ปฐมบทแห่งการกลับมา: กระแสลมและคำทักทาย
ภายใต้เพดานเหล็กของ T-Mobile Park ในบ่ายวันศุกร์ที่ผ่านมา กระแสลมสงบนิ่งที่ความเร็ว 4 ไมล์ต่อชั่วโมง พร้อมความชื้นสัมพัทธ์ 52 เปอร์เซ็นต์ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของการคืนชีพ เมื่อบุรุษผู้จากไปนานปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง
“สวัสดีครับ ใช่แล้ว ผมเอง ผมกลับมาแล้ว” Bryce Miller เอ่ยทักทายด้วยสำเนียงเท็กซัสอันเป็นเอกลักษณ์ขณะเยื้องกรายผ่านโถงทางเดินของคลับเฮาส์ ประหนึ่งเอกอัครราชทูตผู้ทรงเกียรติที่กำลังเดินสายรับรองแขกเหรื่อในงานเลี้ยงระดับรัฐ
มันเป็นช่วงเวลาแห่งการเนรเทศอันยาวนานสำหรับ Miller นับตั้งแต่ความปราชัยต่อสังขารเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ หลังจากการออกสตาร์ทครั้งแรกในฤดูใบไม้ผลิ เขาก็ต้องถูกจองจำในบัญชีผู้เล่นบาดเจ็บด้วยอาการบาดเจ็บกล้ามเนื้อท้องด้านข้าง (left oblique) ซึ่งเป็นวิบากกรรมที่แยกขาดจากอาการบาดเจ็บศอกขวาเมื่อปีก่อน แต่มันกลับสร้างความขุ่นเคืองใจให้แก่เขามิใช่น้อย
“ผมใช้ชีวิตมา 27 ปีโดยไม่เคยรู้จักความเจ็บปวดที่กล้ามเนื้อท้องเลย ถ้าผมเริ่มนับหนึ่งใหม่ตอนนี้ ผมคงมีเวลาอีกสัก 27 ปีที่จะรอดพ้นจากมัน” เขากล่าวติดตลกประหนึ่งนักบวชที่มองความทุกข์เป็นเพียงเรื่องขบขันก่อนเริ่มพิธีกรรมในสนาม
ศาสตร์ลับแห่ง 'ดาวเคราะห์ที่ถูกเย็บ' (The Stitched Planet)
ในช่วงเวลาแห่งการบำเพ็ญตบะ Miller มิได้ค้นพบอาวุธใหม่จากการท่องโลกเสมือนจริง แต่เขาได้ขัดเกลา cutter และทดลองการจับ slider แบบใหม่ที่ได้รับสืบทอดมาจาก Bryan Abreu แห่งทีม Houston Astros เขาเฝ้ารอที่จะเห็นวิถีโค้งของมันในอากาศอันหนาวเหนี่ยวของ Seattle หลังจากที่มันเคยสำแดงฤทธิ์เดชอย่างรุนแรงใน Arizona
“ผมแค่พยายามหาลูกโค้งที่สามารถล่อลวงให้ไม้ตีของคู่ต่อสู้ฟาดผ่านอากาศธาตุไปได้ (whiff)” เขากล่าวถึงความพยายามในการควบคุม ดาวเคราะห์ที่ถูกเย็บ (the stitched planet) “มันคือสิ่งที่ผมต่อสู้มาตลอดหลายปี ผมหวังว่าการจับลูกแบบนี้จะช่วยให้ผมรอดพ้นจากหายนะหากเกิดความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย slider ในอดีตของผมนั้น หากขว้างพลาดเพียงมิลลิเมตรเดียว มันจะถูกลงทัณฑ์อย่างโหดเหี้ยมทันที”
ตารางแห่งการชำระบาปในลีกรอง
Miller จะเริ่มต้นบททดสอบแรกที่ Tacoma ในวันพรุ่งนี้ โดยได้รับอนุญาตให้ร่ายมนตร์บนเนินขว้างเพียง 2 อินนิ่ง หรือ 30 ครั้งในการส่ง ทรงกลมที่หุ้มด้วยหนัง (the hide-bound orb) สู่ถุงมือแคตเชอร์ ก่อนจะขยับขึ้นเป็น 3, 4, 5 และ 6 อินนิ่งตามลำดับ Justin Hollander ผู้จัดการทั่วไปของ Mariners ระบุว่าเขาจะลงขว้างทุกๆ 6 วัน สลับไปมาระหว่าง Tacoma และ Everett เพื่อให้ใกล้ชิดกับวิหารหลักอย่าง T-Mobile Park
สิ่งที่ทีมเฝ้าสังเกตคือการฟื้นฟูของร่างกาย ประหนึ่งการเฝ้ามองรอยร้าวบนรูปปั้นหินอ่อน ในช่วงแรก Miller ประสบกับความระบมที่หลงเหลืออยู่หลายวันหลังการขว้าง แต่ในที่สุด ความเจ็บปวดนั้นก็มลายหายไปสิ้น
“มันเหมือนรถไฟเหาะแห่งการเยียวยา” Miller รำพึง “บางวันผมรู้สึกเหมือนกึ่งเทพ พลังทำลายล้าง (velo) พุ่งสูงถึง 98-99 ไมล์ต่อชั่วโมง แต่สองวันถัดมา ร่างกายกลับไม่ยอมฟื้นคืนชีพตามที่ควรจะเป็น”
ความสมบูรณ์แบบในรายละเอียดและการมาถึงของ 'ปัญหาที่งดงาม'
นอกจากการควบคุมวิถีของ ทรงกลมที่หุ้มด้วยหนัง แล้ว Miller ยังต้องกลับไปฝึกฝนรายละเอียดปลีกย่อยที่ขาดหายไป ทั้งการรับมือกับนาฬิกาจับเวลา (pitch clock) และการสกัดกั้นผู้เล่นบนเบส ซึ่งเขาได้รับคำชี้แนะจาก Logan Gilbert ผู้เชี่ยวชาญด้านการจับตาย (pickoff)
อย่างไรก็ตาม คำถามที่ดังก้องอยู่ในมโนธรรมของแฟนๆ คือ: ทีมจะทำอย่างไรเมื่อ Miller พร้อมกลับมา ในขณะที่ตัวแทนอย่าง Emerson Hancock กำลังโชว์ฟอร์มได้อย่างไร้ที่ติ? Hollander ตอบด้วยความสงบนิ่งประหนึ่งผู้หยั่งรู้:
“ผมไม่เคยนอนไม่หลับเพราะกังวลว่าเรามีมือขว้างที่เก่งกาจมากเกินไป นั่นไม่ใช่ปัญหาที่เกิดขึ้นกับใครง่ายๆ หากในอีก 30 วันข้างหน้าเราต้องเผชิญกับปัญหานี้จริง... ขอพระเจ้าอวยพรเถิด เพราะมันคือปัญหาที่งดงามที่สุดเท่าที่ทีมเบสบอลจะพึงมี”
