ปฐมบทแห่งความอาฆาต: ลมพัดแรง 12 ไมล์ต่อชั่วโมง และความชื้นสัมพัทธ์ที่ 58 เปอร์เซ็นต์
ภายใต้ท้องฟ้าสีครามเข้มที่โอบล้อม Dodger Stadium กลิ่นอายของความแค้นคละคลุ้งไปกับอากาศที่เริ่มเย็นตัวลง เมื่อ Pete Crow-Armstrong ก้าวลงสู่ผืนหญ้าอันศักดิ์สิทธิ์เป็นครั้งที่สองนับตั้งแต่เขาวางเพลิงทางวาทศิลป์ใส่เหล่าสาวกเจ้าถิ่น ความผิดพลาดครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่ความล้มเหลวทางเทคนิค แต่มันคือโศกนาฏกรรมบทใหม่ที่ถูกเขียนขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและเสียงเยาะเย้ย
ย้อนกลับไปในช่วงก่อนเปิดฤดูกาล PCA ได้หาญกล้าวิพากษ์วิจารณ์จิตวิญญาณของแฟนคลับ Dodgers โดยยกย่อง Chicago ว่าเป็นนครที่มีอารยธรรมสูงส่งกว่า "ผมรัก Chicago มากขึ้นเรื่อยๆ" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่ดูแคลน "ผู้คนที่นั่นยอดเยี่ยม พวกเขาไม่ใช่แค่แฟนเบสบอลที่มาสนามเพื่อถ่ายรูปเหมือนแฟน Dodgers พวกเขาตั้งใจดูเกม พวกเขาใส่ใจ" คำพูดเหล่านั้นเปรียบเสมือนการถ่มน้ำลายรดหน้าแท่นบูชา และเขายังคงย้ำเตือนความโอหังนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกลายเป็นเชื้อไฟแห่งความเกลียดชัง
ค่ำคืนแห่งการพิพากษา: เมื่อ 'พิภพหนังหุ้ม' หลุดลอยจากสายตา
ในวันศุกร์ที่ผ่านมา แม้เสียงโห่ฮาจะดังกึกก้องประหนึ่งพายุคลั่ง แต่ Pete Crow-Armstrong ยังคงรอดพ้นเงื้อมมือแห่งโชคชะตาไปได้ ทว่าในวันเสาร์ บทลงโทษที่แท้จริงได้มาถึง เขาทำสถิติ 0-4 พร้อมการถูก Strikeout ถึงสี่ครั้งรวด ประหนึ่งนักรบที่ดาบหักสะบั้นกลางสมรภูมิ เขาไม่อาจต้านทานวิถีโค้งของลูกขว้างที่พุ่งทะยานเข้าหาโซนอันตรายได้เลยแม้แต่น้อย
