กงล้อแห่งโชคชะตาที่ทำเนียบขาว
งานเลี้ยงฉลองเลือดภายใต้ร่มเงาของอำนาจกำลังคืบคลานเข้ามา UFC กำลังเนรมิตสนามหญ้าหน้า White House ให้กลายเป็นโรงเชือดที่หรูหรา โครงสร้างเหล็กถูกตอกลงบนพื้นดินประวัติศาสตร์ แสงไฟสปอร์ตไลท์เตรียมสาดส่องลงบนความพ่ายแพ้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ความสำเร็จของนาฏกรรมครั้งนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับโครงสร้างเหล็ก แต่มันคือเนื้อหนังและกระดูกของเหล่านักสู้
พันธนาการแห่งอิสรภาพ
ศึก UFC Freedom 250 ถูกกำหนดไว้ในวันที่ 14 มิถุนายน เพื่อเฉลิมฉลองวาระ 250 ปีแห่งคำประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา ในคู่เอกนั้น Justin Gaethje แชมป์เฉพาะกาลรุ่นไลต์เวตผู้มีแววตาเหมือนคนที่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ต้องก้าวขึ้นไปเผชิญหน้ากับ Ilia Topuria เพื่อชิงเข็มขัดแชมป์โลกตัวจริง
ในรายการที่มีการต่อสู้ 7 คู่ และมีนักสู้ชาวอเมริกันเพียง 8 ชีวิต Colby Covington อดีตแชมป์เฉพาะกาลรุ่นเวลเตอร์เวต มองเห็นเพียงรอยร้าวในแผนการนี้ เขาไม่เชื่อว่านี่คือการเชิดชูเลือดอเมริกันที่แท้จริง
เสียงคร่ำครวญจาก Covington
"มันคือการฉลองวันเกิดปีที่ 250 ของประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดบนโลกสีเขียวของพระเจ้าใบนี้ คุณคงคิดว่าจะมีนักสู้ชาวอเมริกันมากกว่านี้ตั้งแต่หัวจรดท้ายรายการ" Colby Covington กล่าวผ่านรายการ The Ariel Helwani Show ด้วยน้ำเสียงที่แห้งผากเหมือนสนิมเกาะเหล็ก "คุณคงคิดว่าพวกเขาจะจัดคู่ชกที่ส่งเสริมคนอเมริกันบ้าง แต่การส่ง Justin Gaethje ออกไปที่นั่น มันคือการส่งเขาไปถูกเชือดชัดๆ Ilia Topuria คือนักสู้ที่เก่งที่สุดในโลกตอนนี้ ไม่มีใครปฏิเสธความจริงที่เจ็บปวดนี้ได้"
เขายังคงบรรยายถึงภาพความหายนะที่ Ilia Topuria ทิ้งไว้เบื้องหลัง ราวกับเครื่องจักรสังหารที่บดขยี้ใบหน้าของ Max Holloway, Alexander Volkanovski และ Charles Oliveira จนผิดรูป "เขากำลังอยู่ในจุดสูงสุด ในขณะที่ Justin Gaethje กำลังร่วงโรย และไม่มีใครเอาชนะกาลเวลาได้ ผมแค่รู้สึกว่าพวกเขาควรจะเอาคนอเมริกันไปใส่ในไฟต์ที่ใหญ่กว่านี้ และพวกเขาไม่ได้เอานักสู้ที่ดีที่สุดมาไว้ในรายการ"
เศษซากของวีรบุรุษ
Colby Covington ทิ้งท้ายด้วยการวิพากษ์วิจารณ์รายชื่อนักสู้ที่เหลือราวกับการชันสูตรศพ "พวกเขาใส่ชื่อ Justin Gaethje เข้าไป เขาเป็นนักสู้ที่ดี แต่อเมริกายังมีคนที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น ผมดีใจที่เห็น Sean O'Malley อยู่ในนั้น เขาจะสร้างโชว์ที่สวยงามแน่ๆ แต่สำหรับ Michael Chandler ในวัย 41 หรือ 42 ปีน่ะเหรอ? ตอนนี้เขาไม่ต่างอะไรกับกระสอบทรายที่รอวันแตกพ่าย"
เมื่อฝูงชนสลายตัวทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน แสงไฟฟลูออเรสเซนต์สีขาวซีดจะสาดส่องลงบนผืนผ้าใบที่เปรอะเปื้อน กลิ่นแอมโมเนียและน้ำยาฆ่าเชื้อที่รุนแรงจะพยายามลบเลือนกลิ่นคาวเลือดและเหงื่อที่ซึมลึกอยู่ในทุกเส้นใยของสังเวียน
