บทวิเคราะห์การบริหารความเสี่ยง ณ Anaheim
หลังจากความล้มเหลวในการควบคุมความเสียหาย (Loss Mitigation) ต่อหน้า Nationals ซึ่งประกอบด้วยความพ่ายแพ้แบบยับเยินและการปิดเกมไม่ลงในช่วงท้าย Mets ได้เคลื่อนย้ายสินทรัพย์ไปยังชายฝั่งตะวันตกเพื่อเผชิญหน้ากับ Angels โดยส่ง Christian Scott ลงทำหน้าที่เป็นครั้งที่สองของฤดูกาล ภารกิจของเขานั้นเรียบง่ายในเชิงสถิติ: คือการยืนระยะให้เกิน 1.2 อินนิ่ง และควบคุมอัตราการเดิน (Walks) ให้ต่ำกว่า 5 ครั้ง เพื่อกู้คืนความเชื่อมั่นจากบทวิเคราะห์ครั้งก่อน
อย่างไรก็ตาม ในช่วงล่างของอินนิ่งแรก Christian Scott เริ่มต้นด้วยสัญญาณที่ไม่สู้ดีนัก (Inauspicious Start) หลังจากเสียซิงเกิลให้ Mike Trout เขาก็ปล่อย Fastball (94.2 mph) เข้าโซนอันตรายจนถูก Jorge Soler หวดโฮมรัน 2 รัน ทำให้ Mets ตกอยู่ในสถานะติดลบ 2-0 ทันที ซึ่งในเชิงโครงสร้างงบประมาณคะแนนช่วงหลังมานี้ ถือเป็นหนี้เสียที่ Mets มักจะบริหารจัดการไม่ได้
(หมายเหตุจากผู้เขียน: ในช่วงอินนิ่งที่สอง สัญญาณถ่ายทอดสดขาดหายไปชั่วคราว ผมยอมรับตามตรงว่าในทางสถิติแล้ว นี่อาจเป็น 'ความโชคดีที่มาในคราบโชคร้าย' เพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องทนดูหายนะที่กำลังก่อตัว แต่สุดท้ายระบบก็กลับมาทำงาน และผมถูกบังคับให้ต้องตรวจสอบหลักฐานการเล่นต่อไป)
ความผิดพลาดในการควบคุมต้นทุนและจุดเปลี่ยนในอินนิ่งที่ 6
ในอินนิ่งที่สาม Zach Neto เริ่มต้นด้วยการถูกลูกกระทบตัว (HBP) ก่อนจะดำเนินการขโมยเบสที่สองและสามอย่างต่อเนื่อง และทำคะแนนได้จากการขว้างพลาดของ Alvarez ที่หลุดไปถึง Left Field สถานการณ์นี้ทำให้ Mets ตามหลัง 3-0 ซึ่งตามโมเดลการพยากรณ์ความน่าจะเป็น นี่แทบจะเป็นคำสั่งประหารชีวิตสำหรับทีมชุดนี้
โชคชะตาเริ่มพลิกผันในอินนิ่งที่หก เมื่อ Bo Bichette หวด Line Drive ใส่ขาของ Walbert Ureña จนต้องออกจากเกมไป และเป็น Brent Suter ที่ลงมาแทน Suter ปล่อยให้ Soto และ Alvarez ทำแต้มไล่มาเป็น 3-1 จนกระทั่ง Angels ส่ง Chase Silseth ลงมาเผชิญหน้ากับ Marcus Semien ในสถานการณ์ที่มีตัววิ่งในตำแหน่งทำคะแนนและมี 2 เอาท์
และแล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น: Marcus Semien ตีซิงเกิลทำแต้มเสมอ 3-3 ได้สำเร็จ ซึ่งถือเป็นเหตุการณ์ที่มีความเบี่ยงเบนทางสถิติสูงมาก (Statistical Anomaly) เมื่อเทียบกับประสิทธิภาพของทีมในช่วงวิกฤตก่อนหน้านี้
การบริหารจัดการ Relief Pitching และผลตอบแทนส่วนเพิ่ม
Huascar Brazobán ลงมาเปลี่ยนตัวกับ Scott ผู้ซึ่งทำผลงานได้ดีขึ้นในเชิงเทคนิค โดยเสียไป 3 รัน (เป็น Earned Run เพียง 2 รัน) จาก 3 ฮิต และทำไป 8 Strikeouts (Fastball สูงสุดที่ 96.8 mph) เท่ากับสถิติสูงสุดในอาชีพของเขา จากนั้นในอินนิ่งที่เจ็ด Ronny Mauricio ก็หวดโฮมรันแรกของฤดูกาลใส่ José Fermin ส่งให้ Mets ขึ้นนำ 4-3
หน่วยงานปิดบัญชีอย่าง Raley, Weaver และ Williams ทำหน้าที่ได้อย่างไร้ที่ติ โดยเฉพาะ Devin Williams ที่โชว์ Airbender Changeup อันทรงพลัง การที่ Pitching Staff สามารถกำจัดผู้ตีได้ 21 รายติดต่อกันเพื่อจบเกมนั้น ราวกับหลุดออกมาจากซีรีส์ The Twilight Zone ซึ่งขัดกับหลักการถดถอยเข้าสู่ค่าเฉลี่ย (Regression to the Mean) ของทีมชุดนี้อย่างสิ้นเชิง
บทสรุปการตรวจสอบ
นักมองโลกในแง่ดีอาจมองว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการฟื้นตัว (Recovery Phase) แต่นักวิเคราะห์ความเสี่ยงที่แท้จริงย่อมรู้ดีว่า ข้อมูลเพียงชุดเดียวยังไม่สามารถยืนยันแนวโน้ม (Trend) ได้ พรุ่งนี้ Nolan McLean จะต้องเผชิญหน้ากับ Reid Detmers ซึ่งจะเป็นบททดสอบว่าชัยชนะครั้งนี้เป็นเพียงกำไรชั่วคราว (Windfall Profit) หรือเป็นการเติบโตที่ยั่งยืน
Big Mets winner: Devin Williams, +20% WPA
Big Mets loser: Christian Scott, -12% WPA
Teh aw3s0mest play: Marcus Semien 2-run single (+22.3% WPA)
Teh sux0rest play: Jorge Soler 2-run home run (-18.4% WPA)
Depreciation Index (ดัชนีค่าเสื่อมราคาผู้เล่น)
- Marcus Semien: +4.2% (มูลค่าพุ่งสูงจากความสามารถในการปิดดีลช่วงวิกฤต)
- Christian Scott: -1.5% (แม้จะทำ Strikeouts ได้ดี แต่ความผันผวนในอินนิ่งแรกยังเป็นภาระผูกพันระยะยาว)
- Ronny Mauricio: +2.8% (สินทรัพย์ที่เริ่มสร้างผลตอบแทนหลังจากการลงทุนที่เงียบเหงามานาน)
- Francisco Alvarez: -0.8% (ค่าเสื่อมจากการขว้างพลาดในอินนิ่งที่สาม ซึ่งเกือบทำให้งบดุลพังทลาย)
