21:42 น. ดีทรอยต์. ท้องฟ้าสีตะกั่วปกคลุมเมือง. ฝนกรดโปรยปรายลงบนคอนกรีตเย็นเยียบ. กลิ่นยางไหม้จางๆ ลอยมาจากโรงงานร้าง. อากาศหนักอึ้งเหมือนความคาดหวังที่กดทับไหล่ของชายคนหนึ่ง.
ลมหายใจที่ขาดหาย และการกลับมาของเพชฌฆาต
หลังจากเอาตัวรอดจากอาการ pneumothorax หรือภาวะลมรั่วในปอดซ้ายที่เขาจำกัดความสั้นๆ ว่า "น่ากลัว" Cade Cunningham กลับมายืนอยู่ใต้แสงไฟสลัวของสตูดิโออีกครั้ง เขายืนยันว่าตอนนี้เขามีอาวุธครบมือ พร้อมที่จะลงไปห้ำหั่นในระดับสูงสุด—ระดับเดียวกับที่เขาเฝ้ามอง Anthony Edwards และ Nikola Jokic ปะทะกันผ่านหน้าจอโทรทัศน์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกระหาย
สถาปัตยกรรมแห่งความทรหด
ความพ่ายแพ้ไม่ใช่ทางเลือกสำหรับทีมที่เขากำลังสร้างขึ้นมาใหม่ มันคือการวางแผนปล้นชัยชนะในค่ำคืนที่มืดมิดที่สุด Cade Cunningham นิยามตัวตนของเพื่อนร่วมทีม Detroit Pistons ของเขาไว้อย่างเฉียบคมราวกับมีดโกน
