โศกนาฏกรรมของน้ำหนักที่แบกรับ
Artem Vakhitov มองเห็นรอยร้าวในเกราะเหล็ก เขาไม่เชื่อว่าร่างของ Alex Pereira ถูกหล่อหลอมมาเพื่อแบกรับแรงกดดันในรุ่น heavyweight การเผชิญหน้าระหว่าง Alex Pereira และ Ciryl Gane เพื่อชิงเข็มขัดแชมป์เฉพาะกาลในศึก UFC White House วันที่ 14 มิถุนายนนี้ จึงดูเหมือนการเดินเข้าสู่โรงเชือดที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต
Artem Vakhitov ชายคนสุดท้ายที่ฝากรอยแผลไว้บนตัว Alex Pereira ในสังเวียนคิกบ็อกซิ่ง เพิ่งเสร็จสิ้นการฝึกซ้อมกับ Ciryl Gane ความกังขาที่เขาเคยมีต่อจอมเทคนิคชาวฝรั่งเศสเลือนหายไป เหลือเพียงความจริงที่เย็นเยียบ "ก่อนผมจะมาซ้อมกับ Ciryl Gane ผมเคยสงสัยในสไตล์ของเขา" Artem Vakhitov เผยกับ Standmeup "แต่เมื่อได้สัมผัส ผมรู้ทันทีว่าเขาอยู่คนละระดับ ทีมของเขา จังหวะเวลา การกะระยะ ความอึด และการออกอาวุธ... เขามีครบทุกอย่าง ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้ว โอกาสชนะคือ 70-30 เขาทำได้แน่"
ยิ่งใหญ่ ยิ่งเปราะบาง
Alex Pereira ผู้เคยเถลิงอำนาจทั้งในรุ่น middleweight และ light heavyweight กำลังพยายามขยายร่างให้หนาขึ้น แต่มันดูเหมือนเครื่องจักรที่ถูกพอกด้วยสนิมมากกว่าความแข็งแกร่ง Artem Vakhitov เชื่อว่าการขยับรุ่นครั้งนี้คือความผิดพลาดมหันต์ เพราะ Alex Pereira ไม่ใช่ heavyweight โดยธรรมชาติเหมือน Ciryl Gane
ใบหน้าของ Alex Pereira ในยามที่ต้องแบกน้ำหนักส่วนเกินดูเหมือนโลหะที่กำลังล้า "ผมคิดว่ามันไม่ใช่ข้อได้เปรียบของ Alex เลย" Artem Vakhitov กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "Ciryl คือ heavyweight โดยกำเนิด แต่ Alex ไต่ขึ้นมาจาก 185 ปอนด์ ถ้าเขาเพิ่มน้ำหนักเพียงเพื่อหวังผลในเกมมวยปล้ำ ผมว่าเขาคิดผิด เพราะมันจะกลายเป็นตัวถ่วงในเกมยืนสู้"
รอยแค้นที่ยังไม่จางหาย
ประวัติศาสตร์ระหว่างทั้งคู่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและหยาดเหงื่อ ในปี 2021 Artem Vakhitov เคยเสียแชมป์รุ่น light heavyweight ของ Glory ให้กับ Alex Pereira แบบค้านสายตา ก่อนจะกลับมาล้างแค้นทวงบัลลังก์คืนได้ในนัดล้างตา ซึ่งนั่นคือไฟต์สุดท้ายของ Alex Pereira ในโลกคิกบ็อกซิ่งก่อนจะกระโจนเข้าสู่กรงเหล็ก UFC
ในขณะที่ Alex Pereira กำลังไล่ล่าความตายในรุ่นยักษ์ Artem Vakhitov เองก็เริ่มชิมลางใน MMA ด้วยสถิติ 3-1 และแม้จะคว้าสัญญาจาก Dana White's Contender Series ในปี 2024 มาได้ด้วยการน็อกเอาต์ที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาด แต่เขากลับเลือกที่จะเซ็นสัญญากับ Glory Kickboxing ต่อไป ทิ้งให้ Alex Pereira เผชิญกับชะตากรรมที่เขามองว่าเป็นความผิดพลาดเพียงลำพัง
เมื่อเสียงระฆังสุดท้ายสิ้นสุดลง ฝูงชนจะเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ที่ส่องสว่างอย่างเย็นชาสะท้อนบนพื้นผ้าใบที่เปียกโชก กลิ่นแอมโมเนียและน้ำยาฆ่าเชื้อรุนแรงจะอบอวลไปทั่วพยายามลบเลือนร่องรอยของการทำลายล้างที่เพิ่งผ่านพ้นไป
