กรงเหล็กและกาลเวลาที่ผุกร่อน
ในวันที่ 16 พฤษภาคมนี้ Francis Ngannou จะต้องก้าวขึ้นไปยืนบนเวทีเดียวกับเหล่าวิญญาณที่หวนคืนมาสู่สังเวียน MMA เขาหวังเพียงจะได้เห็นความพินาศนั้นด้วยตาตัวเองภายใต้แสงไฟของ Netflix
มันคือนาฏกรรมบทแรกที่นำโดยการกลับมาของ Ronda Rousey และ Gina Carano พ่วงด้วยการปะทะกันของชายผู้ไม่ยอมจำนนอย่าง Nate Diaz และหมาบ้าจาก BKFC อย่าง Mike Perry ขณะที่ตัวของ Ngannou เองมีนัดหมายกับความเจ็บปวดในรุ่นเฮฟวี่เวทกับ Philipe Lins อดีตแชมป์โลก UFC ผู้นี้ได้เอ่ยปากผ่านพอดแคสต์ Pound 4 Pound ถึงตอนจบที่เขามองเห็นในคู่เอก
“มันคือการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่” Ngannou กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบเหมือนเสียงเครื่องจักรบดเหล็ก “สิบปีที่ผ่านมามีแต่คำถาม มีแต่ความสงสัย และตอนนี้มันกำลังจะเกิดขึ้น เราแค่ต้องรอดูความพินาศนั้น แต่ถ้าถามว่าผมเลือกใคร? ผมต้องให้ Ronda Rousey”
รอยร้าวในแววตาและเปลวไฟที่ยังไม่มอดดับ
หากมองผ่านสถิติที่เย็นชา Ronda Rousey ดูจะเป็นผู้ถือครองโชคชะตาที่เหนือกว่า เธอเคยปกครอง UFC ในฐานะแชมป์รุ่นแบนตัมเวท และอ่อนวัยกว่า Gina Carano ถึงห้าปี ทั้งคู่ต่างห่างหายจากกลิ่นคาวเลือดไปนานแสนนาน Rousey ทิ้งนวมไปในปี 2016 ขณะที่ Carano ไม่ได้สัมผัสกรงเหล็กเลยตั้งแต่ปี 2009 ผิวหนังที่เคยตึงเครียดอาจหย่อนยานลงตามกาลเวลา แต่ Ngannou มองเห็นสิ่งที่ลึกกว่านั้น
“ผมเลือก Ronda Rousey” Ngannou ย้ำ “แม้ว่า Gina Carano จะดูสงบนิ่งและเตรียมตัวมาดี แต่มันเหมือนมีเปลวไฟบางอย่างที่ยังแผดเผาอยู่ในตัว Ronda Rousey คุณเห็นมันได้ในงานแถลงข่าว แววตาที่พร้อมจะขย้ำนั่นทำให้ผมต้องอุทานว่า ‘เดี๋ยวก่อน ถอยออกมาหน่อย’”
ความบ้าคลั่งที่คาดเดาไม่ได้
ในขณะที่ชะตากรรมของคู่เอกถูกขีดเขียนไว้เลือนลาง Ngannou ยังคงเฝ้ารอการปะทะกันระหว่าง Nate Diaz และ Mike Perry เขาไม่สนว่าใครจะอยู่หรือใครจะไป เขาแค่ต้องการเห็นการทำลายล้าง
“ตอนที่ผมรู้ข่าว ผมตื่นเต้นมาก” Ngannou บรรยายถึงความรู้สึกที่เหมือนเห็นรถบรรทุกสองคันพุ่งเข้าหากัน “ผมหวังว่าจะได้ดูคู่นี้ เพราะพวกเขาทั้งคู่จะเข้าไปเพื่อทุบตีกันให้แหลกไปข้างหนึ่ง ผมรักการจับคู่แบบนี้จริงๆ”
เขากล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงที่สะท้อนถึงความสัตย์จริงของความรุนแรง “มันยากที่จะคาดเดา คนพวกนี้คุณตัดชื่อเขาทิ้งไม่ได้หรอก พวกเขาจะยืนหยัดอยู่ตรงนั้นจนวินาทีสุดท้าย เว้นแต่จะมีอะไรพังทลายลงไปเสียก่อน ผมมองไม่เห็นภาพใครยอมแพ้เลย ผมไม่สนหรอกว่าใครจะชนะ เพราะไม่ว่าใครจะชูมือ มันจะเป็นภาพที่งดงามเสมอ”
เมื่อเสียงระฆังสุดท้ายสิ้นสุดลง ฝูงชนจะเลือนหายไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นฉุนของ แอมโมเนีย และน้ำยาฆ่าเชื้อที่พนักงานทำความสะอาดสาดลงบนผืนผ้าใบสะท้อนแสงไฟ นีออน ที่สั่นระริก ราวกับจะล้างคราบคาวของโศกนาฏกรรมที่เพิ่งผ่านพ้นไป
