เมื่อเงินทุนหมุนเวียนไม่แปรผันตามดัชนีชัยชนะ
New York Mets กำลังเผชิญกับภาวะขาดทุนทางผลงานอย่างรุนแรง แม้จะมีเพย์โรลสูงเป็นอันดับสองของวงการเบสบอล แต่พวกเขากลับถือครองสถิติที่ย่ำแย่ที่สุดในเมเจอร์ลีก นี่ไม่ใช่แค่ความโชคร้าย แต่มันคือความล้มเหลวในการบริหารสินทรัพย์ที่ชัดเจนที่สุดในยุคของ Steve Cohen
แฟรนไชส์ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกขนานนามว่าเป็น 'ผู้แพ้ที่น่ารัก' ได้กลายสภาพเป็น 'ผู้แพ้ที่แพงที่สุด' อย่างเป็นทางการ หลังจากจบเดือนเมษายนด้วยการพ่ายแพ้ต่อ Washington Nationals 4-5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ส่งผลให้สถิติดิ่งลงก้นเหวที่ 10-21 รั้งอันดับสุดท้ายของ National League East แซงหน้าคู่ปรับอย่าง Philadelphia Phillies ในแง่ของความไร้ประสิทธิภาพเมื่อเทียบกับเม็ดเงินที่จ่ายไป
สถิติและโอกาสทางคณิตศาสตร์ที่กำลังละลายหายไป
หากอ้างอิงจากโมเดลพยากรณ์ของ FanGraphs โอกาสในการเข้าสู่ postseason ของพวกเขาในวัน Opening Day นั้นสูงถึง 87% แต่ปัจจุบันตัวเลขดังกล่าวลดลงเหลือไม่ถึง 30% ซึ่งเป็นการประเมินที่ดูจะใจดีเกินไปสำหรับทีมที่ปราชัยไปถึง 17 จาก 20 เกมล่าสุด "มันยังดีไม่พอ" Carlos Mendoza ผู้จัดการทีมกล่าว ซึ่งเป็นการสรุปสถานการณ์ที่ดูจะถ่อมตัวเกินไปเมื่อพิจารณาจากค่าเสียโอกาสของทีม
หากพิจารณาย้อนหลังไปถึงวันที่ 2 สิงหาคมฤดูกาลที่แล้ว Mets เคยนำเป็นจ่าฝูงด้วยสถิติ 62-47 แต่หลังจากนั้นพวกเขากลับทำผลงานได้เพียง 31-53 ใน 84 เกมล่าสุด ซึ่งเป็นอัตราการแพ้ที่เทียบเท่ากับทีมระดับ 102 พ่ายต่อฤดูกาล ทั้งที่มีเพย์โรลสูงถึง 380 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ นี่คือการทำลายหลักการ Return on Investment (ROI) อย่างย่อยยับ
วิเคราะห์รายจ่ายรายบุคคล: สินค้าเสื่อมสภาพในราคามือหนึ่ง
ปัญหาหลักอยู่ที่เกมรุกที่ตายสนิท Mets มีค่าเฉลี่ย weighted on-base average (wOBA) ต่ำที่สุดในลีก แม้จะมีซูเปอร์สตาร์อย่าง Juan Soto ที่ยังคงรักษามาตรฐานได้ดีหลังหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ฟันเฟืองตัวอื่นกลับล้มเหลวโดยสิ้นเชิง:
- Bo Bichette, Marcus Semien และ Jorge Polanco (ที่บาดเจ็บอยู่) รับค่าจ้างรวมกันถึง 85 ล้านดอลลาร์ แต่ไม่มีใครมีค่า on-base percentage (OBP) เกิน .275 เลย
- Marcus Semien ในวัย 35 ปี และ Jorge Polanco ที่กำลังจะแตะ 33 ปี คือตัวอย่างของการลงทุนในสินทรัพย์ที่อยู่ในช่วงขาลง (Depreciation phase) ตามหลักสรีรวิทยาของนักกีฬา
- Francisco Lindor ชอร์ตสต็อปตัวความหวังก็ดันมาบาดเจ็บในช่วงที่ฟอร์มกำลังจะกระเตื้องขึ้น
ความเสี่ยงที่คาดการณ์ได้และการบริหารที่ผิดพลาด
David Stearns ประธานฝ่ายปฏิบัติการเบสบอลที่จบจากไอวี่ลีก ถูกดึงตัวมาจาก Milwaukee Brewers เพื่อนำโมเดลการสร้างทีมที่ชาญฉลาดมาใช้ แต่การเซ็นสัญญา Luis Robert ที่มีประวัติอาการบาดเจ็บซ้ำซาก (เข้า injured list เป็นครั้งที่ 10 ใน 7 ฤดูกาล) ไม่ใช่เรื่องของโชคร้าย แต่มันคือความประมาทเลินเล่อในการประเมินความเสี่ยง (Risk Assessment)
อย่างไรก็ตาม ยังมีแสงสว่างเล็กน้อยจาก Nolan McLean พิชเชอร์รุกกี้ที่โชว์ฟอร์มระดับ Cy Young Award หากทีมไม่ใช้งานเขาหนักเกินไปจนแขนพังเสียก่อน และ Carson Benge ที่เริ่มปรับตัวได้ แต่ภาพรวมทั้งหมดก็ยังไม่เพียงพอที่จะกู้สถานะทางการเงินและผลงานของทีมกลับมาได้ในเร็ววัน
Steve Cohen อาจต้องพิจารณาปรับโครงสร้างองค์กรอีกครั้ง เพราะบทเรียนราคา 380 ล้านดอลลาร์นี้สอนให้รู้ว่า 'เงิน' ไม่สามารถซื้อ 'ชัยชนะ' ได้เสมอไป หากปราศจากกลยุทธ์การจัดซื้อจัดจ้างที่มีประสิทธิภาพ
Depreciation Index (ดัชนีค่าเสื่อมราคาผู้เล่น)
คำนวณจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าการเทรด (Trade Value) หลังจบเกมล่าสุด:
- Francisco Lindor: -12.5% (มูลค่าลดลงตามความเสี่ยงด้านสภาพร่างกาย)
- Marcus Semien: -18.2% (เข้าสู่ภาวะสินทรัพย์เสื่อมสภาพตามอายุสัญญา)
- Nolan McLean: +22.4% (สินทรัพย์เกิดใหม่ที่มีอัตราการเติบโตสูง)
- Luis Robert: -35.0% (สินทรัพย์ด้อยคุณภาพเนื่องจากค่าซ่อมบำรุง/อาการบาดเจ็บสูงเกินเกณฑ์)
