อันดับฟีฟ่าโลกผันผวนมากที่สุดในหมู่ทีมชาติชายเป็นของมอนเตเนโกร ซึ่งไต่จากอันดับ 199 ขึ้นไปถึงอันดับ 16 ภายในเวลาราวสี่ปี คิดเป็นช่องว่าง 183 อันดับ มากที่สุดในบรรดาทีมที่ถูกนำมาคำนวณ
อันดับฟีฟ่าโลกของมอนเตเนโกร พุ่งจาก 199 สู่ 16
มอนเตเนโกรลงเล่นนัดระดับนานาชาติครั้งแรกในปี 2007 และถูกจัดให้อยู่อันดับ 199 ของโลกในเวลานั้น ตัวเลขนี้มาจากการรวบรวมของพีท ทอมลิน ในคอลัมน์ The Knowledge ของเดอะ การ์เดียน
เส้นทางขาขึ้นเร่งเครื่องในรอบคัดเลือกยูโร 2012 เมื่อทีมชนะเวลส์ บัลแกเรีย และสวิตเซอร์แลนด์ พร้อมบุกไปเสมออังกฤษ 0-0 ที่สนามเวมบลีย์ ผลจากชุดนั้นดันให้มอนเตเนโกรขึ้นไปถึงอันดับ 16 ในปี 2011
“มอนเตเนโกรอยู่อันดับ 199 ตอนที่ลงเล่นนัดแรกในปี 2007” ทอมลินเขียนถึงจุดเริ่มต้นของทีมชุดนี้
สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ กับช่องว่าง 75 ถึง 109 อันดับ
สกอตแลนด์ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 13 ในปี 2007 และต่ำสุดที่อันดับ 88 ในปี 2005 ห่างกัน 75 อันดับ ทอมลินคำนวณว่าช่องว่างเท่านี้ทำให้สกอตแลนด์อยู่อันดับร่วม 141 ของโลก ร่วมกับกานาและเซเชลส์
สองชาติร่วมเกาะอังกฤษแกว่งไกลกว่านั้นมาก เวลส์ไต่จากอันดับ 117 ขึ้นไปถึงอันดับ 8 ในยุคของแกรี สปีด และคริส โคลแมน ส่วนไอร์แลนด์เหนือขยับจากอันดับ 129 ในปี 2004 ไปถึงอันดับ 20 ในปี 2017 ทั้งสองทีมจึงมีช่องว่าง 109 อันดับเท่ากัน
จุดที่น่าสนใจกว่าตัวเลขคือความเร็ว ร็อบบี เดล ชี้ว่าสกอตแลนด์ใช้เวลาเพียงสองปี เจ็ดเดือน และหนึ่งวันในการไต่ขึ้นครั้งใหญ่ ซึ่งมีเพียงเก้าประเทศที่ทำได้เร็วกว่า โคลอมเบียกระโดดจากอันดับ 51 ไป 12 ในสองปีพอดีระหว่างปี 2016 ถึง 2018 ส่วนโดมินิกาและเคนยาขึ้นไป 70 และ 69 อันดับภายใน 16 เดือน
“สองปี เจ็ดเดือน กับอีกหนึ่งวัน มันเป็นการไต่ขึ้นที่น่าทึ่ง” เดลเขียน
คูเวต บอสเนีย และสิบอันดับที่แกว่งแรงที่สุด
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเริ่มจากอันดับ 173 ในปี 1996 หลังเพิ่งลงเล่นนัดแรกในฐานะประเทศเอกราช ก่อนขึ้นไปสูงสุดที่อันดับ 13 ในปี 2013 ห่างกัน 160 อันดับ
คูเวตแกว่งไกลกว่านั้นอีก ทีมขึ้นถึงอันดับ 24 ในปี 1998 หลังคว้าแชมป์อ่าวอาหรับอย่างสวยงามและได้รองแชมป์เอเชียนเกมส์ จากนั้นร่วงลงไปอันดับ 189 ในปี 2017 รวมช่องว่าง 165 อันดับ น้อยกว่าสถิติของมอนเตเนโกรอยู่ 18 อันดับ
สิบทีมที่แกว่งแรงที่สุดในฟุตบอลชาย เรียงตามช่องว่างระหว่างอันดับดีที่สุดกับแย่ที่สุด มีดังนี้
- มอนเตเนโกร 183 อันดับ (ดีสุด 16 / แย่สุด 199)
- คูเวต 165 (24 / 189)
- บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา 160 (13 / 173)
- เคปเวิร์ด 155 (27 / 182)
- สาธารณรัฐแอฟริกากลาง 153 (49 / 202)
- ลิเบีย 151 (36 / 187)
- อิเควทอเรียลกินี 146 (49 / 195)
- มอลโดวา 144 (37 / 181)
- เอลซัลวาดอร์ 141 (49 / 190)
- คิวบา และสโลวาเกีย 136 (46 / 182 และ 14 / 150)
ฟุตบอลหญิงช่องว่าง 98 อันดับของบาฮามาส
ในฟุตบอลหญิง ช่องว่างระหว่างอันดับดีที่สุดกับแย่ที่สุดแคบกว่ามาก เพราะเริ่มจัดอันดับเมื่อปี 2003 มีชาติสมาชิกน้อยกว่า และหลายชาติลงเล่นเพียงไม่กี่นัด บาฮามาสขึ้นสูงสุดที่อันดับ 96 และต่ำสุดที่อันดับ 194 ห่างกัน 98 อันดับ
มีสองชาติที่ช่องว่างเป็นศูนย์ คือชาด (อันดับ 156) และซูดาน (อันดับ 194) เพราะทั้งคู่แทบไม่เคยขยับอันดับเลยนับตั้งแต่ถูกจัดเข้าไปอยู่ในตาราง
สิ่งที่ช่องว่างอันดับบอกเกี่ยวกับทีมที่เพิ่งเริ่มเล่น
ตัวเลขชุดนี้ไม่ได้วัดแค่ฟอร์มในช่วงหนึ่ง แต่สะท้อนจุดตั้งต้นของแต่ละชาติด้วย ประเทศที่เข้าร่วมฟีฟ่าหลังการจัดอันดับเริ่มขึ้นในปี 1992 ถูกจัดไว้ที่ก้นตารางตั้งแต่แรก พื้นกับเพดานของพวกเขาจึงห่างกันมากโดยธรรมชาติ
บอสเนียกับมอนเตเนโกรคือตัวอย่างที่ชัดที่สุด ทั้งคู่เริ่มจากอันดับท้าย ๆ ในทศวรรษ 1990 แล้วไต่ขึ้นมาอยู่ในกลุ่ม 20 ทีมแรกได้ในเวลาไม่ถึงสองทศวรรษ ต่างจากชาติที่มีอันดับสูงอยู่แล้วอย่างสกอตแลนด์ ซึ่งมีพื้นที่ให้ขยับน้อยกว่ามากแม้จะเล่นดีแค่ไหน
มอนเตเนโกรใช้เวลาเพียงสี่ปีทำสิ่งที่บอสเนียใช้เวลา 17 ปี ช่องว่าง 183 อันดับจึงเกิดจากทั้งจุดเริ่มต้นที่ต่ำและความเร็วในการไต่ขึ้นพร้อมกัน
รายงานต้นฉบับโดย theguardian.com