กลิ่นอายความล้มเหลวที่โชยมาจากอดีต
Todd Monken พูดชัด. ถ้อยคำดิบเถื่อน. ไม่มีการประนีประนอม. เขา "รังเกียจ" ทัศนคติขี้แพ้ที่เคยกัดกิน Cleveland Browns. กลิ่นอับของความพ่ายแพ้ในห้องแต่งตัวมันรุนแรงกว่ากลิ่นเหงื่อบนชุดเกราะ. เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเคลือบน้ำตาลให้ใคร. ก่อนวันร่างตัว Andrew Berry พยายามปัดกวาดความกังวลทิ้ง. เตรียมรับมือทุกสถานการณ์ด้วยความเยือกเย็นแบบมืออาชีพ.
เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผ่านคลื่น 92.3 The Fan, Monken สบถออกมาตรงๆ ว่าเขาเกลียด "ฟุตบอลห่วยๆ". การดราฟต์ตัวครั้งนี้เน้นไปที่ "Orange Dots". จุดสีส้มที่จะเป็นเกราะป้องกันไม่ให้เชื้อร้ายแห่งความพ่ายแพ้คลานกลับเข้ามาในทีม. เขานิยามนักเตะในฝันไว้แบบเห็นภาพ:
"ถ้าคุณมองไปที่คาแรคเตอร์ฟุตบอล จรรยาบรรณการทำงาน และปัญหานอกสนาม... มันเหมือนมีสามจิ๊กซอว์. คุณอยากได้อะไรล่ะ? แน่นอน ทุกคนมองหาคนตัวใหญ่ รวดเร็ว ดุดัน ฉลาด ถึกทน ทำงานหนักจนก้นขาด มีครอบครัวที่ดี แต่งงานแล้ว มีลูกสองคน กลับบ้านตอนกลางคืนแล้วก็นั่งดู The Voice กับเมีย" เขาพ่นควันคำพูดออกมา "แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไปหรอก"
วินัยที่สลักลงในกระดูก
"สิ่งที่คุณถวิลหาคือคาแรคเตอร์ฟุตบอลที่ยอดเยี่ยม พร้อมกับความขยันที่ช่วยให้พัฒนาได้เร็วขึ้น. รู้จักตัวเองว่าอยู่จุดไหนและอยากไปถึงจุดไหน. มีทัศนคติแบบ 'โค้ชผมเถอะ' พร้อมรับคำด่าคำสอน. สู้กับทุกอย่างที่ขวางทางชัยชนะ ไม่ว่าจะเพื่อตัวเองหรือเพื่อทีม. ยิ่งคุณมีคนแบบนี้มากเท่าไหร่ ทีมก็ยิ่งรอด"
การเลือก Parker Brailsford เซ็นเตอร์ไซส์เล็กแต่พริ้วไหว พิสูจน์ว่า Monken เชื่อในสิ่งที่ตาเห็นจากม้วนเทป มากกว่าเสียงนินทาของสื่อเรื่องสัดส่วนร่างกาย. ท่ามกลางเสียงรบกวนจากการแย่งชิงตำแหน่ง QB1 ระหว่าง Deshaun Watson และ Shedeur Sanders รวมถึงดราม่าไร้สาระของ Shilo Sanders. Monken ยืนหยัดนิ่งเฉยเหมือนเสาไฟกลางสายฝน.
"ผมไม่ใช่ Patrick จาก SpongeBob... ผมไม่ได้มุดหัวอยู่ในรู" เขารู้ดีว่าโลกอินเทอร์เน็ตมันปลอม. งานของเขาคือการแจกข้อสอบให้นักเรียน ไม่ใช่ให้เกรดตามหน้าตาหรือกระแสสังคม.
เงาของปี 2019 และความจริงที่เจ็บปวด
Todd Monken หวนนึกถึงความล้มเหลวในปี 2019 ภายใต้การคุมทีมของ Freddie Kitchens. ตอนนั้นมีพรสวรรค์ล้นมือ แต่การลงมือทำกลับพังพินาศ: "เรามีของดี. เราอยู่ในจุดที่ถ้าได้กลุ่มคนที่ใช่ เราคงทะยานไปไกลแล้ว. ผมเชื่อจริงๆ ว่าตอนนั้นเราเกือบจะทำได้"
มันคือกลิ่นอายของโค้ชยุค 90 อย่าง Bill Parcells ที่เคยลั่นวาจาว่า "คุณก็เป็นอย่างที่สถิติของคุณบอกนั่นแหละ". ไม่มีทางลัดสำหรับการเปลี่ยนคำตราหน้า นอกจากชัยชนะ. Monken ต้องการกู้คืนความแกร่งทางจิตวิญญาณกลับมา.
"พอๆ กับที่ผมรักชัยชนะและเกลียดความพ่ายแพ้ ผมรังเกียจฟุตบอลห่วยๆ. มันเป็นภาพลักษณ์ที่แย่มากสำหรับคนเป็นโค้ช... มันอุจาดตา"
เขาทิ้งท้ายไว้ว่า ถ้าใครกลัวเสียงวิจารณ์หรือแรงกดดันจากแฟนบอลที่จ่ายเงินเข้ามาดู พวกเขาก็ไม่คู่ควรกับ Cleveland. "ถ้าคุณปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นมากำหนดตัวตน คุณจะลำบากแน่ ไม่ว่าจะเป็นเฮดโค้ช, ประสานงานเกมบุก หรือควอเตอร์แบ็คของเรา"
คราบสกปรกเก่าๆ กำลังถูกขัดออก แต่มันจะสะอาดจริงหรือไม่ เวลาเท่านั้นที่จะบอก.
Tarnish
