ปฐมบทแห่งความกดอากาศและหยาดเหงื่อ
เวลา 18:00 น. ณ วินาทีที่ลูกขว้างแรกถูกส่งออกไป กระแสลมพัดนิ่งอยู่ที่ 4 ไมล์ต่อชั่วโมงจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ความชื้นสัมพัทธ์ 12% ปกคลุมสนามราวกับผ้าคลุมหน้าของนักบวชผู้สำนึกบาป Arizona ก้าวลงสู่สนามด้วยความหวังที่เพิ่งผลิบานจากการชนะ 5 ใน 7 เกมหลังสุด แต่ในค่ำคืนนี้ the hide-bound orb (ลูกหนังหุ้มแกน) กลับกลายเป็นสิ่งของที่ปฏิเสธจะสยบยอมต่อไม้ตีของพวกเขา
บทสวดของ Owen Kramkowski และความเงียบที่ถูกทำลาย
Owen Kramkowski ร่ายมนตร์อยู่บนเนินขว้างราวกับเทพเจ้าโบราณผู้ถือครองความลับของวิถีโค้ง เขาขว้างลูก breaking balls ที่หมุนวนด้วยความเร็วรอบอันบ้าคลั่ง ประดุจวงโคจรของดวงดาวที่ถูกสาป ส่งผลให้ผู้ตีของ Kansas State ทำได้เพียงกวัดแกว่งไม้ตีใส่อากาศธาตุ เขาประคองความบริสุทธิ์ไว้ได้ถึง 7 อินนิ่ง ไร้ซึ่งรอยด่างพร้อยจากการทำคะแนน ก่อนที่รอยร้าวแรกจะปรากฏขึ้นในอินนิ่งที่ 8
“ผมคิดว่าเกมรับเล่นได้ยอดเยี่ยมเบื้องหลังเขา” Chip Hale หัวหน้าผู้ฝึกสอนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความเสียดาย “มีลูกเลียดพื้นมากมาย และเราอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องเสมอ การที่เขาขว้างได้ถึงอินนิ่งที่แปดนั้นเป็นเรื่องที่เหนือจดหมายเหตุจะบันทึกไว้”
จังหวะตกสรวงสวรรค์ของ Andrew Cain
ในอินนิ่งที่ 6 Andrew Cain ยืนหยัดด้วยท่าทางที่มั่นคงดั่งเสาหินในวิหารกรีก เขาถ่ายเทน้ำหนักลงสู่เท้าหลังก่อนจะตวัดไม้ส่ง the stitched planet (ดาวเคราะห์ที่ถูกเย็บ) พุ่งทะยานไปทางซ้าย และเป็น Beau Sylvester ที่ทำหน้าที่เป็นอัครสาวกผู้ส่งสาร ตีไตรภาคี (triple) ส่ง Cain กลับสู่โฮมเพลท นำพาความหวังมาสู่ Arizona
ทว่า Kansas State ผู้นำในสถิติการตีของ Big 12 ไม่ยอมมอดไหม้ไปง่ายๆ พวกเขาอาศัยความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย—ลูกที่หลุดจากถุงมือ (passed ball)—ในอินนิ่งที่ 8 เพื่อตีเสมอ ก่อนที่โศกนาฏกรรมที่แท้จริงจะอุบัติขึ้นในอินนิ่งที่ 9 เมื่อ Cain พยายามขโมยโฮมจากลูกขว้างที่คุมไม่ได้ (wild pitch) แต่กลับถูกสกัดกั้นไว้ที่หน้าประตูแห่งชัยชนะราวกับถูกโชคชะตาปฏิเสธ
บทสรุปแห่งความปราชัยและการไถ่บาป
AJ Evasco เริ่มต้นอินนิ่งที่ 9 ด้วยการตีสองเบส (double) ก่อนที่ลูกลอยฟ้าต่อเนื่องจะส่งเขาเข้าสู่โฮมเพลท มอบชัยชนะ 2-1 ให้แก่ Kansas State ทิ้งให้ Arizona จมอยู่กับสถิติผู้เล่นค้างเบสถึง 8 ราย—วิญญาณที่ถูกทอดทิ้งไว้บนฐานที่ไม่มีใครเหลียวแล
“มันคือวิถีของเบสบอล” Hale ทิ้งท้ายด้วยปรัชญาแห่งความว่างเปล่า “หากเราไม่จัดการกับความรู้สึกนี้ พรุ่งนี้เราจะไม่มีวันพร้อม ดังนั้นผมหวังว่าพวกเขาจะก้าวผ่านมันไปได้” สำหรับทีมคนหนุ่มอย่าง Arizona เส้นแบ่งระหว่างความผิดหวังกับการยอมจำนนนั้นช่างบางเบาดุจเส้นด้ายที่เย็บอยู่บนลูกเบสบอลลูกนั้น
