รอยร้าวที่กรงเล็บ และแสงไฟที่ปลายอุโมงค์
กลิ่นสนิมเกาะกิน Cleveland Browns มาสองฤดูกาลเต็ม ปัญหาเดิมๆ ซ้ำซาก การทำแต้มไม่ได้คือโรคร้ายที่กัดกินทีมจากข้างใน KC Concepcion อาจเป็นยาแรงที่ Andrew Berry ยอมเสี่ยงฉีดเข้าเส้นเลือดใหญ่ แม้ตำแหน่งควอเตอร์แบ็กจะยังเป็นเครื่องหมายคำถามที่ไร้คำตอบ แต่การเลือกปีกนอกคนนี้ที่อันดับ 24 คือการประกาศสงครามกับความฝืดเคือง
ความสมบูรณ์แบบที่บุบสลาย
KC Concepcion ไม่ใช่สินค้าเกรดเอที่ไร้ตำหนิ เขามีรอยตำหนิที่น่ากลัว อัตราการดรอปบอลสูงถึง 11.7 เปอร์เซ็นต์เมื่อฤดูกาลก่อน สองปีที่ผ่านมาเขาทำบอลหลุดมือไป 19 ครั้ง มันคือตัวเลขที่ทำให้โค้ชต้องกุมขมับในคืนที่ฝนตกหนัก หากไม่มีรอยร้าวนี้ เขาคงถูกยกไปเปรียบเทียบกับ Carnell Tate หรือ Jordyn Tyson ในกลุ่มหัวกะทิไปแล้ว
แต่ในความมืดมิดยังมีแสงสว่าง 19 ดรอป แลกกับ 114 รับบอล มันคือการเดิมพันที่คุ้มค่า เพราะเมื่อบอลอยู่ในมือ เขาคือปีศาจ ทรงพลัง ดุดัน และมองหาช่องว่างที่คนอื่นมองไม่เห็น สิ่งสำคัญที่สุดคือเขา ทำทัชดาวน์ ได้ นั่นคือสกุลเงินเดียวที่มีค่าใน NFL
