สถิติที่ดูเหมือนเรื่องโกหก ท่ามกลางแสงไฟนีออน
กลิ่นน้ำมันสนดิบๆ คละคลุ้งในอากาศยามค่ำคืน เสียงไม้เบสบอลกระทบลูกดัง 'แคร็ก' หนักแน่นจนสะเทือนถึงข้อมือ
คุณจะกล้าเรียก Brandon Marsh เอาต์ฟิลเดอร์เคราดกของ Philadelphia Phillies ว่าเป็นหนึ่งในมือตบที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์เบสบอลไหม? คำตอบคือไม่? งั้นคุณต้องดูนี่
ตัวเลขที่ไม่เคยหลอกใคร แม้ในคืนที่มืดมิด
Marsh รั้งอันดับสองในประวัติศาสตร์ MLB สำหรับค่าเฉลี่ยการตีเมื่อลูกตกในพื้นที่เล่น หรือที่เรียกกันว่า BABIP
ชายผู้มีเคราเป็นเอกลักษณ์คนนี้ มีค่า BABIP ตลอดอาชีพอยู่ที่ .370
- อันดับหนึ่งคือ Ty Cobb (.383)
- อันดับสองคือ Brandon Marsh (.370)
- อันดับสามคือ Shoeless Joe Jackson (.366)
- อันดับสี่คือ Rogers Hornsby (.365)
- อันดับห้าคือ Rod Carew (.359)
เขายืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางวิญญาณของเหล่าตำนานที่ล่วงลับ
รอยแผลเป็นจากการสวิงที่พลาดเป้า
กุญแจสำคัญคือ BABIP ไม่นับรวมการ Strikeout และในยุคสมัยที่ลูกฟาสต์บอลพุ่งพล่านเหมือนกระสุนปืน การหวดลมกลายเป็นเรื่องปกติมากกว่ายุคโอลด์สคูล
ใช่ Marsh สไตรค์เอาต์บ่อยจนน่าใจหาย
แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่ไม้ของเขากระทบลูกหนังสีขาว เขากลายเป็นปีศาจ เขายิ่งใหญ่ในระดับประวัติศาสตร์... เฉพาะตอนที่เขาตีโดน
เขาสไตรค์เอาต์ไปถึง 30.9% ของการขึ้นตีทั้งหมด เทียบกับ Ty Cobb ที่พลาดแค่ 5.2%
ความต่างของยุคสมัยและหยาดเหงื่อ
ต้องให้ความเป็นธรรมกับ Marsh บ้าง การขว้างบอลในยุคปัจจุบันมันคือวิทยาศาสตร์ที่อันตราย ลูกโค้งที่หักหลบไม้เหมือนมีชีวิต นั่นคือเหตุผลของความต่าง
แต่นี่คือเรื่องจริงที่น่าขนลุก Marsh กำลังนั่งร่วมโต๊ะกับเหล่านักหวดที่บริสุทธิ์ที่สุดจากยุคที่เลือนหายไปนานแล้ว
ฝุ่นดินบนชุดแข่ง กลิ่นเหงื่อที่ซึมผ่านถุงมือ และตัวเลขที่ไม่มีใครคาดคิด
22°C ความชื้น 74%