สายลมพัดเฉื่อยฉิวด้วยความเร็ว 8 ไมล์ต่อชั่วโมงจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ พร้อมความชื้นสัมพัทธ์ที่ 62 เปอร์เซ็นต์ ณ วินาทีที่ the hide-bound orb พุ่งทะยานออกจากมือขว้างเป็นครั้งแรก หากท่านเป็นผู้อ่านขาประจำในห้วงอรรถบทนี้ ท่านย่อมประจักษ์แจ้งแล้วว่า สถิติที่ทรงพลานุภาพที่สุดคือมาตรวัดที่สามารถสะท้อนภาพทั้งการหวดและการขว้าง และ Defensive Efficiency หรือประสิทธิภาพในการป้องกัน คือหนึ่งในคัมภีร์เล่มนั้น
โศกนาฏกรรมแห่ง Houston และตารางแห่งโชคชะตา
วันนี้เราจะเพ่งพินิจไปยังเหล่าขุนพลขว้างที่ย่ำแย่ที่สุดในบรรณพิภพเบสบอล อย่างน้อยนั่นคือสถานะของ Astros ก่อนม่านการแข่งขันคืนวันพุธจะถูกขยับเปิด พวกเขารั้งท้ายในทุกสถิติอันน่าอดสู ทั้งการปล่อยให้คู่ต่อสู้ตีถูก the stitched planet, การเสียเดิน และการยอมให้เกิดโฮมรัน และหากเรานับรวมเหตุการณ์ในคืนวันพุธเข้าไปด้วย พวกเขายังเป็นผู้นำในสถิติการขว้างบอลอัดตัวผู้ตี ราวกับเป็นบทลงโทษจากทัณฑสถานแห่งความผิดพลาด
ข้าพเจ้าก้าวออกจากห้องปฏิบัติการเมื่อวันพุธเพื่อตั้งคำถามว่า Joe Espada หรือ Dana Brown กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ร้อนดั่งไฟนรกหรือไม่ แน่นอนว่าเมื่อไร้ซึ่งพันธสัญญาสำหรับปี 2027 พวกเขาย่อมเริ่มต้นฤดูกาลบนความสุ่มเสี่ยงอยู่แล้ว แต่ข้าพเจ้ามิใช่ผู้ที่จะพิพากษาไล่ผู้จัดการหรือผู้บริหารออกในเดือนเมษายนอันเขียวขจี มันเป็นเพียงการตั้งคำถามถึงวิถีทางหากแนวโน้มนี้ยังดำเนินต่อไป กฎเหล็กแห่งสถิติระบุว่าทุกสรรพสิ่งจะไหลกลับคืนสู่ค่าเฉลี่ย และนี่คือตารางมหาจักรวาลที่แสดงให้เห็นว่าแต่ละทีมใน MLB มีประสิทธิภาพในการป้องกันเพียงใด
บัญชีรายชื่อแห่งประสิทธิภาพ (จากท้ายตารางสู่ยอดเขา)
ในศาสตร์แห่งการขว้าง ยิ่งตัวเลขต่ำเตี้ยเพียงใด ยิ่งสะท้อนถึงความศักดิ์สิทธิ์ในการป้องกันเพียงนั้น มันคือการทำบัญชีอย่างง่ายว่ามีนักวิ่งกี่เปอร์เซ็นต์ที่สามารถเหยียบโฮมเพลทได้สำเร็จ แม้มันจะไม่ใช่บัญชีที่สมบูรณ์แบบเพราะเรามิได้นับรวมผู้ที่ขึ้นเบสด้วยความผิดพลาด (Errors) แต่เราได้รวบรวมจำนวนรันทั้งหมด, จำนวนนักวิ่งทั้งหมด และค่าประสิทธิภาพไว้ดังนี้:
- Rays: Runs 85 | Base Runners 178 | Efficiency .478
- Blue Jays: Runs 89 | Base Runners 204 | Efficiency .436
- Nationals: Runs 108 | Base Runners 249 | Efficiency .434
- Astros: Runs 113 | Base Runners 275 | Efficiency .411
- Phillies: Runs 86 | Base Runners 210 | Efficiency .410
- Rangers: Runs 58 | Base Runners 187 | Efficiency .310
(ค่ามัธยฐานของลีก: Runs 73 | Base Runners 206 | Efficiency .359)
การหวนคืนสู่ค่ากลาง: แสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด
ก่อนที่เราจะดำดิ่งลงไป ข้าพเจ้าขออธิบายคณิตศาสตร์พื้นฐานเสียก่อน แต่ละหมวดหมู่ยืนหยัดด้วยตัวมันเอง หากท่านนำค่ามัธยฐานมาคำนวณใหม่ ท่านจะได้ตัวเลข .354 ผู้อ่านบางท่านอาจเริ่มมีอาการตาพร่ามัวราวกับจ้องมองลูกโค้ง breaking ball ที่ส่ายวนดั่งวิญญาณหลงทาง แต่ข้าพเจ้าเชื่อว่ามีผู้อ่านที่กล้าหาญบางท่านจะสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กน้อยเหล่านี้ ข้าพเจ้าขอสดุดีในความช่างสังเกตของท่าน
ข่าวดีสำหรับสาวก Astros คือพวกเขากำลังรอคอยการหวนคืนสู่สภาวะปกติ (Positive Regression) ทีมนี้จะไม่ใช่กลุ่มนักขว้างที่แย่ที่สุดไปตลอดกาลกัลป์ พวกเขาจะเสียฮิตน้อยลง และจะควบคุมการเดินให้อยู่ในระดับที่วิญญูชนพึงกระทำ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือค่าประสิทธิภาพการป้องกันจะขยับเข้าใกล้ค่ามัธยฐานของลีก เพราะในที่สุดแล้ว ทั้งลีกจะถูกแรงดึงดูดแห่งสถิติลากกลับเข้าสู่จุดศูนย์กลาง
หาก Astros มีประสิทธิภาพในระดับค่าเฉลี่ย พวกเขาจะเสียเพียง 99 รัน แทนที่จะเป็น 113 รัน ซึ่งอาจหมายถึงชัยชนะที่เพิ่มขึ้นถึง 3 เกม จากทีมสถิติ 8-12 อาจกลายเป็น 11-9 ได้ในพริบตา แน่นอนว่าประสิทธิภาพการหวดก็จะเข้าสู่ค่ากลางเช่นกัน ซึ่งอาจทำให้พวกเขาเป็นทีมระดับ .500 ที่น่าเกรงขาม
บทสรุปแห่งอนิจจัง
ข่าวร้ายคือการจะกลับไปสู่ค่าเฉลี่ยในเรื่องการเสียฮิตและการเดินนั้นอาจมิใช่เรื่องง่ายนัก ด้วยอาการบาดเจ็บที่รุมเร้าดั่งตั๊กแตนบุกสวนอ้อย Astros อาจยังเป็นกลุ่มนักขว้างที่ต่ำกว่ามาตรฐาน แต่ในแง่ของประสิทธิภาพเพียวๆ พวกเขาจะดีขึ้น เมื่อสุขภาพของขุมกำลังเริ่มคงที่ และเมื่อพวกเขาขยับไปใช้การหมุนเวียนผู้เล่นแบบดั้งเดิม โดยมีตัวสำรองระดับ AAAA มาขัดตาทัพ
เราจะกลับมาทบทวนตัวเลขเหล่านี้อีกครั้งเมื่อกาลเวลาผ่านไป ท่านจะเห็นตัวเลขที่บีบอัดเข้าหากัน และ Astros จะฟื้นคืนชีพ และข่าวดีอีกประการคือทีมอย่าง Rangers ย่อมต้องตกลงมาสู่พื้นดินในสักวัน บนเส้นเวลาที่ยาวนานพอ อัตราการอยู่รอดของความโชคดีจะลดลงเหลือศูนย์... ท่านเห็นพ้องกับข้าพเจ้าหรือไม่?
