21:14 น. ซานฟรานซิสโก. ท้องฟ้าสีถ่าน. ฝนโปรยปรายบางเบาจนถนนเลียบชายฝั่งลื่นเหมือนทาน้ำมัน. อุณหภูมิ 11 องศาเซลเซียส. ลมทะเลพัดเอากลิ่นเกลือเข้ามาปะทะคอนกรีตเย็นเยียบ.
เสียงกระซิบจากห้องพยาบาล
กลิ่นสเปรย์แก้ปวดคละคลุ้งในอากาศ. เสียงรองเท้าเสียดสีกับพื้นปาร์เกต์ดัง เอี๊ยด บาดลึกเข้าไปในโสตประสาท. Kristaps Porzingis ปรากฏตัวใต้แสงไฟสปอร์ตไลท์ที่สว่างจ้าจนน่าแสบตา. แต่จังหวะการเคลื่อนไหวของเขามันฟ้อง. เจ็บ.
Anthony Slater รายงานจากขอบสนามว่า Kristaps Porzingis ได้รับไฟเขียวให้ลงช่วย Warriors ในค่ำคืนนี้. ทว่าความจริงที่ปรากฏในช่วงวอร์มอัพนั้นช่างดูเปราะบาง. ข้อเท้าขวาของเขากลายเป็นจุดอ่อนที่ปิดไม่มิด. มันคือรอยร้าวในแผนการที่สมบูรณ์แบบ.
การเจรจาในเงามืด
หลังจบการซ้อมชู้ตที่ดูติดขัด. เขาเดินเข้าไปหา Rick Celebrini. บทสนทนาสั้นๆ ท่ามกลางเสียงอึกทึกของแฟนบอล. ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน. ยาแก้ปวด? หรือแค่คำปลอบใจ? แต่นี่คือธุรกิจของการเอาตัวรอด. Warriors กำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์หลังชนฝาในเกมคัดออก (elimination game) พบกับ Suns.
สถาปัตยกรรมเกมรับที่ Warriors วางไว้ต้องการความสูงใหญ่ของเขา. แต่นี่คือการเดิมพันที่อันตราย. Kristaps Porzingis เลือกที่จะลงไปในสนาม. ไม่ใช่เพราะเขาร้อยเปอร์เซ็นต์. แต่เพราะในโลกของ NBA. บางครั้งคุณต้องยอมให้ร่างกายแหลกสลายเพื่อแลกกับโอกาสที่จะมีชีวิตรอดต่อไปอีกเพียงหนึ่งวัน.
- ภารกิจ: เอาชนะ Suns เพื่ออยู่รอด
- สถานะ: ฝืนลงสนาม (Available)
- ความเสี่ยง: ข้อเท้าขวาที่พร้อมจะทรยศได้ทุกเมื่อ
เขากำลังก้าวเข้าสู่กรงขังที่เรียกว่าสนามบาสเกตบอล. ที่นั่นไม่มีที่ว่างสำหรับคนอ่อนแอ. มีเพียงผู้ชนะ หรือผู้ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังในความมืด.
