ไฮไลท์ FA Cup: เมื่อ Leeds United ดวลจุดโทษดับ West Ham ยิงยาวสู่ Wembley
Adam Pope ผู้ที่คลุกคลีตีโมงทำข่าว Leeds United ให้กับวิทยุ BBC ประจำเมืองมานานกว่า 20 ปี วันนี้เขาขออาสาไปสะกิดไหล่ถามแฟนบอล Whites ตัวยงว่า การได้กลับมายืนในรอบรองชนะเลิศ FA Cup อีกครั้งเนี่ย มันมีความหมายต่อใจขนาดไหน
เกือบ 40 ปีเชียวนะครับที่คุณพี่เขาไม่ได้เฉียดกรายเข้ารอบรองฯ ในถ้วยในประเทศที่เก่าแก่ที่สุดแบบนี้ มันเหมือนการเดินหลงทางในทะเลทรายฟุตบอลอันแห้งแล้งมาเกือบสี่ทศวรรษ ทั้งที่สโมสรแห่งนี้เคยสร้างตำนานคว้าแชมป์สมัยครบรอบร้อยปีเมื่อปี 1972 มาแล้ว
นับตั้งแต่ยุคที่ Billy Bremner ชูถ้วย FA Cup ครั้งนั้น ข่าวคราวของ Leeds United กับรายการนี้ก็ดูจะออกแนว 'แกงตัวเอง' เสียเป็นส่วนใหญ่ เริ่มต้นความช้ำรักนัดชิงปี 1973 เมื่อทีมจากดิวิชั่น 2 อย่าง Sunderland ดันมาหักปากกาเซียนโค่นทีมของ Don Revie ลงได้ภายใต้หอคอยคู่ของ Wembley
ประวัติศาสตร์ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม (อันน้อยนิด) และรอยน้ำตา (ที่ไหลเป็นทาง)
โอเค มันก็มีช่วงเวลาดีๆ อยู่บ้าง อย่างตอนทะลุเข้ารอบรองฯ ปี 1987 หรือนัดที่ Simon Grayson พาทีมจากลีกวันบุกไปตบ Manchester United คาบ้านในปี 2010 ซึ่งยังเป็นที่โจษจันมาจนถึงทุกวันนี้
แต่ที่เหลือเหรอครับ? หึ... คือการโดน Crawley ถล่ม, โดน Histon ตบหน้าสั่น, ยอมสยบให้ Sutton, โดน Hereford หลอกหลอน, หายตัวไปดื้อๆ ที่ Newport และฟอร์มบูดสุดๆ ที่ Rochdale ลิสต์ความอัปยศยาวเป็นหางว่าวขนาดนี้แหละครับ คือเหตุผลว่าทำไมการได้กลับไป Wembley เพื่อดวลกับ Chelsea ในวันอาทิตย์นี้ถึงสำคัญระดับชาติสำหรับพวกเขา
"มันยิ่งใหญ่มากนะ" Gareth แฟนบอลรุ่นเก๋าจาก Morley กล่าว "ผมมันพวกหัวเก่า ไม่เคยเห็นทีมเข้าชิงเลย และเคยเห็นรอบรองฯ แค่ครั้งเดียว สำหรับผม FA Cup คือรายการที่ดีที่สุดในโลก ผมยังจำบรรยากาศนัดชิงยุค 70 และ 80 ได้เลย การบิ้วท์อัพผ่านทีวีทั้งสองช่อง สัมภาษณ์ในโรงแรมทีม มันคลาสสิกสุดๆ"
รอดตกชั้น หรือ แชมป์บอลถ้วย? ทำไมต้องเลือก!
แน่นอนว่าถ้วยนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวที่ Leeds United ต้องกังวล เพราะพวกเขายังต้องดิ้นรนหนีตายใน Premier League ด้วย แต่ Gareth บอกว่า "ลืมเรื่องเลือกระหว่างรอดตกชั้นกับนัดชิงไปได้เลย ทำมันทั้งสองอย่างนั่นแหละ! เราต้องจำให้ได้ว่าฟุตบอลคือเรื่องของการชนะ ไม่ใช่แค่การมีส่วนร่วมหรือแค่เอาตัวรอด"
ในขณะที่ Tony แฟนบอลวัย 50 กว่าๆ อีกคนมองต่างมุมนิดหน่อย "มันก็แปลกๆ นะ ผมอยากชนะเสมอแหละ แต่ในหัวผมตอนนี้มีแต่เรื่องรอดตกชั้นใน Premier League เท่านั้น"
ด้วยคะแนน 40 แต้มในมือ Leeds United ก็น่าจะหายใจคล่องคอขึ้นบ้าง หลังจากเจอ Chelsea พวกเขาก็มีคิวเปิด Elland Road รับการมาเยือนของ Burnley ที่ตกชั้นไปแล้วในวันศุกร์ "วันอาทิตย์นี้ถือเป็นโบนัสครับ" Tony เสริม "ถ้าให้เลือก ผมยอมชนะ Burnley มากกว่าชนะ Chelsea นะ" (โถ... พ่อคุณ สายสมจริงสุดๆ)
ความหวังของคนรุ่นใหม่ และการชำระแค้นของคนรุ่นเก๋า
Steve จาก Kirkheaton เตรียมตีตั๋วรถไฟชั้นหนึ่งไปดูรอบรองฯ และวางแผนจะพาคุณแม่วัย 90 ปีไปดูนัดชิงถ้าทีมทำได้ "มันจะเป็นวันที่ยอดเยี่ยม และเรามีลุ้นนะ เพราะ Chelsea ฟอร์มบ๊วยมากนัดเจอ Brighton"
ส่วน Kate และ Will สองพี่น้องก็ยกโขยงไปกับคุณพ่อ John "การได้ไป Wembley ดูทีมรักเล่นรอบรองฯ มันบ้าไปแล้ว" Will กล่าว ส่วน Kate เสริมว่า "มันเป็นครั้งแรกที่ครอบครัวเราไปกันครบทีม ไม่เหมือนพ่อหรอกค่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่คนรุ่นหนูมีโอกาสได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้ มันตื่นเต้นมาก สโมสรกำลังคึกคัก และหนูรู้สึกว่าเรามีโอกาสจริงๆ"
คุณพ่อ John เห็นด้วยว่า Leeds United มีลุ้น แต่ความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีตยังคอยหลอกหลอน "ผมยังจำความเละเทะในนัดชิง FA Cup ปี 1970 ได้ ที่ Chelsea ลากเราไปเตะนัดรีเพลย์ แถมมีมวยกันในสนามอีก ถ้าล้างแค้นคืนได้มันคงจะฟินสุดๆ มันคือการประกาศว่าสโมสรเรากลับสู่ความยิ่งใหญ่แล้ว คนแก่อย่างผมดีใจนะที่เห็นทีมกลับมาลุ้นแชมป์อีกครั้ง"
วิ่งมาราธอนเสร็จ ก็ไปเชียร์บอลต่อเลยสิคะ!
แฟนบอลบางคนก็ไปลอนดอนเพื่อสร้างตำนานส่วนตัว Adam จาก Leeds จะไปดูลูกชายวิ่ง London Marathon ก่อนจะบึ่งไป Wembley "ผมอยากได้แชมป์ตอนนี้เลย ในลีกเราน่าจะรอดแล้ว ถ้าไม่เอาแชมป์ตอนนี้ก็บ้าแล้วครับ"
Jack จาก Rastrick ถึงขั้นบินมาจากตะวันออกกลางในฐานะสมาชิกกลุ่ม Dubai Whites เขาจะวิ่ง London Marathon ควบกับการไป Wembley เพื่อหาเงินเข้ามูลนิธิโรคหัวใจ "ผมภาวนาให้บอลเตะวันเสาร์นะ จะได้ไม่ต้องกระเสือกกระสนไปดูหลังวิ่งเสร็จ แต่นานๆ ทีจะมีโอกาสทำสองอย่างที่รักพร้อมกันแบบนี้ ผมต้องจัดครับ!"
ปิดท้ายที่ Molly สาวน้อยที่ตามเชียร์ทีมทั้งเหย้าและเยือนกับคุณพ่อ "หวังว่านี่จะเป็นแค่การซ้อมใหญ่ก่อนนัดชิงนะ จากวันที่เราต้องไปเยือน Yeovil จนมาถึงรอบรองฯ บอลถ้วย นี่แหละค่ะคือเหตุผลที่เราเชียร์ทีมนี้" เมื่อถามว่าการได้ไปที่นั่นกับพ่อมีความหมายแค่ไหน เธอตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความว่า "มากจนหนูอยากจะร้องไห้เลยค่ะ และหนูคงร้องแน่ๆ ตอนเดินเข้าสู่ Wembley Way พร้อมกับพ่อ"