนี้ทำงาน มันจะส่งผลกระทบเชิงบวกไปทั้งทีม เหล่า Guard จะมีจังหวะยิงที่ว่างขึ้น เกมรุกจะคาดเดาได้ยากขึ้น และเกมรับจะกลายเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งกว่าเดิม
สุดท้ายแล้ว เพดานบินของ Ohio State ในฤดูกาลหน้าอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับแค่เหล่าซูเปอร์สตาร์ แต่มันขึ้นอยู่กับว่า 'สามประสาน Center' นี้จะหลอมรวมกันได้ดีแค่ไหน หากทำได้สำเร็จ พวกเขาอาจไม่ใช่แค่ส่วนหนึ่งของทีม แต่จะเป็นผู้กำหนดนิยามใหม่ให้กับความสำเร็จของ Buckeyes เลยทีเดียว
