ควันหลงจากไม้เบสบอล และหยาดเหงื่อที่ไร้ความหมาย
สำหรับ Blake Bowen และเพื่อนร่วมทีม JSerra สัปดาห์สุดท้ายของฤดูกาลเบสบอลระดับมัธยมปลายควรจะเป็นช่วงเวลาที่หอมหวานที่สุด
เสียงไม้กระทบลูกดังสนั่นท่ามกลางอากาศที่เริ่มนิ่งสนิท
Blake Bowen รุ่นพี่ร่างยักษ์เจ้าของส่วนสูง 6 ฟุต 4 นิ้ว ระเบิดฟอร์มซัด 3 โฮมรันในช่วงการกวาดชัยชนะ 3 เกมรวดเหนือ Santa Margarita
แต่ชัยชนะเหล่านั้นกลับมีรสชาติเหมือนขี้เถ้า
Lions ปิดฉากฤดูกาลเมื่อวันศุกร์ด้วยสถิติ ชนะ 11 แพ้ 17
ไม่มีรอบเพลย์ออฟ
ไม่มีการไปต่อ
"มันน้อยเกินไป และสายเกินไป" โค้ช Brett Kay กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แห้งผากเหมือนดินในคอร์ท
รอยแผลเป็นจากสนามหญ้าและอนาคตที่รออยู่
Blake Bowen เร่งเครื่องในช่วงท้ายจนจบฤดูกาลด้วยสถิติ 9 โฮมรัน และค่าเฉลี่ยการตี .360
ทุกลูกที่เขาหวดออกไป มันคือการประกาศศักดาถึงพละกำลังที่ดิบเถื่อน
ความสามารถในการส่งลูกพุ่งทะยานไปไกลเกินกว่าสายตาจะมองเห็น ทำให้เขากลายเป็นตัวเต็งอันดับต้นๆ ในการดราฟต์ช่วงหน้าร้อนนี้
"นี่คือพลังทำลายล้างที่รุนแรงที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นจากผู้เล่นระดับมัธยม" Brett Kay ย้ำ
อดีตนักอเมริกันฟุตบอลคนนี้เปลี่ยนทิศทางชีวิตหลังจากย้ายจาก Riverside King มายัง JSerra
เขาเล่นเบสบอลด้วยสัญชาตญาณนักล่า
ดุดัน
กระหายเลือด
เหมือนตอนที่เขาเคยพุ่งชนคู่แข่งในสนามหญ้าเทียม
"เมื่อไหร่ที่เขาค้นพบตัวตนที่แท้จริง เขาจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดในวงการ" โค้ชกล่าวเสริม
สายเลือดใหม่ท่ามกลางความบอบช้ำ
ฤดูกาลนี้ Lions เต็มไปด้วยรอยช้ำ ทีมคนหนุ่มที่ถูกอาการบาดเจ็บกัดกินจนเปื่อยยุ่ย
แต่ท่ามกลางความมืดมิด ยังมีแสงสว่างจาก Joey Koenig น้องใหม่ปีหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถหวดลูกได้คมกริบ และพร้อมจะก้าวขึ้นมาเป็นพิชเชอร์ในอนาคต
นี่คือบันทึกประจำวันของหยาดเหงื่อและความหวังในโลกกีฬาขาสั้น หากคุณมีเรื่องราวที่อยากให้เราบันทึก ส่งมาได้ที่ [email protected]
ติดตามจดหมายข่าว L.A. Times เพื่อสัมผัสเบื้องหลังที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของ SoCal และความคลั่งไคล้ในกีฬาที่ไม่มีวันหลับใหล
เรื่องราวนี้ปรากฏครั้งแรกใน Los Angeles Times
18°C, ความชื้น 74%