ค่ำคืนที่เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้นพร้อมกับความเงียบงันที่กัดกินหัวใจ
ท่ามกลางแสงไฟที่สาดส่องในสมรภูมิบาสเกตบอล Boston Celtics มักจะฝากชีวิตไว้กับวิถีของลูกยิงไกล 3 คะแนน—พวกเขาเกิดด้วยมัน และในค่ำคืนวันเสาร์ที่ผ่านมา พวกเขาก็ดับสูญไปพร้อมกับมันเช่นกัน
มันอาจจะฟังดูเป็นคำกล่าวที่ซ้ำซาก แต่นี่คือความจริงอันเจ็บปวด ฤดูกาลของพวกเขาต้องรูดม่านปิดฉากลง ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสถิติการยิง 3 คะแนนที่น่าใจหายเพียง 13 จาก 49 ครั้ง ในการปะทะกับ Philadelphia 76ers ซึ่งคิดเป็นตัวเลขเพียง 27% เท่านั้น
กระแสลมแห่งการวิพากษ์วิจารณ์
แน่นอนว่าหลังจบเกม แฟนๆ ต่างพากันพุ่งเป้าไปที่ Joe Mazzulla เฮดโค้ชของทีม ว่าเป็นต้นเหตุของแนวทางการเล่นที่ดื้อรั้นนี้ บ้างก็ตำหนิเหล่าขุนพลในสนามที่ระดมส่องไกลอย่างไม่ลืมหูลืมตา
เมื่อมองไปที่สถิติ Derrick White ยิงลงไป 5 จาก 16 ครั้ง, Jaylen Brown ทำได้ 3 จาก 9 ขณะที่ Baylor Scheierman และ Hugo Gonzalez พลาดเป้าไปคนละ 0 จาก 3—หลายคนจึงปักใจเชื่อว่าทางแก้เดียวคือการสั่งให้หยุดยิง 3 คะแนนเสียที
ความจริงของโลก NBA ยุคใหม่
แต่ปัญหาคือ NBA ในยุคปัจจุบันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยตรรกะง่ายๆ แบบนั้น Boston Celtics มีสิ่งที่เรียกว่า 'Shot Diet' หรือสัดส่วนการยิงที่เกือบจะสมบูรณ์แบบตามหลักสถิติ เพราะการจะคว้าชัยชนะในระยะยาว การบุกเข้าหาห่วงและการยิง 3 คะแนนคือหนทางที่มีประสิทธิภาพที่สุด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเป็นการยิง 3 คะแนนในจังหวะที่ 'เปิดโล่ง' ซึ่งในเกมนี้ Boston Celtics มีโอกาสเหล่านั้นมากมาย Baylor Scheierman พลาดลูกยิงที่มุมสนามทั้งที่ไม่มีใครอยู่ในรัศมีป้องกันเลยแม้แต่น้อย เช่นเดียวกับ Hugo Gonzalez ส่วนทางด้าน Derrick White แม้จะสร้างพื้นที่ว่างได้ยอดเยี่ยมและเริ่มต้นได้อย่างร้อนแรง แต่สุดท้ายเขาก็เครื่องเย็นลงในเวลาที่สำคัญที่สุด
ตัวตนที่สร้างชัยชนะ และความพ่ายแพ้
นี่คือตัวตนของ Boston Celtics มันคือสูตรสำเร็จที่ทำให้พวกเขามีเกมบุกที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในประวัติศาสตร์ NBA ตลอดหลายฤดูกาลที่ผ่านมา และมันคือวิถีที่นำพาพวกเขาไปสู่แชมป์เมื่อไม่กี่ปีก่อน
จริงอยู่ที่แนวทางนี้มีความผันผวนสูง ค่ำคืนที่มือเย็นเฉียบสามารถส่ง Boston Celtics ลงสู่ก้นบึ้งได้ และมันก็ได้เกิดขึ้นแล้วในเกมที่ 7 กับ Philadelphia 76ers แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าแนวทางนี้มัน 'ผิด'
โดยเฉพาะในยามที่ไร้เงาของ Jayson Tatum บนพื้นสนาม Boston Celtics ขาดแคลนผู้เล่นที่จบสกอร์ใต้แป้นได้อย่างเด็ดขาด กลยุทธ์ที่ดีที่สุดของพวกเขาคือการฝากความหวังไว้กับ Neemias Queta ในพื้นที่วงใน แล้วกระจายตัวออกเพื่อหาจังหวะยิงว่างๆ ให้เพื่อนร่วมทีม พวกเขาทำทุกอย่างตามแผนแล้ว... เพียงแต่ลูกบาสมันไม่ลงห่วงเท่านั้นเอง
บทสรุปที่เรียบง่ายแต่โหดร้าย
และนั่นคือสัจธรรมของบาสเกตบอลที่ลึกซึ้งกว่าบทวิเคราะห์ใดๆ หากลูกยิงเหล่านั้นเปลี่ยนเป็นแต้ม ฤดูกาลของพวกเขาก็คงยังดำเนินต่อไป
พวกเขาได้รับโอกาสยิงในตำแหน่งที่นักกีฬาชุดนี้ควรจะทำได้ แต่วันนี้พวกเขาทำไม่ได้ มันไม่ใช่เรื่องของแท็กติก ไม่ใช่เรื่องของการวางแผนที่ผิดพลาด แต่มันคือเรื่องพื้นฐานที่สุด: ทีมที่ชู้ตลงคือทีมที่ชนะ และในวันนี้ Boston Celtics ชู้ตลงไม่มากพอ
