ปฐมบทแห่งความวิปโยค
สายลมพัดเฉื่อยฉิวด้วยความเร็ว 4 ไมล์ต่อชั่วโมงที่พัดผ่านสนามแข่ง ความชื้นสัมพัทธ์แตะระดับ 62 เปอร์เซ็นต์ในขณะที่ลูกแรกถูกขว้างออกไป—มันคือบรรยากาศที่ดูเหมือนจะสงบราบเรียบ ทว่าความพินาศกลับคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะตั้งตัวได้ทัน
ในบทวิเคราะห์การกักตุนขุมกำลังในบัญชีผู้บาดเจ็บ (IL stash) เมื่อสามสัปดาห์ก่อน ผมเคยรำพึงรำพันถึงความเงียบสงบอันน่าประหลาดของสถานการณ์อาการบาดเจ็บ ราวกับว่าทวยเทพแห่งเบสบอลกำลังประทานพรให้เรา แต่ดูเหมือนว่าคำพูดเหล่านั้นจะเป็นเพียงการกวักมือเรียกคำสาปแช่งให้มาเยือนเสียมากกว่า
ในครานั้น ผมต้องการเพียง 40 อันดับเพื่อครอบคลุมเหล่านักรบผู้ปราชัยที่ควรค่าแก่การรอคอย แต่ในยามนี้ เมื่อ Garrett Crochet และ Pete Fairbanks ต้องระเห็จไปสู่ดินแดนแห่งการเยียวยา ผมกลับต้องขยายบัญชีรายชื่อไปถึง 50 อันดับ (หรืออาจจะ 52 หากเราจะนับรวมความสิ้นหวังที่เพิ่มพูนขึ้น)
การฟื้นคืนชีพของ Trey Yesavage
หนึ่งนามที่เลือนหายไปจากบัญชีนี้คือ Trey Yesavage ผู้ซึ่งเพิ่งหลุดพ้นจากพันธนาการของอาการไหล่ติด (shoulder impingement) และพร้อมจะกลับมาประกาศศักดาในวันอังคารนี้ แม้ในช่วงเวลาแห่งการฟื้นฟูสมรรถภาพ เขาจะถูกหวดจนสะบักสะบอมราวกับนักบุญผู้ถูกทรมาน แต่นัยน์ตาที่แหลมคมจะสังเกตเห็นว่าเขายังคงทำให้ไม้ตีของคู่ต่อสู้สัมผัสได้เพียงความว่างเปล่า และ fastball ของเขาก็เริ่มกลับมามีความเร็วประดุจสายฟ้าฟาดในช่วงท้าย
หากเขายังมีชื่ออยู่ในบัญชีนี้ เขาจะถูกจัดอยู่ในระดับ "ล้ำค่าเกินกว่าจะทอดทิ้ง" (too valuable to drop, period) ดังนั้น ใครก็ตามที่เก็บรักษา the hide-bound orb ของเขาไว้ในคลังสำรอง จงรีบแผ้วถางทางเพื่อให้เขากลับมาสู่สนามรบโดยพลัน
ปรัชญาแห่งการรอคอย
คุณอาจจะไม่สบอารมณ์กับความวุ่นวายนี้ แต่นี่คือสัจธรรมของการกักตุนผู้เล่นบาดเจ็บ คุณต้องมีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าคุณยังปรารถนาในตัวพวกเขาเมื่อยามที่ร่างกายกลับมาสมบูรณ์อีกครั้ง นั่นคือเหตุผลที่ผมมักจะให้ความสำคัญกับนักเล่นที่มีอิทธิพลต่อเกมสูง (high-impact players) มากกว่าพวกที่มีกำหนดการคืนสนามในระยะสั้น โดยเฉพาะในช่วงต้นฤดูกาลที่ความหวังยังคงเบ่งบานเช่นนี้
