บทวิเคราะห์จากปลายปากกาของ Tony Paul แห่ง The News ต่อความปราชัย 9-8 ของ Tigers ณ ถิ่น Reds เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา:
สายลมพัดเฉื่อยฉิวที่ความเร็ว 8 ไมล์ต่อชั่วโมง ท่ามกลางความชื้นสัมพัทธ์ที่หนักอึ้งถึง 82 เปอร์เซ็นต์ ณ วินาทีที่ลูกแรกถูกขว้างออกไป บรรยากาศอันขุ่นมัวนี้เองที่เป็นฉากหลังของโศกนาฏกรรมบทใหม่
หนึ่งสิ่งที่ข้าพเจ้าเทิดทูน
เหล่าปุโรหิตผู้เคร่งครัดในจารีตแห่งเบสบอลมักจะขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจเมื่อเห็นผู้ตีเหวี่ยงไม้ใส่ลูกขว้างในนับ 3-0 แต่สำหรับข้าพเจ้า มันคือช่วงเวลาแห่งการสำแดงอิทธิฤทธิ์ เพราะโอกาสที่จะได้เผชิญหน้ากับวิถีโคจรที่สมบูรณ์แบบนั้นช่างหาได้ยากยิ่ง และ Javier Báez ก็มิได้ปล่อยให้โอกาสนั้นหลุดลอยไป เขาจัดการส่ง fastball ความเร็ว 91 ไมล์ต่อชั่วโมงจากหัตถ์ซ้ายของ Andrew Abbott ที่ลอยละล่องมากลางโซนประดุจเครื่องสังเวย ให้กลายเป็น the stitched planet (ดาวเคราะห์ที่ร้อยรัดด้วยตะเข็บ) พุ่งทะยานไปสู่ที่นั่งฝั่งขวา-กลางสนามเพื่อเปิดฉากอินนิ่งที่สาม
นี่คือ home run ครั้งที่สองในชีวิตของ Báez ที่เกิดขึ้นจากการนับ 3-0 โดยครั้งแรกนั้นเกิดขึ้น ณ Great American Ball Park แห่งนี้เช่นกันในปี 2020
ลูกข้ามรั้วครั้งที่สองของฤดูกาลโดย Báez ทำให้ Detroit ทะยานนำ 2-0 และถือเป็น hit แรกของทีมจากการนับ 3-0 ในปี 2026 นี้ หลังจากที่ก่อนหน้านี้ผู้เล่นสี่คนแรกที่พยายามพิชิต the hide-bound orb (ทรงกลมที่หุ้มด้วยหนังสัตว์) ในนับนี้กลับต้องพบกับความว่างเปล่า รวมถึงรุกกี้อย่าง Kevin McGonigle ที่ทำได้เพียง pop out ในเกมที่พ่าย Minnesota เมื่อต้นเดือนเมษายน
เหล่าสาวกใน X (หรือ Twitter ในอดีต) อาจจำได้ว่าข้าพเจ้าเคยตำหนิการเหวี่ยงไม้ของ McGonigle แต่นั่นคือเรื่องของกาลเทศะ ในยามที่ทีมตามหลังและมีคนบนเบส การเสี่ยงดวงอาจนำมาซึ่งหายนะ แต่สำหรับ Báez ในวันศุกร์นี้ การเดิมพันในช่วงต้นเกมขณะที่ทีมกุมความได้เปรียบ คือการจุดไฟแห่งความหวังที่คุ้มค่าแก่การเสี่ยง
เป็นที่น่าสังเกตว่า ตลอดปี 2025 Tigers ตีลูกออกไปเพียง 10 ครั้งจากการนับ 3-0 แต่ในปี 2026 นี้ ผ่านไปเพียงเศษเสี้ยวของฤดูกาล พวกเขาทำสถิติไปแล้วครึ่งหนึ่งของปีที่ผ่านมา
ลูกโฮมรันของ Báez เป็นเพียงหนึ่งในแปดดอกที่บานสะพรั่งใน Great American Ball Park (หรือที่ข้าพเจ้าขอเรียกว่า 'กล่องดนตรีมรณะ') ฝั่งละสี่ลูกเท่ากัน ทว่าบทสรุปกลับขมขื่นเมื่อ Nathaniel Lowe ของ Cincinnati บรรจงหวด walk-off home run สองรันในช่วงท้ายอินนิ่งที่เก้าจาก Kenley Jansen ปิดฉากค่ำคืนที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดฝนและความโศกเศร้าของ Tigers อย่างสมบูรณ์
หนึ่งสิ่งที่ข้าพเจ้ามิอาจให้อภัย
เหล่าขว้างลูกของ Tigers ราวกับสูญเสียเข็มทิศแห่งศีลธรรม พวกเขาปล่อย walk ไปถึง 6 ครั้ง โดยสองครั้งในนั้นมอบให้แก่ Dane Myers อดีตเด็กปั้นของทีมเอง และที่น่าอนาถใจยิ่งกว่าคือทั้งสองครั้งนั้นตามมาด้วยการสังเวยโฮมรันสองรันโดย Matt McLain
McLain ผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ดูราวกับนักบุญผู้ไร้พิษสง ไร้ซึ่งโฮมรันตลอด 25 เกมที่ผ่านมา กลับกลายเป็นเพชฌฆาตในวันศุกร์ เขาเหวี่ยงไม้เพียงสองครั้งแต่เก็บไปถึง 4 RBIs ในอินนิ่งที่ห้า (จาก Framber Valdez) และอินนิ่งที่เจ็ด (จาก Will Vest)
Valdez ผู้แบกรับพันธสัญญา 115 ล้านเหรียญ กลับทำผลงานได้ต่ำกว่ามาตรฐานที่สวรรค์กำหนด เขาปล่อย 5 walks ซึ่งมากที่สุดนับตั้งแต่ย้ายมาสวมยูนิฟอร์มเสือโคร่ง ขว้างไป 89 ลูกแต่เข้าโซนเพียง 47 ลูกเท่านั้น นี่คือภาพสะท้อนของความสับสนอลหม่านที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในอาชีพของเขา
- Spencer Torkelson (3)
- Riley Greene (5)
- Drew Anderson
ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำแมตช์: Kerry Carpenter
สมรภูมิต่อไป: เกมที่ 28 ณ ถิ่น Reds วันเสาร์ เวลา 19:15 น. ถ่ายทอดสดทาง Fox
