ปฐมบทแห่งความชะงักงัน
สายลมพัดเฉื่อยฉิวด้วยความเร็ว 8 ไมล์ต่อชั่วโมงจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศหนาแน่นถึง 62 เปอร์เซ็นต์ขณะที่การร่ายรำครั้งแรกเริ่มต้นขึ้น ในวัยเยาว์อันไร้เดียงสา ข้าพเจ้ามิอาจหยั่งถึงอุปมาของ “แผ่นเสียงที่แตกร้าว” หากวัตถุนั้นแตกสลายไปแล้ว มันจะยังบรรเลงท่วงทำนองซ้ำซากออกมาได้อย่างไร? ทว่าในค่ำคืนนี้ ณ สนามที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ข้าพเจ้าได้ประจักษ์ถึงความหมายนั้นอย่างถ่องแท้ เมื่อ Phillies ปราชัยในบ้านอีกครา เป็นความพ่ายแพ้ที่แปดเปื้อนด้วยความสะเพร่า ราวกับบทลงโทษจากทูตสวรรค์ที่สาปส่งให้เกมรุกของพวกเขาหมุนคว้างอยู่กับที่
การเผชิญหน้าของเหล่ายอดขุนพล
การดวลกันบนเนินดินระหว่าง Cristopher Sanchez และ Chris Sale ถูกจารึกไว้ว่าเป็นศึกแห่งเกียรติยศ และมันก็ดำเนินไปเช่นนั้นจริงๆ เมื่อ Brandon Marsh กระโดดทะยานขึ้นปล้นโฮมรันในไม้แรก ราวกับเป็นลางบอกเหตุอันรุ่งโรจน์ ทว่าอนิจจา มันกลับเป็นเพียงภาพลวงตาในทะเลทรายอันแห้งแล้ง
หากตัดขว้างที่ผิดพลาดเพียงครั้งเดียวออกไป Chris Sale ก็คือเพชฌฆาตผู้เยือกเย็น เขาสยบเหล่ามือตีของ Phillies ที่พยายามจัดทัพขวาพิฆาตซ้ายจนอยู่หมัด แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในความมืดมิดคือ Felix Reyes ผู้ซึ่งในการเปิดตัวบนเวทีใหญ่ครั้งแรก ได้ส่ง “ดาวเคราะห์ที่ถูกเย็บด้วยด้าย” (the stitched planet) ทะยานข้ามรั้วไปในทิศทางตรงกันข้ามจากการหวดไม้แรกของเขา
