แสงโพล้เพล้เหนือสนามซ้อมวันนี้ช่างหม่นหมองเหมือนสีของเหล็กกล้าที่ขึ้นสนิม มันเป็นแสงชนิดที่ทำให้คุณอยากจะจุดบุหรี่ขึ้นสูบแล้วจ้องมองไปยังความว่างเปล่า Pep Guardiola นั่งอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันดีเซลและเสียงเครื่องจักรจากโรงงานใกล้เคียง ก่อนเกมที่ Manchester City จะต้องยกพลไปเยือน Everton ในวันจันทร์นี้
“มันก็เป็นของมันอย่างนี้” — บทสนทนาในเงามืดของ Pep
เมื่อถูกถามถึงตารางการแข่งขันที่อัดแน่นจนแทบไม่มีอากาศหายใจ Guardiola ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเหมือนตัวเอกในหนังนัวร์ที่ยอมจำนนต่อโชคชะตา “มันก็เป็นของมันอย่างนี้ (It is what it is)” เขาพ่นประโยคนี้ซ้ำๆ ราวกับเป็นคาถาป้องกันตัว
- ถึง David Moyes: “การยังมีความหลงใหลในวัยขนาดนี้... มันเป็นเรื่องที่งดงามนะ” (เขากล่าวพร้อมสายตาที่มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง)
- เรื่องตารางแข่ง: “สถานีโทรทัศน์หรือ Premier League เป็นคนกำหนด เราก็แค่ไปปรากฏตัวพร้อมทีมและตัวสำรอง ที่ประเทศอื่นอาจต่างออกไป แต่ที่นี่... มันก็เป็นของมันอย่างนี้”
- ถึง John Stones: “เขาคือคนที่เก่งที่สุดในนัดชิงที่ Istanbul... ตอนนี้เขาฟิตแล้ว และหวังว่าเขาจะจังหวะของร่างกายเจอเสียที”
ความหวังที่ริบหรี่ใน Anfield และการรอคอยของ Arne Slot
ที่ Anfield กลิ่นอายของความคาดหวังเริ่มจางลงแทนที่ด้วยความกดดันที่จับต้องได้ Arne Slot กำลังเฝ้ามอง Alexander Isak และ Florian Wirtz สองนักเตะค่าตัวรวมกันกว่า 241 ล้านปอนด์ที่ดูเหมือนกำลังแบกโลกไว้บนบ่า Isak มีร่างกายที่เปราะบางราวกับแก้ว ขณะที่ Wirtz ยังคงเดินหลงทางอยู่ในเขาวงกตของฟุตบอลอังกฤษ
