บทวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทน: เมื่อประสิทธิภาพของพิชเชอร์สวนทางกับผลลัพธ์ในบัญชี
สโมสร Cincinnati Reds ประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการแปลงสินทรัพย์ที่จับต้องได้อย่างการออกสตาร์ทที่ทรงพลังที่สุดในอาชีพของ Chase Burns ให้กลายเป็นชัยชนะ หลังจาก Burns ร่ายเวทย์คุมเกมแบบไม่เสียรันตลอด 7 อินนิ่ง แต่เกมรุกของทีมกลับไม่สามารถสร้างกระแสเงินสด (รัน) ได้เลย จนพ่ายให้กับ Pittsburgh Pirates ไป 1-0 ในเกมปิดซีรีส์เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม
หากพิจารณาจากดัชนีความได้เปรียบ Cincinnati Reds เข้าสู่ซีรีส์นี้ด้วยโมเมนตัมที่เต็มเปี่ยม แต่กลับถูกกวาดต้อน (Swept) ที่ PNC Park ซึ่งยังคงเป็นหลุมดำในงบการเงินของทีม โดยพวกเขาแพ้ไปถึง 48 จาก 69 เกมหลังสุดที่นี่ และหากเจาะจงลงไปในรายละเอียดเชิงสถิติ พวกเขาแพ้ 17 จาก 12 เกมหลังสุด (ตามค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานที่น่าตกใจ) ใน Pittsburgh
การตรวจสอบประสิทธิภาพรายบุคคล: Chase Burns
Burns แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพการทำงาน (Efficiency) ที่ยอดเยี่ยมในวันอาทิตย์ โดยทำไป 7 สไตรค์เอาต์ และใช้จำนวนพิตช์อย่างประหยัด ฟาสต์บอลของเขาพุ่งเข้าหาโซนด้วยความเร็วที่สม่ำเสมอ (97.4 mph, 98.1 mph, 97.8 mph) ซึ่งเป็นการตอบสนองต่อวิกฤตการณ์ในทีมพิตชิ่งที่ถูกใช้งานหนักเกินอัตรา (Over-taxed) มาตลอดสองเกมก่อนหน้า
อย่างไรก็ตาม ตามหลักการ Opportunity Cost หรือค่าเสียโอกาส เมื่อ Burns ส่งมอบงานในระดับพรีเมียม แต่ส่วนงานเกมรุกกลับหยุดชะงัก ทำให้มูลค่าที่เขาสร้างขึ้นกลายเป็นหนี้เสียในทันที
ความล้มเหลวในส่วนงาน Relief และการตัดสินใจของฝ่ายบริหาร
เมื่อเข้าสู่ช่วงท้ายเกม Tony Santillan ตัวสำรองที่ถูกส่งลงมาเพื่อรักษาสมดุล (Setup) กลับไม่สามารถควบคุมอัตราความเสี่ยงได้ Konnor Griffin ชอร์ตสต็อปของ Pirates ตีดับเบิลใส่ Santillan (ฟาสต์บอล 96.2 mph) ก่อนที่ Santillan จะทำผิดพลาดในเชิงเทคนิคด้วยการวอล์ก Jake Magnum ซึ่งลงมาตีแทน Joey Bart
ในสถานการณ์ที่ Oneil Cruz ยืนรออยู่ใน On-deck circle ซึ่งตามฐานข้อมูลคือตัวอันตรายที่สุด Santillan กลับปล่อยให้มีการซิงเกิลไปกลางสนาม ส่งผลให้ Griffin วิ่งเข้าโฮม และนั่นคือจุดขาดทุนย่อยยับของเกมนี้
การวิเคราะห์การตัดสินใจของ Terry Francona
ในอินนิ่งที่ 8 Cincinnati Reds มีโอกาสทำกำไรสูงสุดเมื่อ Jose Trevino ตีดับเบิลทำให้มีผู้วิ่งในตำแหน่งลุ้นทำรันสองคน ผู้จัดการทีม Terry Francona เลือกที่จะยึดตามสัญชาตญาณมากกว่าตัวเลขสถิติ โดยให้ TJ Friedl ดวลกับพิตช์มือซ้าย แทนที่จะใช้ Dane Myers ตามระบบ Platoon System ที่เคยใช้มา ผลลัพธ์คือ Friedl สไตรค์เอาต์ ซึ่งถือเป็นการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ผิดพลาดในจังหวะวิกฤต (Critical Moment)
โครงสร้างไลน์อัพใหม่และคู่สัญญาฝั่งตรงข้าม
Francona พยายามปรับโครงสร้างหนี้ด้วยการเรียงไลน์อัพใหม่ ส่ง JJ Bleday ขึ้นมาตีไม้ 2 และลด Matt McLain ไปอยู่ไม้ 9 เป็นครั้งแรกในฤดูกาล รวมถึงการส่ง Sal Stewart ลงเล่นฐานสามเพื่อดึงไม้ของ Will Benson เข้ามาในระบบ ขณะที่พัก Ke’Bryan Hayes ที่กำลังมีภาวะถดถอย (Slump)
ฝั่ง Pittsburgh Pirates ส่ง Braxton Ashcraft (ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับ Graham Ashcraft ของฝ่าย Reds) ลงมาคุมเกม เขาใช้ฟาสต์บอล (95.6 mph) สลับกับเคิร์ฟบอลที่เป็นสินค้าหลัก ทำลายจังหวะเกมรุกของ Reds จนอยู่หมัดตลอด 7 ⅔ อินนิ่ง
บทสรุปเชิงกลยุทธ์
ข้อดีเพียงอย่างเดียวในรายงานฉบับนี้คือ Burns ช่วยลดภาระงาน (Workload) ของบูลเพนก่อนที่จะต้องไปพบกับ Chicago ในซีรีส์ 4 เกม โดยคาดการณ์ว่า Chase Petty จะถูกเรียกตัวขึ้นมาทำหน้าที่ Spot Start การที่บูลเพนมีสภาพคล่อง (Rest) จะช่วยให้ Francona มีทางเลือกในการบริหารความเสี่ยงมากขึ้นเมื่อต้องเจอกับทีมอันดับหนึ่งของ NL Central
Depreciation Index (ดัชนีค่าเสื่อมราคา):
Chase Burns: +12.5% (มูลค่าสินทรัพย์พุ่งสูงขึ้นจากการคุมเกมระดับ Elite แม้ทีมจะแพ้)
Tony Santillan: -8.2% (สูญเสียความเชื่อมั่นในสถานการณ์ High-leverage)
Terry Francona: -4.5% (การตัดสินใจเลือกผู้เล่นไม่สอดคล้องกับความได้เปรียบทางสถิติ)
