ปฐมบทแห่งความแปรปรวน: ลมตะวันออกเฉียงเหนือ 12 ไมล์ต่อชั่วโมง ความชื้นสัมพัทธ์ 78%
ภายใต้ท้องฟ้าที่ขุ่นมัวราวกับจิตวิญญาณของนักบุญผู้ถูกลืม ณ Citi Field กลิ่นอายของความสิ้นหวังเริ่มอบอวลเหนือผืนหญ้า เมื่อกลไกอันวิจิตรของเกมรับ New York Mets พังทลายลงทีละชิ้น ราวกับรูปปั้นหินอ่อนที่ถูกกัดกร่อนด้วยกาลเวลา การที่ Bo Bichette ต้องหวนคืนสู่ตำแหน่งชอร์ตสต็อปในวันเสาร์ที่ผ่านมา มิใช่แผนการที่ถูกจารึกไว้ในคัมภีร์ตั้งแต่ย้ายมาจาก Toronto Blue Jays แต่มันคือกงล้อแห่งโชคชะตาที่บีบคั้นให้เขาต้องกลับไปยืน ณ จุดยุทธศาสตร์นั้นอีกครั้ง
การจุติของ Vidal Brujan: ผู้นำสารจาก Syracuse
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ท่ามกลางความว่างเปล่าที่ Francisco Lindor ทิ้งไว้ และบาดแผลสดใหม่ของ Ronny Mauricio ทางสโมสรจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องเรียกตัว Vidal Brujan ขึ้นมาจาก Triple-A Syracuse เพื่อมาเป็นปราการด่านสุดท้ายก่อนที่หายนะจะมาเยือน Vidal Brujan ผู้ซึ่งพกพาสถิติการตีเฉลี่ยเพียง .199 ตลอดห้าฤดูกาลที่ร่อนเร่ไปกับ Rays, Marlins, Cubs, Braves และ Orioles เขาเปรียบเสมือนนักบวชชั้นผู้น้อยในพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ไม่มีพลังทำลายล้างหรือความเร็วประดุจสายฟ้า แต่มีเพียงถุงมือที่มั่นคงและจิตวิญญาณแห่งอรรถประโยชน์แบบโบราณ
สถิติอันแห้งแล้งในดินแดนเบื้องล่าง
ในฤดูกาลนี้ ณ Syracuse ตัวเลขของ Vidal Brujan มิได้ส่งเสียงกึกก้องแต่อย่างใด ด้วยการตี .241 พร้อม 3 ดับเบิล, 1 โฮมรัน และ 5 สตีล ภายใต้ค่า OPS .618 อันเงียบเหงา มันมิใช่สถานการณ์ที่พึงประสงค์สำหรับ New York Mets ที่จะส่งเขาลงเป็นตัวจริง แต่มันคือความจำเป็นอันยิ่งยวดในยามที่กองทัพขาดแคลนศาสตรา
- Andy Ibanez แม้จะเป็นผู้เล่นสารพัดประโยชน์ที่มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อ MLB อยู่แล้ว แต่เขากลับไร้ซึ่งทักษะในการควบคุม ดาวเคราะห์ที่ห่อหุ้มด้วยหนัง (the stitched planet) ณ ตำแหน่งชอร์ตสต็อป
- นั่นหมายความว่า Bo Bichette อาจต้องแบกรับภาระหนักอึ้งต่อไป หรือไม่ก็ต้องฝากความหวังไว้กับ Vidal Brujan ในฐานะทางเลือกสุดท้ายที่เหลืออยู่
บทสรุปแห่งความโกลาหลใน MLB
ในขณะที่ New York Mets กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตศรัทธา โลกของ MLB ยังคงหมุนไปพร้อมกับเรื่องราวอันน่าพิศวง ตั้งแต่ความสับสนของนักเบสบอลสองนามว่า Max Muncy ไปจนถึงการขว้างลูกเปิดสนามที่ย่ำแย่ที่สุดของจอมทัพ NFL และการกลับมาของ Yasiel Puig สู่สังเวียนอาชีพอีกครั้ง ทุกเหตุการณ์ล้วนตอกย้ำว่าเบสบอลคือบทกวีที่เขียนด้วยความผิดพลาดและความรุ่งโรจน์ที่ไม่อาจคาดเดาได้
