บทวิเคราะห์สถานะทางการเงินของเกมบุก: วงจร Yo-Yo ที่น่ากังวล
สวัสดีมิตรสหายผู้ถือหุ้นในชัยชนะทุกท่าน ในคอลัมน์ Bird Droppings เมื่อวานนี้ Tyler Young ได้เปิดประเด็นไว้ว่า Orioles กำลังเผชิญกับช่วงสุดสัปดาห์ที่พฤติกรรมเกมบุกดู 'ผิดปกติ' ใน Cleveland และดูเหมือนว่าแนวโน้มนี้จะยังไม่ถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นในงบการเงินล่าสุด พวกเขาปราชัยในวันเสาร์ด้วยสถิติที่ชวนให้ฝ่ายตรวจสอบบัญชีต้องกุมขมับ: มี Hit เพียง 4 ครั้งตลอดทั้งเกม (ซึ่งตามตัวเลขแล้วยังมากกว่า Guardians เสียอีก) แต่กลับมียอด Strikeout สูงถึง 16 ครั้ง โดยที่ Pete Alonso และ Colton Cowser ต่างทำผลงานในระดับ Golden Sombrero (Strikeout 4 ครั้งในเกมเดียว) ซึ่งถือเป็นการด้อยค่าประสิทธิภาพส่วนบุคคลอย่างรุนแรง
การวิเคราะห์ต้นทุน-ผลตอบแทน: ความล้มเหลวของหน่วยผลิตคะแนน
นี่คือเกมที่ควรจะปิดดีลคว้าชัยชนะได้ หากไม่ใช่เพราะการขาดดุลอย่างหนักในเกมบุก นอกเหนือจาก Solo Homer ของ Leody Taveras และ Gunnar Henderson แล้ว ส่วนที่เหลือคือความว่างเปล่า ในขณะที่ Dean Kremer ส่งมอบงานในระดับ Minimum Quality Start ด้วยการขว้าง 6 Innings เสีย 3 Earned Runs ซึ่งความเสียหายทั้งหมดเกิดขึ้นจากการเหวี่ยงไม้เพียงครั้งเดียว มันเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดในเชิงกลยุทธ์ที่ต้องพ่ายแพ้ให้กับ Batter ลำดับที่ 9 ที่หวด 3-run Homer แต่หากมองตามหลักการจัดการทรัพยากร ถ้าเกมบุกทำงานได้ตามค่าพยากรณ์ (Expectations) ตัวเลขแค่นี้ควรจะเพียงพอต่อการชนะ แต่นี่คือความเป็นจริงที่ตัวเลขไม่โกหก... พวกเขาทำไม่ได้
หากจะมองหาปัจจัยภายนอกมาลดหย่อนความผิด (Allowances) ต้องยอมรับว่า Gavin Williams Starter ของ Guardians เมื่อวานนี้โชว์ฟอร์มได้คุ้มค่าตัวด้วย ERA 2.38 และอัตราการทำ Strikeout ที่พุ่งสูงขึ้น แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างสำหรับการที่ผู้เล่นดาวรุ่งอย่าง Colton Cowser และ Coby Mayo ดูเหมือนจะสูญเสียสัญชาตญาณหน้า Plate ไปอย่างสิ้นเชิงในเวลานี้
