รอยร้าวในค่ำคืนที่ดูเหมือนจะราบรื่น
แสงไฟนีออนเหนือสนาม Coors Field สาดส่องลงมากระทบผิวดินที่แห้งผาก กลิ่นเบียร์จางๆ ปะทะกับอากาศเบาบางของเมืองบนที่สูง Atlanta Braves กำลังเริ่มหายใจคล่องคอ ข่าวดีจากห้องพยาบาลเริ่มไหลเวียน Michael Harris II ยังคงหวดลูกด้วยความบ้าคลั่งแม้จะมีอาการตึงที่ต้นขา แต่แล้วความเงียบที่น่าสะพรึงกลัวก็เข้าจู่โจมอีกครั้ง
ฟันเฟืองของโชคชะตาขยับผิดจังหวะ
จังหวะที่หัวใจหยุดเต้น
Ronald Acuña Jr. วิ่งสปีดออกตัวจากโฮมเพลทหลังจากหวดลูกกราวด์บอลไปทางเบสสอง มันเป็นจังหวะธรรมดาที่แสนอันตราย ทันใดนั้นเขากระตุก มือหนาเอื้อมไปกุมที่ hamstring ข้างซ้าย ผิวหนังภายใต้ชุดยูนิฟอร์มตึงเครียด เขาเดินออกจากสนามด้วยตัวเอง แต่นั่นคือภาพลวงตา รายงานจากขอบสนามบอกว่าเขาต้องประคองตัวอย่างหนักตอนก้าวลงบันไดสู่ห้องแต่งตัว กลิ่นสเปรย์แก้ปวดและเสียงฝีเท้าที่ลากไปกับพื้นคอนกรีตคือความจริงที่เจ็บปวด
