ความล้มเหลวที่คาดเดาได้
ข่าวที่ออกมาไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ Indianapolis Colts ปฏิเสธใช้ออปชั่นปีที่ห้ากับ Anthony Richardson อดีตดราฟต์อันดับ 4 ผู้ถูกวางตัวให้เป็นอนาคต ตอนนี้เขากำลังจะกลายเป็นฟรีเอเยนต์ในปีหน้า มันคือตะปูตัวสุดท้ายที่ตอกฝาโลง เมื่อไม่มีใครยื่นข้อเสนอเทรด Colts ก็แค่รอเวลาให้เข็มนาฬิกาเดินไปจนจบเกม นี่คือความจริงที่ขมขื่น อีกความจริงคือพวกเขามีโอกาสทองที่จะผลักดันแฟรนไชส์ไปข้างหน้า แต่กลับล้มหน้าคะมำ ในขณะที่ทุกคนยังรักษาเก้าอี้ตัวเองไว้ได้แน่นหนา ใครกันที่จะได้รับอภิสิทธิ์แบบนั้นอีก?
ความอดทนที่ระเหยกลายเป็นไอ
พูดกันตรงๆ Colts ไม่ได้สัมผัสเพลย์ออฟมาเป็นทศวรรษ แถมยังหืดจับแค่จะเอาชนะในสัปดาห์เปิดสนาม Chris Ballard และ Shane Steichen มีโอกาสที่จะเปลี่ยนนรกให้เป็นสวรรค์ จริงอยู่ว่าพวกเขาไม่ได้ถือสิทธิ์ดราฟต์อันดับหนึ่ง แต่พวกเขามีเวลา มีวิดีโอเทป และมีโอกาสนับไม่ถ้วนที่จะทบทวนให้ดี ท้ายที่สุดพวกเขาเลือก Richardson พร้อมป่าวประกาศให้ทุกคน 'อดทน' แต่ความอดทนนั้นระเหยเร็วกว่าแอ่งน้ำกลางแดดเปรี้ยง 104 องศาเสียอีก การทดลองนี้ระเบิดคามือ และไม่เหลือซากอะไรให้ดูชม
โลกความจริงกับโลกของ Colts
ลองนึกถึงงานของคุณดู คุณอยู่ที่นั่นมาสิบปี แต่ไม่เคยสร้างผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน สิ่งที่คุณทำส่งผลกระทบต่อองค์กรจนตำแหน่งงานของคนอื่นแขวนอยู่บนเส้นด้ายทุกปี แล้วโปรเจกต์ยักษ์ก็มาถึงมือ มันคือโอกาสเปลี่ยนบริษัทไปตลอดกาล คุณตัดสินใจ บอกให้ทุกคนเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ แต่สองปีต่อมาคุณกลับโยนแผนนั้นทิ้งถังขยะ ถามจริง คุณยังจะมีงานทำอยู่ไหม? คุณยังจะได้คุมบริษัทหรือแม้แต่เหลือตำแหน่งกระจอกๆ อยู่หรือเปล่า? ตัวอย่างในโลกความจริงนี้ใช้ไม่ได้กับ Colts และมันยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อมองผ่านเลนส์ของคนธรรมดาต่อความล้มเหลวในโปรเจกต์ Richardson
เดิมพันที่หมดตัว
ท้ายที่สุดแล้ว ฉันไม่รังเกียจการเสี่ยงดวงหรอก การทอดลูกเต๋าแล้วแพ้ยังดีกว่ากำมันไว้จนเหงื่อชุ่มมือโดยไม่กล้าเล่น แต่เมื่อคุณ crap out และเงินหน้าตักหมดเกลี้ยง เกมมันต้องจบลง Chris Ballard และ Shane Steichen เทหมดหน้าตักไปกับ Anthony Richardson และพวกเขาแพ้ยับเยิน ฉันสงสัยเหลือเกินว่าด้วยเดิมพันที่สูงขนาดนี้ พวกเราส่วนใหญ่จะมีโอกาสแก้ตัวในหน้าที่การงานเหมือนพวกเขาไหม แล้วทำไมองค์กรอย่าง Colts ถึงคิดเป็นอื่น?
